Μετά την επόμενη μέρα

Θυμόμαστε όλοι την περίφημη ταινία, όπου, μετά την τεράστια καταστροφή του πλανήτη, λόγω του φαινομένου της υπερθέρμανσης, όσοι επιβίωσαν υποτίθεται πως έγιναν όλοι μια γροθιά προς όφελος της ανθρωπότητας…

Διερωτώμαι, θα μπορούσε άραγε να γίνει κάτι τέτοιο και στην περίπτωση της χώρας μας, μετά την επόμενη μέρα των εκλογών, οψέποτε κι αν λάβουν χώρα; Το ένα ζητούμενο της αναλογίας πάντως σίγουρα θα υπάρχει: η απόλυτη και σε όλα τα επίπεδα καταστροφή, που θ’ αφήσει πίσω του το τσίρκο που παριστάνει την Κυβέρνηση 3 χρόνια τώρα. Καταστροφή στην Οικονομία, Ασφάλεια, Παιδεία, Υγεία, κοινωνία, ακόμη ακόμη και στην ψυχολογία ενός εκάστου εξ ημών, ένα τεράστιο πολιτικό τσουνάμι, που παρέσυρε κι εξαφάνισε στο διάβα του τα πάντα, λόγω της υπερθέρμανσης του μπολσεβικισμού!

Ασφαλώς όσο κι αν το τραβήξουν, όσο κι αν προξενήσουν εμφυλιοπολεμικό κλίμα, ό,τι κι αν μηχανευτούν, στο τέλος θα πέσουν με πάταγο και κάποιος άλλος θ αναλάβει το απίστευτα δυσχερές έργο της ανοικοδόμησης, διότι περί αυτού θα πρόκειται. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα είναι προφανώς ο πολιτικός εκείνος που θα κληθεί να παράξει ένα έργο τόσο μεγάλο, που μόνο με αυτό του Ελευθερίου Βενιζέλου όταν πρωτοανέλαβε, θα μπορούσε κάποιος να προσομοιάσει. Θα το προσπαθήσει αυτοδύναμα; Με κάποιους άλλους μαζί; Δεν έχει απολύτως καμία σημασία! Ένα μόνο πράγμα έχει σημασία μετά: η Πολιτική σταθερότητα για χρονικό διάστημα τέτοιο, μετά το πέρας του οποίου να διακρίνεται η Ελπίδα.

Το ερώτημα προβάλλει από μόνο του βασανιστικά. Είμαστε έτοιμοι όλοι εμείς, με την εξαίρεση κάποιων ακροπερίεργων άνευ σπουδαιότητος, να γίνουμε μια γροθιά προς όφελος της πατρίδος μας; Είμαστε έτοιμοι να χορηγήσουμε στην επόμενη Κυβέρνηση τον απαιτούμενο χρόνο, άκρως απαραίτητο για οποιαδήποτε προσπάθεια επαναφοράς των πραγμάτων στην προτεραία κατάσταση; Είμαστε έτοιμοι να εκλέξουμε, να ξαναεκλέξουμε κι ενδεχομένως να επανεκλέξουμε μια Κυβέρνηση, που εκ των πραγμάτων θα είναι εθνικής σωτηρίας; Μάθαμε απ’ όσα πάθαμε;  

Θυμίζω πως η όποια επόμενη Κυβέρνηση θα έχει ν’ αντιμετωπίσει, πλην βεβαίως της ζοφερής πραγματικότητας, δημοτικές εκλογές, ευρωεκλογές, εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας, από τα αποτελέσματα των οποίων δεν θα πρέπει να επηρεαστεί καθόλου η συνέχιση της πολιτικής της. Ομοίως θυμίζω πως επί τας κεφαλάς ημών επικρέμεται η αγχόνη της απλής αναλογικής, την οποία σύσσωμες οι δημοκρατικές δυνάμεις του Kοινοβουλίου οφείλουν να απαλείψουν, εάν πραγματικά επιζητούν την διάσωση της χώρας. Έχει κατακτήσει το υπάρχον πολιτικό προσωπικό την απαιτούμενη ωριμότητα ή κάποιοι θα σκεφτούν πως με την απλή αναλογική αυτομάτως διπλασιάζουν τις έδρες τους; 

Όπως γίνεται φανερό, απαιτείται υπέρβαση. Από όλους μας. Απαιτείται πλήρης συνειδητοποίηση, αγώνας καθημερινός και πολλή δουλειά. Η Πολιτική Σταθερότητα για τα χρόνια που έρχονται δεν είναι ένα απλό στοίχημα. Είναι αυστηρή προϋπόθεση, κάτι σαν μνημονιακό προαπαιτούμενο, για την διάσωση της πατρίδος. Για να μην καταλήξει η μέρα μετά την επόμενη, η τελευταία μας!

ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ a.papadimitriou@conservativegreece.com

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestEmail this to someone

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *