Πολιτικό φαινόμενο

Την Τετάρτη διεξήχθησαν οι φοιτητικές εκλογές για το 2017, με ακόμη μία θριαμβευτική νίκη της ΔΑΠ- ΝΔΦΚ. Η δεξιά παράταξη έλαβε ποσοστό 46% στα ΑΕΙ και 51% στα ΑΤΕΙ της χώρας.
Η αλήθεια είναι πως το αποτέλεσμα των εκλογών δεν προκαλεί έκπληξη σε κανέναν πλέον. Από τις εκλογές του 1987, οπότε και κατέκτησε την πρωτιά για πρώτη φορά, δεν έχει χάσει την εμπιστοσύνη των φοιτητών και σπουδαστών της χώρας.
Είναι βεβαίως πρωτόγνωρο για κάποιον συνδικαλιστικό φορέα που ανήκει στον δεξιό χώρο να κατακτά συνεχώς πρωτιές, σε μία χώρα αριστεροκρατούμενη όπως η Ελλάδα. Ασχέτως με κυβερνήσεις, με λιτότητα ή ανάπτυξη, με μνημόνια ή όχι, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ φαντάζει αδύνατο να χάσει.

Τι είναι όμως αυτό που της δίνει μία τέτοια δυναμική; Είναι τα πάρτυ, για την οποία την κατηγορούν όλοι όσοι προσπαθούν να μειώσουν τις τεράστιες επιτυχίες της; Μήπως είναι η τύχη ή η εσφαλμένη κρίση των φοιτητών επί τρεις συνεχόμενες δεκαετίες;

Θα μου επιτρέψετε να θεωρώ τα ανωτέρω αστειότητες. Μιλάμε για ένα εκλογικό σώμα το οποίο βρίσκεται στην ανώτερη βαθμίδα εκπαίδευσης, με ολοκληρωμένη μόρφωση και αρκετά αναπτυγμένη κριτική σκέψη. Και μιλάμε επίσης για σχέση εμπιστοσύνης η οποία ανανεώνεται κάθε χρόνο, όχι ανά τετραετίες.

Ναι, υπάρχουν πολλά κακά και άσχημα τα οποία μπορεί να προσάψει κάποιος στην ΔΑΠ, όπως και σε κάθε άλλη φοιτητική παράταξη, αλλά το να προσπαθεί να περιορίσει αυτό το πολιτικό φαινόμενο στα πάρτυ, απλά τον κάνει γραφικό και κατώτερο των περιστάσεων.

Διότι πρόκειται περί πολιτικού φαινομένου, να καταφέρνει μία παράταξη να διατηρεί τον χώρο από τα άκρα δεξιά μέχρι το κέντρο χωρίς να διασπάται. Όσες προσπάθειες έγιναν για να υπάρξει κάποια παράταξη στον χώρο αυτό έπεσαν στο κενό. Βεβαίως ο κυριότερος λόγος για τον οποίο επιτυγχάνει είναι η πίστη της στις ιδέες που πιστεύει. Ιδέες καθαρά φιλελεύθερες και Ευρωπαϊκές, τις οποίες υποστηρίζει ανοικτά και υπερήφανα. Ανοικτές σχολές, σύνδεση αγοράς εργασίας με τα πανεπιστήμια, τέλος στις καταλήψεις, κατάργηση του ασύλου. Προτάσεις της ΔΑΠ από το μακρινό 2007, όταν ακόμη και τώρα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας φοβούνται να μιλήσουν γι’ αυτά!

Επιμένω πάντως, πως σημαντικό ρόλο παίζει και το κοινό στο οποίο απευθύνεται. Άνθρωποι μορφωμένοι, που έχουν ζήσει μόνοι τους, που έχουν κοπιάσει και έχουν καταφέρει να βρίσκονται σε ένα ίδρυμα, που θέλουν να προοδεύσουν και να ανελιχθούν στους τομείς τους.

Θα πρότεινα λοιπόν στην αξιωματική αντιπολίτευση και σύντομα επόμενη κυβέρνηση της πατρίδας, να προσπαθήσει να μάθει από την ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Αν μη τι άλλο να επιδείξει τον απαραίτητο σεβασμό σε αυτά τα παιδιά που πολλές φορές παίζουν κορώνα γράμματα τις ζωές τους για τις ιδέες μας. Σίγουρα υπάρχουν άτομα που θέλουν να εκμεταλλευτούν καταστάσεις, όπως υπάρχουν σε κάθε πολιτική οργάνωση, υπάρχουν όμως και άτομα που απλά κάνουν αυτό που πιστεύουν σωστό και είναι η πλειονότητα. Όσοι το έχουμε ζήσει, το γνωρίζουμε πολύ καλά.

Υ.Γ. Δε θα ασχοληθώ με τους χαϊδεμένους δολοφόνους με τα τσεκούρια, ούτε με την ανυπαρξία της κυβέρνησης. Το σημαντικό γεγονός ήταν και θα παραμείνει η νίκη των φιλελεύθερων ιδεών.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ (c.tsokanis@conservativegreece.com)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *