web analytics

Το «μακάριο καρτέλ» – Η θεσμοθέτηση του ανεύθυνου και ο βδελυρός Χατζηπετρής.

Α. Η πρώτη φαύλη απόκλιση

Λίγο πριν την δημοσιονομική καταιγίδα, τον Μάιο του 2009, ο νομικός κόσμος της χώρας σύσσωμος καυτηρίαζε, δια των θεωρητικών του, το «ανήθικο προνόμιο» των υπουργών (Ν. Αλιβιζάτος στην «Καθημερινή» της 10.5.2009 και της 7.6.2009) που έχουν συστήσει τα κόμματα της χώρας μας, με αποτέλεσμα ασυλούχοι υπουργοί και βουλευτές να μπορούν να παρανομούν αζημίως δι’ εαυτούς. Οι «ακρότητες των ελληνικών ρυθμίσεων» στιγματίστηκαν ως «φαύλη απόκλιση από τις αρχές της δημοκρατικής κοινωνίας» (Γ. Κασιμάτης στην «Ελευθεροτυπία» της 17.5.2009).

Το Σύνταγμα της Ελλάδος (άρθρο 86) απονέμει στη Βουλή το αποκλειστικό δικαίωμα να ασκεί δίωξη εναντίον υπουργών για ποινικά αδικήματα που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

Το εν λόγω δικαίωμα της Βουλής αποσβέννυται με τη λήξη της δεύτερης τακτικής συνόδου της επομένης του αδικήματος βουλευτικής περιόδου. Πρόκειται για τη λεγόμενη «αποσβεστική προθεσμία», η οποία συντέμνει το χρονικό διάστημα εντός του οποίου η Βουλή μπορεί να διώξει υπουργούς.

Παράλληλα με την αποσβεστική προθεσμία, ο ισχύων νόμος περί ευθύνης υπουργών (Ν. 3126/2003) ορίζει ότι η παραγραφή των υπουργικών πλημμελημάτων ή κακουργημάτων συμπληρώνεται μετά την πάροδο πέντε ετών από την τέλεσή τους.

Το Σύνταγμα προβλέπει, εξ άλλου, ότι τα υπουργικά αδικήματα εκδικάζονται από Ειδικό Δικαστήριο που συγκροτείται από επτά μέλη του Αρείου Πάγου και έξι μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας, ενώ την εισαγγελική αρχή εκπροσωπεί μέλος της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου.

Η Αναθεωρητική Βουλή του 2001 (Εισηγητική Έκθεση της πρότασης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. για την αναθεώρηση, ό.π. Επανέκδοση Απρίλιος 2000, από το τμήμα εκδόσεων της Βουλής των Ελλήνων) ενέμεινε στο ειδικό καθεστώς της ποινικής ευθύνης των υπουργών

Τα μέλη της εθνικής αντιπροσωπείας θεώρησαν, μάλιστα, αναγκαίο να ενισχύσουν τον προστατευτικό χαρακτήρα των υπουργικών ρυθμίσεων, αξιώνοντας απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των βουλευτών (και όχι μόνον των παρόντων) για την ποινική δίωξη υπουργού.

Β. Η δεύτερη φαύλη απόκλιση

Ακολούθησε ο νόμος 3126/2003, ο οποίος προέβλεψε -για πρώτη φορά- την υπαγωγή των μη υπουργών συμμετόχων στα κοινά δικαστήρια οσάκις η Βουλή αποφασίζει να μη διώξει τον υπουργό. Η παράδοξη αυτή ρύθμιση ενίσχυσε την εντύπωση της προνομιακής μεταχείρισης των υπουργών, αφού εγκαινίασε την «κραυγαλέα ανισότητα – αδικία της δίωξης του συμμετόχου με τον υπουργό να «επιχαίρει» σε απόσταση ασφαλείας» (Ν. Ανδρουλάκης, Γύρω από την ποινική ευθύνη των υπουργών, 1989, σελ. 86).

Γ. Η τρίτη φαύλη απόκλιση

 Την αντίληψη περί ανήθικων υπουργικών προνομίων εμπέδωσε η πλειοψηφία της Ολομελείας του Αρείου Πάγου με την απόφαση 8/2008:

Η σύντομη παραγραφή των υπουργικών αδικημάτων ισχύει, κατά τον Άρειον Πάγο, μόνο για τον υπουργό και όχι για τους απλούς πολίτες – συμμετόχους στο έγκλημα που αυτός κατηγορήθηκε ότι διέπραξε. Η απόφαση αυτή, που εκδόθηκε στην πολύκροτη υπόθεση της ΔΕΚΑ Α. Ε. και υιοθέτησε τις απόψεις του τότε εισαγγελέως της έδρας Γ. Σανιδά, μεταμόρφωσε την παραγραφή από θεσμό που αφορά την πράξη -και όχι τον αυτουργό της- σε εγωιστικό προνόμιο του υπουργού.

Δ. Η τέταρτη φαύλη απόκλιση από τον Ν. 3601/2007 δια του Ν. 4021/2011

Παραθέτω  άνευ σχολιασμού:

Άρθρο 4

Μετά το άρθρο 63 προστίθενται νέα άρθρα 63Α, 63Β, 63Γ, 63Δ, 63Ε, 63ΣΤ, 63Ζ, ως εξής:

Άρθρο 63Ζ

Αποζημίωση

Αν κάποιος μέτοχος ή πιστωτής πιστωτικού ιδρύματος θεωρήσει ότι, ως συνέπεια της εφαρμογής ενός μέτρου εξυγίανσης από τα προβλεπόμενα στα άρθρα 63Β έως 63Ε, η οικονομική του θέση έχει επιδεινωθεί σε σχέση με αυτή στην οποία θα βρισκόταν εάν το πιστωτικό ίδρυ­μα ετίθετο άμεσα σε ειδική εκκαθάριση πριν από την ε­φαρμογή ενός τέτοιου μέτρου, ο εν λόγω μέτοχος ή πι­στωτής δικαιούται να ζητήσει αποζημίωση από το Δημό­σιο ύψους τέτοιου που να τον αποκαθιστά στη θέση που θα είχε αν γινόταν απευθείας ειδική εκκαθάριση.

Για την εκτίμηση της οικονομικής κατάστασης του ιδρύματος πριν από την εφαρμογή των μέτρων εξυγίανσης, προκει­μένου να αξιολογηθεί εάν υπήρξε πράγματι χειροτέρευ­ση θέσης, λαμβάνονται υπόψη η έκθεση ή οι εκθέσεις α­ποτίμησης της παραγράφου 4 του άρθρου 63Δ και αφαι­ρείται κάθε ποσό κρατικής ενίσχυσης ή ενίσχυσης από κεντρική τράπεζα που τυχόν έχει λάβει το πιστωτικό ί­δρυμα»

Ε. Η πέμπτη φαύλη απόκλιση από τον Ν. 3601/2007 δια του Ν. 4021/2011

Παραθέτω άνευ σχολιασμού:

 Άρθρο 6

Το άρθρο 69 του ν. 3601/2007 αντικαθίσταται ως εξής:

«Άρθρο 69

Επιμέτρηση – Είσπραξη προστίμων – Δημοσιοποίηση αποφάσεων της Τράπεζας της Ελλάδος περί επιβολής κυρώσεων – Αστική ευθύνη του προσωπικού της Τράπεζας της Ελλάδος

 1….

  1. ….
  2. …..
  1. Ο Διοικητής, οι Υποδιοικητές, τα μέλη συλλογικών οργάνων και το εν γένει προσωπικό της Τράπεζας της Ελλάδος δεν ευθύνονται αστικά έναντι τρίτων για πρά­ξεις ή παραλείψεις κατά την άσκηση των καθηκόντων τους εντός των κατά τον παρόντα νόμο αρμοδιοτήτων τους, καθώς επίσης εντός των λοιπών αρμοδιοτήτων τις οποίες ασκεί η Τράπεζα της Ελλάδος κατ’ ανάθεση δη­μόσιας εξουσίας, εκτός εάν τα υπαίτια πρόσωπα βαρύ­νονται με βαρειά αμέλεια ή δόλο.»

ΣΤ. Φόβοι επέλευσης της έκτης (και τελευταίας) απόκλισης

Διαπιστώνει – πλέον – και ο μη νομικός αναγνώστης την διαρκή ενσυνείδητη άμβλυνση επι το ηπιότερον του νομικού πλαισίου ευθύνης των φορέων της εκτελεστικης εξουσίας, αλλά και της τραπεζικής λειτουργίας

 Η  επιχείρηση αυτή ξεκίνησε το 2001 και ολοκληρώθηκε το 2011, έτυχε δε της εγκρίσεως των τεσσάρων πέμπτων (4/5) του εκάστοτε νομοθετικού οργάνου.

 Το εκπληκτικό είναι ότι τέκτων των παραπάνω νομοθετικών κειμένων είναι ο διατελέσας βασικός εισηγητής (Συνταγματική αναθεώρηση 2001) και Υπουργός Οικονομικών (κατά την εισαγωγή προς ψήφιση του Ν, 4021/2011) αξιότιμος κ. Ευάγγελος Βενιζέλος!

 Ο ίδιος κ. Ευαγγέλος Βενιζέλος, που κατακεραυνώνει συστηματικά την πολιτεία του «διεθνώς δακτυλοδεικτούμενου»  κ. Γιάνη Βαρουφάκη (η έκφραση δική του, http://www.news.gr/politikh/esoterikh-politikh/article/213370/venizelos-o-varoyfakhs-einai-daktylodeiktoymen.html), του οποίου Βαρουφάκη η όποια ποινική ευθύνη εξαλείφεται  με την λήξη των εργασιών της τακτικής συνόδου της Βουλής το καλοκαίρι του 2017, με Προεδρικό διάταγµα που θα υπογράψει ο Πρόεδρος της Δηµοκρατίας και θα θυροκολληθεί !!

Ευλόγως, έτσι, φοβούνται κάποιοι ότι την έκτη και τελευταία απόκλιση από την δημοκρατική λειτουργία θα επιβάλλει ο Λαός, παίρνοντας την υπόθεση στα χέρια του.

 Εδώ ακριβώς εντοπίζεται και το κορυφαίο καθήκον της εν δυνάμει προσδοκώμενης διακυβέρνησης Μητσοτάκη: Η προάσπιση και διατήρηση της κοινωνικής ειρήνης εντός των θετών συνταγματικών πλαισίων.

Διαφορετικά, θα «την πληρώσει» ο βδελυρός κακούργος Χατζηπετρής του γνωστού άσματος.

ΚΗΝΣΩΡ

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestEmail this to someone

Περί απολύσεων δημοσίων υπαλλήλων

Ο Δημόσιος Τομέας επί πολλά χρόνια με ευθύνη απασών των Κυβερνήσεων υπολειτουργούσε. Την περίοδο που διάγουμε τα τελευταία δύο έτη κυριολεκτικώς δεν λειτουργεί. Ευρίσκεται και υπάρχει μόνον για να καταναλώνει τα χρήματα που του προσφέρονται από τον έτερο Τομέα, αυτόν της Ιδιωτικής Οικονομίας. Λύνεται το πρόβλημα απολύοντας μονομιάς έναν μεγάλο αριθμό υπαλλήλων υπηρετούντων στο Δημόσιο; Όχι, απαντώ ευθέως!
Το πρόβλημα της δυσχερούς και δυσκίνητης λειτουργίας της Δημόσιας Διοίκησης δεν λύνεται με απολύσεις, αφού απλώς θα πρέπει ολιγότεροι άνθρωποι να κάνουν τις ίδιες πάμπολλες και πολυποίκιλες εργασίες που προβλέπονται από τα χιλιάδες διατάγματα, εγκυκλίους, ΚΥΑ κλπ! Επομένως, πρώτα θα πρέπει η νέα Κυβέρνηση να ξεδιαλύνει το νομοθετικό τοπίο (μην το νομίζετε εύκολο, εδώ μέχρι 4 χρόνια δεν γνώριζε η Διοίκηση πόσους υπαλλήλους έχει ούτε και συνταξιούχους!) οπότε να αφαιρεθούν εργασίες, που ακριβώς εφευρέθηκαν για να προσλαμβάνουν, ούτως ώστε τελικά να αποχωρήσουν όσοι περισσεύουν!

Ποιο πρόβλημα λύνεται με την δια του γορδίου δεσμού μάχαιραν της απόλυσης; Ασφαλώς, θα πει κάποιος, ένα μεγάλο μέρος του δημοσιονομικού κόστους, μιας και δεν θα τους πληρώνει το Κράτος, δηλαδή οι φορολογούμενοι. Ορθόν. Μήπως όμως στη φάση που ευρισκόμεθα σήμερα υπάρχει περίπτωση τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν από μία τέτοια κίνηση να υπερκεράσουν ενδεχομένως το όποιο θετικό του εγχειρήματος;

Καταρχάς οι απολυμένοι από τον Δημόσιο Τομέα θα επιβαρύνουν επί πολλά έτη τον λογαριασμό του επιδόματος ανεργίας και τελικά θα καταστούν μακροχρόνια άνεργοι αφού ο ήδη διαλυμένος Ιδιωτικός Τομέας δεν θα μπορέσει σε καμία περίπτωση να τους απορροφήσει. Η μεγάλη ευκαιρία για μια τέτοια κίνηση χάθηκε το 2010, όπου ακόμη υπήρχε ζωντανός και ακμαίος ιδιωτικός τομέας, που θα μπορούσε ευκολότερα να προσφέρει εργασία σε μεγάλη μερίδα όσων απολύοντο από το Δημόσιο.

Έπειτα, οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι σήμερα μάλλον οι μοναδικοί που ακόμη εξοφλούν και καμιά δόση για το στεγαστικό που πήραν κάποτε. Αντιλαμβανόμεθα όλοι τι θα συμβεί με μία ξαφνική απόλυση: προφανώς θα αποτελέσει την τελευταία σταγόνα στην καρδάρα των κόκκινων δανείων με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται σε όλα τα επίπεδα!

Για να μην μιλήσω βεβαίως και για το γεγονός ότι όντες πλέον ανασφάλιστοι, θα προστεθούν ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ στην μακρά λίστα όσων περιθάλπτει με το αίμα του κυριολεκτικώς ο ιδιωτικός υπάλληλος!
Τα ανωτέρω είναι απλά, μα σημαντικά μαθηματικά προβλήματα. Είμαι δε βέβαιος πως τα έχουν κατά νου οι επαΐοντες της από δω πλευράς εξ ου και δυσκολεύονται να υποσχεθούν γενικώς απολύσεις και ομιλούν μόνο και σωστά για αξιολογήσεις. Δεν είναι δηλαδή, πιστεύω, μόνο ζήτημα μικροπολιτικής. Άλλωστε γιατί να είναι, εφόσον ούτως ή άλλως δεν αποτελεί δεξαμενή ψηφοφόρων για τη συντηρητική παράταξη το Δημόσιο ΣΗΜΕΡΑ.

Ας μην γελιόμαστε: τούτη την ώρα το μεγαλύτερο πρόβλημα, οικονομικό και κοινωνικό, που θα κληθεί να διαχειριστεί ως Πρωθυπουργός ο κύριος Μητσοτάκης είναι ασφαλώς ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ. Απόλυτα δυσεπίλυτο με πολλές συνιστώσες κάποιες εκ των οποίων αναγκαστικώς θα βγάλουν τα κάστανα από την φωτιά.

Έπεται αυτό των ΚΟΚΚΙΝΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ, καθόσον χωρίς τραπεζικό σύστημα δεν υπάρχει καμία περίπτωση ελεύσεως επενδύσεων κι ωσαύτως καμία περίπτωση ανάταξης της Οικονομίας, καμία περίπτωση ευρέσεως εργασίας, καμία συνεπώς περίπτωση να λυθεί το πρώτο πρόβλημα!

Το Δημόσιο και οι υπηρετούντες σ αυτό αποτελούν διαχρονική χαίνουσα πληγή, χρήζουσα ασφαλώς αμέσου αντιμετωπίσεως κι είμαι απολύτως βέβαιος πως ο κύριος Μητσοτάκης θα επιληφθεί με σύνεση και προσοχή κατά την διάρκεια της πολυετούς – θέλω να ελπίζω- θητείας του.

ΑΓΓΕΛΟΣ Γ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (a.papadimitriou@conservativegreece.com)

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestEmail this to someone

Η χώρα των Τρολ

Η πορεία του Δούρειου Ίππου στην Τροία, Giovanni Domenico Tiepolo, 1760, The National Gallery, London UK

Ίσως η μεγαλύτερη αιτία της κρίσης ήταν η απροθυμία των Ελλήνων να δουν τον εαυτό τους στον καθρέπτη και να αντιμετωπίσουν αυτά που δεν τους άρεσαν. Αυτή η μαζική ψύχωση των συμπατριωτών μας οδήγησε σε ένα κύμα οργής που έβαλε τα πολιτικά τέρατα στον δημόσιο διάλογο. Ένα κίνημα λαϊκισμού που από τα σχόλια στο φέισμπουκ και την πλατεία των αγανακτισμένων έκανε Υπουργό ακόμα και τον Κώστα Ζουράρι. Έναν άνθρωπο για τον οποίο το τρολάρισμα είναι στάση ζωής.

Εκεί που οι άλλοι λαοί αντιμετώπισαν την κρίση με σοβαρότητα και αποφασιστικότητα, οι Έλληνες προτιμήσαμε την οργή και το χαβαλέ. Όσοι βγήκαν μπροστά και είπαν την αλήθεια, είτε λοιδορήθηκαν είτε κατηγορήθηκαν ως προδότες. Αντί σαν πολίτες να αναλάβουμε τις ευθύνες μας ρίξαμε το φταίξιμο σε κάθε είδους φανταστικό ή μη εχθρό.

Τα χρόνια του μνημονίου το τρολάρισμα έγινε η Ελληνική κοσμοαντίληψη των πραγμάτων. Μας αρκούσε κάποιος να κοροϊδεύει την όποια σοβαρή προσπάθεια εξόδου από την κρίση για να τον στηρίξουμε. Ακόμα και αν βλέπαμε ότι οι μαγικές λύσεις όπως οι Γερμανικές Αποζημιώσεις και ο Εκβιασμός των Ευρωπαίων δεν είχαν επαφή με την πραγματικότητα.

Έτσι λοιπόν τα τρολ κυριάρχησαν στο δημόσιο λόγο. Αργήσαμε βέβαια να καταλάβουμε ότι επί της ουσίας τρόλαραν εμάς τους ίδιους. Ο Αλέξης Τσίπρας έβαλε το λαό μας να πει ένα ‘περήφανο όχι’ για να το κάνει σε ένα βράδυ ναι. Ο Πάνος Καμμένος με τα ωραία κοντομάνικα «Greece is not for sale» χάρισε παρακαλώντας το Αιγαίο στο ΝΑΤΟ. Ο Νίκος Μιχαλολιάκος θα έδινε πάλι την Ελλάδα στους Έλληνες, αρκεί να μάθαιναν τον ύμνο της Ναζιστικής Γερμανίας. Ακόμη και ο Αρτέμης Σώρρας με τα 600 δις δεν είναι τίποτα περισσότερο από άλλο ένα τρολ. Ένα τρολ που σκαρφίστηκε το πιο κωμικό αφήγημα και κατάφερε να επεκταθεί σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας.

To τρολάρισμα πλέον είναι το όραμα των Ελλήνων του 21ου αιώνα. Ποιος ο λόγος για δυνατό βιογραφικό όταν το τρολάρισμα μπορεί να σε κάνει παρουσιάστρια στην ΕΡΤ, μετακλητό στο Μαξίμου ή να σε στείλει ακόμα και στη Κούβα δίπλα στον Πρωθυπουργό;

Ακόμα και οι τρομοκράτες μας δεν έμειναν έξω από το χορό. Κάποτε έστελναν στην Ελευθεροτυπία βαρετές προκηρύξεις με ξύλινη γλώσσα μετά από κάθε χτύπημα που συνήθως δεν διάβαζε κανείς. Σήμερα στέλνουν βόμβες μέσω ταχυδρομείου και βάζουν αποστολέα τον Άδωνι Γεωργιάδη και τον Βασίλη Κικίλια…

ΑΡΗΣ ΗΛΙΑΣ (a.ilias@conservativegreece.com)

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestEmail this to someone

Άσυλο ανομίας και ελεύθερης διακίνησης ναρκωτικών

Κουκουλοφόροι άνοιξαν το κεφάλι φοιτητή με σιδερένιο λοστό, αφού πρώτα έσπασαν τραπεζάκια της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και επιτέθηκαν σε πολλούς φοιτητές. Αυτή είναι είδηση από την Ελλάδα του 2017 και όχι από την Ουγκάντα!

Αυτά συνέβησαν στην Πάτρα, εκεί όπου σπούδασα κι εγώ, στα ίδια τραπεζάκια που μαχόμουν κι εγώ για τις ιδέες μου. Θα μπορούσα να είμαι εγώ στο νοσοκομείο, θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε!

Αρωγός στην ανεξέλεγκτη βία των κουκουλοφόρων είναι όπως πάντα, αυτός ο επαίσχυντος θεσμός, το άσυλο ανομίας και ελεύθερης διακίνησης ναρκωτικών. Η αστυνομία ανήμπορη να αντιδράσει παρακολουθεί τραμπούκους να καίνε και να σπάνε την δημόσια περιουσία, παρακολουθεί τραμπούκους να αφαιρούν ζωές! Με συγχωρείτε, αλλά αυτό δεν είναι δημοκρατία, αυτό είναι φασισμός!

Βεβαίως τεράστιες ευθύνες φέρει ο ίδιος ο Ελληνικός λαός. Να θυμίσω σε όσους έχουν κοντή και επιλεκτική μνήμη ότι ο κακός και ανάλγητος Σαμαράς είχε καταργήσει το άσυλο, είχε διαλύσει καταλήψεις και τα πανεπιστημιακά ιδρύματα λειτουργούσαν με αξιοπρέπεια. Όση αξιοπρέπεια μπορεί να υπάρχει βεβαίως σε ένα κράτος με την νοοτροπία του Ελληνάρα!

Ο λαός επέλεξε τον κ. Τσίπρα τον Ιανουάριο του 2015, γνωρίζοντας πολύ καλά την άποψη του ίδιου αλλά και των συντρόφων του για το συγκεκριμένο ζήτημα. Την απόφαση του λαού, την πληρώνει τώρα ένα νέο παιδί το οποίο βρίσκεται στο νοσοκομείο επειδή τολμάει να μάχεται για τις ιδέες του. Αυτή είναι η δημοκρατία της Ελλάδας του ΣΥΡΙΖΑ!

Βεβαίως τεράστιες ευθύνες φέρει κι η αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία θα έπρεπε αυτήν την στιγμή να βρίσκεται στα κάγκελα, αλλά προς το παρόν δεν έχει υπάρξει ούτε ανακοίνωση επί του θέματος. Προφανώς η αστική ευγένεια που την διακατέχει δεν της επιτρέπει να αντιδράσει όπως αρμόζει στην περίσταση.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ (c.tsokanis@conservativegreece.com)

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestEmail this to someone

Για ποιον αναρχισμό μου μιλάς;

REUTERS/John Kolesidis (GREECE)

«Γνωστοί – άγνωστοι», «μπαχαλάκηδες», «κουκουλοφόροι» και άλλες πολλές λέξεις για να περιγράψουν μια καθημερινή μάστιγα. Πλέον είναι γνωστά τα στέκια τους, τα ορμητήρια τους και οι γιάφκες τους. Έχουν μετατρέψει περιοχές της Αθήνας σε γκέτο όπου ανθίζει το παρεμπόριο και το εμπόριο ναρκωτικών. Και απλά όταν βαριούνται καίνε κανένα λεωφορείο να περάσει η ώρα.

Είναι αυτοί που προστατεύουν τους μετανάστες και δέρνουν όλους τους υπόλοιπους καίγοντας σύμβολα όπως η ελληνική σημαία και θεωρούν ότι η δικιά τους βία είναι ανώτερη από την βία αυτών που δέρνουν τους μετανάστες και φορούν τα αντίστοιχα σύμβολα. Σου έχω νέα! Η βία είναι βία! Δεν διαφέρει το χέρι που θα την ασκήσει. Είναι κατακριτέα όπως και να χει και αυτός που την ασκεί είναι κατάπτυστος.

Τελικά όμως οι «μπαχαλάκηδες» είναι αναρχικοί; Το κομμάτι εκείνο που γνωρίζει τη θεωρία της αναρχίας, ξέρει τι ακριβώς πρεσβεύει και γενικότερα από πού κρατάει η σκούφια της και παρόλα αυτά το ασπάζεται είναι πολύ μικρό. Είναι αυτοί που μπορούν για παράδειγμα να σου πουν τις διαφορές ανάμεσα στον αναρχοατομισμό, τον αναρχοκουμουνισμό και τον αναρχοκαπιταλισμό (ω ναι υπάρχει και αυτός!) ή μπορούν να σου αναλύσουν τις θεωρίες του Μπακούνιν και του Προυντόν. Θα μιλήσουν για ταξική πάλη, θα πουν για την αναγκαιότητα της καταστροφής του καπιταλιστικού συστήματος μέσω της οδομαχίας και μετά θα συνεχίσουν την παρασιτική ζωή τους μέσα σε κάποια κατάληψη ή κοινόβιο. Σε άλλη περίπτωση θα είναι επιτυχημένοι επαγγελματίες που ο τρόπος ζωής τους δεν θα συνάδει με τα πιστεύω τους. Και οι δύο αυτές κατηγορίες δεν θα σηκωθούν ποτέ για να συμμετέχουν σε κάποια οδομαχία. Αντίθετα θα βάλουν άλλους να πολεμήσουν για την ουτοπία τους και αυτοί θα συνεχίσουν να αερολογούν βάζοντας ιδέες σε άτομα χωρίς κριτική σκέψη.

Και κάπου εδώ δημιουργείται μια πολύ μεγάλη απορία. Γιατί οι αναρχικοί αντιεξουσιαστές, κυρίως πλαισιώνονται από πιτσιρίκια πολλές φορές ανήλικα; Πολύ απλά γιατί ένα πιτσιρίκι μπορείς πολύ εύκολα να το προσηλυτίσεις και να του δημιουργήσεις επιθετικά συναισθήματα απλά προβάλλοντας μια πλασματική εκδοχή της πραγματικότητας. Άλλωστε η εφηβεία είναι η περίοδος εκείνη που αμφισβητούμε τα πάντα και γινόμαστε επιθετικοί χωρίς λόγο. Μια άλλη άποψη είναι ότι παιδιά λιγότερο ψυχικά δυνατά που πάντα ήταν τα θύματα, ξαφνικά βρίσκουν πλάτες να επαναστατήσουν και να βγάλουν στην επιφάνεια την καταπίεση που ένοιωθαν.

Το ζήτημα όμως είναι το εξής: όλοι οι υπόλοιποι τι φταίνε; Τι φταίει αυτός που πάρκαρε το αυτοκίνητό του κάτω από το σπίτι του και το πρωί βρήκε μόνο λαμαρίνες; Τι φταίει ο επιχειρηματίας που έφτυσε αίμα για να φτιάξει ένα μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας και ξαφνικά στην καλύτερη περίπτωση το βρήκε άδειο ή στην χειρότερη καμένο; Αυτοί είναι οι εκπρόσωποι του καπιταλισμού που τόσο πολύ οι μπαχαλάκηδες αγαπούν να μισούν;

Εν τέλει όλοι αυτοί αποτελούν επίσης μια τρομοκρατική οργάνωση πολύ πιο επικίνδυνη από όλες τις άλλες, πολύ απλά γιατί ενώ επιβάλλονται με την βία και κρύβονται πίσω από μάσκες και μέσα στον όχλο (όπως όλες οι τρομοκρατικές οργανώσεις), οι συγκεκριμένοι δεν έχουν καμία απολύτως ιδεολογία. Δεν πολεμάνε για τίποτα. Λένε ότι κάνουν ταξικό πόλεμο και αγωνίζονται για τους πολίτες αλλά τελικά καταστρέφουν και στέλνουν στη χρεοκοπία αυτούς για τους οποίους πολεμάνε. Νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους και λειτουργούν απλά και μόνο για τις εντυπώσεις.

Για μένα είναι απόλυτα σεβαστό να έχεις μια ιδεολογία, όποια και αν είναι αυτή, αρκεί να μπορείς να την υποστηρίξεις (αν και μια ιδεολογία που προωθεί την βία, εκ φύσεως δεν ανήκει σε μια δημοκρατική κοινωνία). Να ξέρεις τι πιστεύεις και για ποιο λόγο. Να έχεις έστω μια ιδέα τι πρεσβεύει αυτό στο οποίο πιστεύεις. Τότε ναι, έχεις ταυτότητα. Τότε μπορείς να φέρεις επιχειρήματα και να συζητήσεις εποικοδομητικά. Αλλιώς είσαι ένας τραμπούκος που κουβαλάει ένα λοστό και όποιος διαφωνεί του ανοίγεις το κεφάλι. Το ίδιο έκαναν και οι άνθρωποι των σπηλαίων.

Το να έχεις μια μολότοφ στο χέρι ή να πετάς πέτρες τραυματίζοντας αθώους δεν σε κάνει αγωνιστή σε κάνει επικίνδυνο τόσο για την κοινωνία όσο και για την δημοκρατία. Στην ουσία πολεμάνε την ίδια κοινωνία που επιτρέπει την ύπαρξη τους.

Είναι ανεγκέφαλοι. Είναι ανίδεοι. Είναι πρόβατα. Είναι απλά επικίνδυνοι και πρέπει να εξαλειφθούν.

ΦΩΤΗΣ ΛΑΓΟΣ

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestEmail this to someone

Ελεύθερη Οικονομία, Δημοκρατική Πολιτεία