Γελάνε κιόλας;

Πέρασε κατά πλειοψηφία η συμφωνία για το Eurogroup της Μάλτας στην συνεδρίαση της κεντρικής επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και οι αριστεροί φίλοι μας πανηγυρίζουν λες και έκλεισε ήδη αναίμακτα καμιά αξιολόγηση. Ο πρωθυπουργός μας δε, κάνει και τα αστειάκια του με τον σύντροφο κύριο Μπαλαούρα σχετικά με εκείνα τα ψωροτρακόσια ευρώ που είχε πάρει τον περασμένο Δεκέμβρη, τα οποία ως ένας άλλος Ρομπέν των δασών, έδωσε – κατόπιν δημοσιοποίησης του θέματος – στους συνδικαλιστές της Εθνικής Τράπεζας.

Όλο αυτό το χαρούμενο και εύθυμο κλίμα με κάνει για άλλη μία φορά να αναρωτιέμαι εάν αυτοί οι άνθρωποι συνειδητοποιούν στο παραμικρό το τι ακριβώς συμβαίνει. Φυσικά δεν με ενοχλεί να διασκεδάζει ο κόσμος γύρω μου, δεν είναι και αριστερός δα, αλλά από χθες το πρωί διερωτώμαι εντόνως “Γελάνε κιόλας;”

Υπερψηφίστηκε η συμφωνία και όλα τα προβλήματά μας λύθηκαν; Δεν λαμβάνεται καθόλου υπόψη η σφοδρότητα των μέτρων; Η περικοπή στις συντάξεις; Η μείωση του αφορολόγητου; Και πριν φτάσουμε εκεί, καμία ανησυχία για το πότε θα ψηφιστούν όλα αυτά; Το πότε και πώς θα εφαρμοστούν όλα αυτά; Και πώς εξασφαλίζεται ότι θα υπάρξει ρύθμιση για το χρέος; 3,6 δις μέτρα βρίσκονται προ των πυλών μας και αυτοί κάνουν χαβαλέ! 3,6 δις μέτρα από δικές τους φαύλες επιλογές. Μαζεύονται εκεί, υπερασπίζονται σθεναρά τις επιλογές που κάποτε από τη θέση της αντιπολίτευσης θα χαρακτήριζαν τουλάχιστον αντισυνταγματικές – αλλά τώρα πασχίζουν για την εξουσία, κατηγορούν θεούς και δαίμονες που είναι αυτοί ανίκανοι, πετάνε κάτι παραμυθένιες, αποπροσανατολιστικές λέξεις όπως “υλοποίηση στόχων”, “πλεόνασμα” και “αντίμετρα”, σου ρίχνουν μετά και το γνωστό χιλιοειπωμένο “δεν θέλουμε, αλλά αναγκαζόμαστε” και στο τέλος γελάνε. Παίζουν ευθέως με την νοημοσύνη ενός ολόκληρου έθνους.

Και κανείς τους δε βγαίνει στους δρόμους να δει τι συμβαίνει, παρά μόνο χαίρονται. Οι αγορές των Ελλήνων εν όψει των εορτών πιο μουδιασμένες από ποτέ. Παλεύει ο Έλληνας να βάλει βενζίνη να πάει στο χωριό να φάει κανένα αρνί… τι αρνί; Κανένα κομμάτι κρέας! Παράλληλα – μιας και είπαμε για τις μέρες – η ορθοδοξία δέχεται τα δικά της πλήγματα, πράγμα το οποίο δεν με παραξενεύει άμεσα και είμαι από αυτούς που θεωρούν ότι η εκκλησία προκαλεί κατά καιρούς με το δικό της τρόπο. Αυτό που με παραξενεύει όμως είναι ότι έχει και την κυβέρνηση απέναντί της, όχι σε έναν “πολιτικό” χειρισμό, αλλά σε θέματα που θίγουν ευθέως την πίστη. Δεν παίρνω θρησκευτική θέση, αλλά εάν είσαι εντελώς αντίθετος στην επίσημη θρησκευτική κατεύθυνση ενός κράτους τότε σίγουρα δεν το κυβερνάς, εάν δεν μπορείς να δείξεις τον σεβασμό που οφείλεις ως προς αυτό και σίγουρα εάν δεν μπορείς να προστατεύσεις το επικρατές θρησκευτικό αίσθημα της πλειοψηφίας ενός λαού.

Και σε αυτό βέβαια, όπως και σε πολλά άλλα, οι κυβερνώντες δεν έχουν το σθένος να πάρουν μια ξεκάθαρη θέση. Μονίμως ακούγεται κάτι από εδώ, κάτι από εκεί, κάτι αιωρείται στον αέρα, κάτι κοινοποιεί ένα οργανισμός, ένας δημοσιογράφος, κάτι λέει ένας βουλευτής, κάτι απαντά κάποιος άλλος, συγκρούονται μεταξύ τους, οι άλλοι παρακολουθούν και ξανά μανά.

Νιώθουμε διαρκώς ότι μας κυβερνούν ανίδεοι, άνανδροι, ανίκανοι καρεκλοκένταυροι που κρύβονται ο ένας πίσω από τον άλλο, σε ένα πολιτικοκωμικό παιχνίδι εις βάρος ενός λαού που πνίγεται. Ο Έλληνας βρίσκεται ήδη μέσα στο νερό και ψάχνει απεγνωσμένα την σωτήριο ανάσα. Αυτοί – βέβαια – γελάνε!

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΨΩΜΑΣ

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestEmail this to someone

Ένα σχόλιο στο Γελάνε κιόλας;

  1. Για άλλη μια φορά εύστοχος κύριε Ψωμά. Άνανδροι μας κυβερνούν. Κάθονται και σπαταλάνε το όποιο μυαλό έχουν στο να βρίσκουν ότι φανταστούν προκειμένου να αποφύγουμε την πραγματικότητα. Βρήκανε τώρα την πίστη μας. .. δεν έχουν μια ξεκάθαρη θέση σε τίποτα . Παπαγαλάκια είναι. Συγχαρητήρια.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *