Ως πότε παλικάρια θα ζούμε στη σκλαβιά!

Ως πότε παλικάρια θα ζούμε στη σκλαβιά!

Το σύνθημα αποδεικνύεται διαχρονικό. Δεν έπαψε να μας εκφράζει εδώ και διακόσια χρόνια. Άλλη σκλαβιά η άλλοτε από τους Τούρκους. Άλλη η τωρινή από τους ίδιους μας τους εαυτούς.

Βρέθηκα στη Βαρκελώνη για μερικές μέρες. Τριάντα δύο εκατομμύρια τουρίστες το χρόνο σε μια πόλη σαν τη Θεσσαλονίκη. Τι προσόντα διαθέτει η πόλη? Μια μεσαιωνική πόλη πανέμορφη, πεντακάθαρη οργανωμένη. Ένας Γκαουντί μόνος υποστηρικτής πίσω από κάθε αξιοθέατο. Ούτε αρχαία μνημεία, ούτε κάποιο σπουδαίο τεχνολογικό επίτευγμα, ούτε συγκλονιστικές παραλίες, ούτε κάποια ξεχωριστή εμπειρία εκτός ίσως από το Messi live! Sold out τα εισιτήρια για τη Sagrada Familia. Σχεδόν sold out για τον αγώνα της Barcelona στο Camp Nou των εκατό χιλιάδων θέσεων. Πανάκριβη διαμονή, ακριβό φαγητό.

Συλλογίζομαι τη χώρα μου. Η βόλτα στο μυαλό μου ξεκινάει από την Ακρόπολη, τη διαδρομή μέχρι το Μοναστηράκι με τα αρχαία να κατακλύζουν το οπτικό πεδίο, την εκδρομή στους Δελφούς, φτάνει μέχρι το πάρκο του Αριστοτέλη στα Στάγειρα. Δεν προλαβαίνω να τα σκεφτώ όλα είναι τόσο πολλά… Ανατριχιάζω αλλά δεν ξέρω ακριβώς για ποιο λόγο. Μάλλον θα είναι από τη χαρά και την ευγνωμοσύνη που νοιώθω να ζω σε τέτοια ευλογημένη χώρα. Ή μήπως είναι η θλίψη που με διαπερνά όταν τη βλέπω να διαλύεται και να σέρνεται στο χείλος του γκρεμού, ζητώντας από τους πολίτες να αφυπνιστούν και να αντιδράσουν την τελευταία στιγμή?

Δεν έχει έρθει άραγε αυτή η τελευταία στιγμή? Δεν ήρθε η ώρα που θα πρέπει να σκεφτεί κάποιος πολύ απλά και να καταλάβει ότι δεν ασχολείται ο κάτοικος της Βαρκελώνης με τους ¨κακούς ξένους¨ της Ισπανίας, δεν ψάχνει φανταστικούς εχθρούς, δεν ξοδεύει χρόνο και κόπο να στήσει μια αρπαχτή αντί να στήσει ένα επιχειρηματικό σχέδιο. Δεν κλείνει η Sagrada Famillia ούτε με τους γερανούς από πάνω να δουλεύουν κανονικά, ούτε κάνουν απεργία όποτε τους βολεύει, παρά διώχνουν κόσμο μόνο λόγω sold out των εισιτηρίων. Και όχι, δεν καπνίζουν σε χώρους που απαγορεύεται. Στο γήπεδο των εκατό χιλιάδων θεατών δεν βρέθηκε ένας που να άναψε τσιγάρο. Κι εκεί δεν απαγορεύεται. Σχεδόν δέκα δις υπολογίζονται τα έσοδα από τους επισκέπτες εκτός Ισπανίας μόνο, όσο τα μέτρα σχεδόν 2 μνημονίων. Φρέσκο, εισαγόμενο χρήμα που δεν τοκίζεται και δεν επιστρέφεται.

Θύμωσα αυτή τη φορά. Γύρισα στην Ελλάδα με πολύ θυμό για τους συμπολίτες μου. Δεν με απασχόλησε τι ψηφίζουν οι κάτοικοι της Βαρκελώνης. Πήγα εκεί, άφησα τα χρήματά μου για τις υπέροχες υπηρεσίες που μου πρόσφεραν, λόγω του καταπληκτικού μάρκετινγκ και της οργανωμένης δουλειάς ώστε να φεύγουν ευχαριστημένοι οι επισκέπτες. Και τελικά να γυρίζουν δυστυχισμένοι στην πατρίδα τους, την ένδοξη Ελλάδα, που έχει καταντήσει σκλαβωμένη στις αρπαχτές, την τεμπελιά, το βόλεμα, τις συντεχνείες με τις απεργίες τους, στους αργόσχολους δημόσιους υπαλλήλους (με εξαιρέσεις) και φυσικά, σκλαβωμένη στους καρεκλοκένταυρους από κάθε πλευρά, που εναλλάσσονται στην εξουσία υποκρινόμενοι πως νοιάζονται για το καλό της χώρας.

Ως πότε παλικάρια θα ζούμε στη σκλαβιά. Ας ξυπνήσουμε επιτέλους!

ΛΕΝΑ ΚΑΣΣΑΜΠΑΛΙΔΟΥ (l.kassampalidou@conservativegreece.com)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.