Είμαστε όλοι (βασικά) φιλελεύθεροι … (Μέρος δεύτερο)

(Πρώτο μέρος εδώ) Οι ιδέες του Λοκ δεν ήταν απλώς επαναστατικές για την εποχή. Κυριολεκτικώς επρόκειτο περί ρίψεως πυρηνικής βόμβας στα θεμέλια της πολιτικής και φιλοσοφικής σκέψης με αποτέλεσμα να παρασύρει στο διάβα της και εν τέλει να συντρίψει τα παλαιά καθεστώτα.

Η αρχή έγινε στον τόπο καταγωγής του ασφαλώς, όπου, κατά την διάρκεια της Ενδόξου Επανάστασης τίθεται σε ισχύ η Πράξη Habeas Corpus (1679), που απαγόρευε την κράτηση ατόμου χωρίς επαρκή αιτία ή ενδείξεις και στη συνέχεια η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων (1689), μητέρα όλων όσων επηκολούθησαν σε Αμερική, Γαλλία κλπ, όπου και καθιερώθηκε επισήμως η υπεροχή του Κοινοβουλίου έναντι του Βασιλέα.

Όπως είναι φυσικό, τα ανωτέρω επηρέασαν σε απόλυτο βαθμό τους μετέπειτα πολιτικούς φιλόσοφους, Ρουσώ, Βολταίρο, Τζέφερσον κλπ, άρχισαν πλέον να ψηφίζονται και να τίθενται εν ισχύ αλλεπάλληλες Διακηρύξεις Δικαιωμάτων του ανθρώπου σε Αμερική και Γαλλία κι έτσι η αρχική σταγόνα του Λοκ κατέληξε χείμαρρος, που σάρωσε τα πάντα και για πάντα!

Σας θυμίζουν κάτι όλ’ αυτά; Μα και βέβαια: το αστικό φιλελεύθερο Πολίτευμα που κυριάρχησε και κυριαρχεί στην σύγχρονη Ιστορία της Δύσης! Διότι ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ είναι Πολίτευμα. Είναι η βάση πάνω στην οποία οικοδομείται, οργανώνεται κι αναπαράγεται μία κοινωνία.

Εννοείται πως εντός μίας τέτοιας κοινωνίας εμπνεόμενης από τα φιλελεύθερα ιδεώδη, θα υπάρχουν και ειδικότερα προβλήματα προς επίλυση, όπως αυτό της ακολουθητέας οικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής. Πολλές και διαφορετικές είναι οι λύσεις που έχουν κατά καιρούς προταθεί σε σχέση πάντα με το ειδικό αυτό ζήτημα, που όμως όλες, ακόμη και αυτές που αντιμάχονται ριζικά η μία την άλλη, δεν παύουν να κινούνται εντός των ορίων του προαναφερομένου Πολιτεύματος. Ασφαλώς, ούτε ο Κέυνς ούτε ο Φρήντμαν, άσπονδοι εχθροί κατά τα άλλα, δεν είχαν ποτέ εκφράσει οποιαδήποτε ένσταση σχετικά με την βάση του Πολιτεύματος, το οποίο αντιθέτως θεωρούσαν δεδομένο!

Christ Church Cathedral, Oxford, England

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, ο θεμιτός ασφαλώς διαχωρισμός πολλών φιλελεύθερων ως οπαδών της τάδε ή της δείνα ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΣΚΕΨΗΣ, δεν μπορεί να οδηγήσει ποτέ σε θεμελιακές διαφορές, διότι απλώς δεν υπάρχουν!
Θεμελιακές διαφορές υφίστανται πάντα σε σχέση με την βάση του Πολιτεύματος και την μορφή αυτού και, συνεπώς, το αντίπαλον δέος του Φιλελευθερισμού είναι ο Συγκεντρωτισμός (Κομμουνισμός, Φασισμός κλπ), στον οποίο εκχωρούνται στην Κεντρική Εξουσία άπαντα τα φυσικά δικαιώματα του ανθρώπου προς διαχείρισιν κατά το δοκούν!

Όταν, συνεπώς, μετέχουμε σε μία συζήτηση με τους συνομιλητές μας να δηλώνουν άπαντες οπαδοί της αστικής κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, σκόπιμο θα ήταν να συμφωνούμε εξ αρχής σε ένα τουλάχιστον σημείο: ΕΙΜΕΘΑ ΟΛΟΙ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ!

ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (a.papadimitriou@conservativegreece.com)
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΑΘΗΝΩΝ

One thought on “Είμαστε όλοι (βασικά) φιλελεύθεροι … (Μέρος δεύτερο)”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.