Οι άρχοντες της Προπαγάνδας

“Θάνατος στον παγκόσμιο ιμπεριαλισμό”, προπαγανδιστικό πόστερ του 1919

Αν υπάρχει ένας τομέας στον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δείξει αποτελεσματικότητα, συνέπεια και επιτυχία τότε αυτός είναι σίγουρα η προπαγάνδα. Η ικανότητα της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα να περνάει την οπτική της στον λαό είναι μοναδική. Αδιαμφισβήτητα σε τομείς που σχετίζονται άμεσα με την καθημερινότητα των πολιτών όπως η οικονομία και η υγεία έχουν αποτύχει παταγωδώς. Όμως μέσω της συστηματικής και αποτελεσματικής επικοινωνιακής τους πολιτικής έχουν καταφέρει να υπνωτίσουν τους Έλληνες, με αποτέλεσμα να μην ξεσπά η λαϊκή κατακραυγή.

Τελευταίο τους κατόρθωμα ήταν ο τρόπος που χειρίστηκαν την πανωλεθρία του Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου. Εξαπολύοντας άλλη μια οργανωμένη επικοινωνιακή καταιγίδα και κατάφεραν να παρουσιάσουν άλλη μια μεγάλη ήττα τους σαν θρίαμβο. Με πανηγυρικό ύφος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος μιλάει για «Νίκη» και τονίζει ότι τέλειωσε «η εποχή των θυσιών». Ο υπουργός Ενέργειας, Γιώργος Σταθάκης, μας βεβαιώνει ότι δεν θα ακολουθήσει «νέο πακέτο μονόπλευρης λιτότητας». Ενώ ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Γιάννης Δραγασάκης τόνισε ότι πλέον ζούμε στη φάση «μετά το μνημόνιο» και «μετά τη λιτότητα». Το αποκορύφωμα βέβαια ήταν ο Υπουργός Μεταφορών, Χρήστος Σπίρτζης, ο οποίος δήλωσε από τα Γιάννενα ότι «γιορτάζουμε την έξοδο από την κρίση». Σε παρόμοιο σκοπό ακολούθησαν και τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ. Χαρακτηριστικά, η Κατερίνα Ακριβοπούλου από την εκπομπή της στην ΕΡΤ μας έλεγε για «πολιτική συμφωνία» και «τέλος της λιτότητας». Ενώ ο Γιώργος Κουρής από το πρωτοσέλιδο της ΚΟΝΤΡΑ εξυμνούσε τον «τσαμπουκά του Αλέξη» που λύγισε τους Ευρωπαίους.

Εκεί βέβαια που έδωσαν ρέστα ήταν με το σύνθημα με το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να περάσει στις μάζες την οπτική του για το αποτέλεσμα. Ο Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Νίκος Παππάς, εξήγησε τις αποφάσεις των Υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης με τη φράση «Για κάθε ευρώ επιβάρυνση, θα υπάρχει ένα ευρώ ελάφρυνση». Ενώ παρομοίασε τη συμφωνία με ένα «καθρέπτη» όπου «για κάθε μέτρο που θα επιβαρύνει θα υπάρχει ένα που ελαφραίνει». Πραγματικά την συγκεκριμένη παρομοίωση θα την ζήλευαν ακόμα και τα Σοβιετικά Εγχειρίδια για την εφαρμογή της Αγκιτπρόπ*. Με ένα τόσο απλοϊκό και συνοπτικό παράδειγμα ο Νίκος Παππάς κατάφερε όχι απλά πείσει μεγάλο μέρος του Ελληνικού λαού για το αποτέλεσμα του Eurogroup. Αλλά κυρίως έκανε κατανοητή τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ σε όλους τους Έλληνες ανεξαρτήτου μορφωτικού επιπέδου και αντίληψης. Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ πέρασε λοιπόν στη μάζα. Και η κοινή γνώμη αντί να εξοργίζεται για τα νέα βαριά μέτρα που έρχονται σε συντάξεις και αφορολόγητο, εφησυχάζει γιατί πιστεύει ότι έρχονται και αντισταθμιστικές παροχές.

Δυστυχώς η Νέα Δημοκρατία για την ώρα αδυνατεί όχι μόνο να αντιπαρατεθεί αλλά και να ακολουθήσει τα επικοινωνιακά τρικ του ΣΥΡΙΖΑ. Συνεχίζει να βάζει σε πρώτο πλάνο όρους που μπερδεύουν τους περισσότερους Έλληνες όπως «Ανταγωνιστικότητα» και «Επιχειρηματικότητα», αντί να στοχεύει σε συνθήματα που θα κατανοεί ο μέσος Έλληνας. Παράλληλα η υπερβολική Αστική Ευγένεια απέναντι σε πολιτικούς αντιπάλους τύπου Πολάκη στην οποία επιμένει η Αξιωματική Αντιπολίτευση στο συλλογικό ασυνείδητο μεταφράζεται σαν δειλία και διστακτικότητα. Η φωτεινή εξαίρεση του Άδωνη Γεωργιάδη που αντιμετωπίζει τον ΣΥΡΙΖΑ με τους όρους του, δεν αρκεί όσο παραμένει μόνος του και δεν ακολουθούν ακόμα περισσότεροι το παράδειγμα του.

Σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις και ένα δημοψήφισμα, οι Πλεχάνοφ του Σύριζα με απλοϊκά συνθήματα όπως «Η ελπίδα έρχεται», «Ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν», «το Όχι του Μεταξά και το Όχι του Τσίπρα», κατάφεραν και να συσπειρώσουν τους ψηφοφόρους τους αλλά και να κερδίσουν τις εντυπώσεις της κοινής γνώμης. Στις επόμενες εκλογές η επιβίωση της Ελλάδας θα κριθεί από την επίτευξη ή όχι αυτοδυναμίας από τη Νέα Δημοκρατία. Συνεπώς η Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν έχει την πολυτέλεια να προσπερνάει ακόμα και την μικρότερη λεπτομέρεια. Ιδιαίτερα μάλιστα σε ένα τομέα όπως η προπαγάνδα, ο οποίος μετά την καρέκλα αποτελεί την ουσιαστική πηγή δύναμης του Σύριζα.

*Αγκιτπρόπ: Πολιτική Στρατηγική στην οποία οι τεχνικές της «Ρητορικής Διέγερσης» και της Προπαγάνδας χρησιμοποιούνται για να επηρεάσουν και να κινητοποιήσουν την κοινή γνώμη. O όρος προήλθε από συντομία της Επιτροπής Αγκιτάτσιας και Προπαγάνδας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης (Πηγή: Εγκυκλοπαίδεια Britannica)

ΑΡΗΣ ΗΛΙΑΣ (a.ilias@conservativegreece.com)

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestEmail this to someone

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *