Η οικογένεια είναι φασισμός;

Κάποιος μπορεί να αναρωτηθεί, μετά τα τελευταία γεγονότα, χωρίς βαρύγδουπους όρους και κυρίως χωρίς ίχνος διάθεσης εξαπόλυσης πυρών στους έχοντες διαφορετική άποψη, θέλοντας δε να υπερασπιστεί όλους αυτούς που βάλλονται με μανία και αποκαλούνται “φασίστες”,  τελικά, είναι φασιστικό το να υπερασπίζεται κανείς αυτό που εμείς οι Έλληνες ονομάζουμε “οικογένεια”;

Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, με κάποιο τρόπο έχουν μεγαλώσει στην ελληνική κοινωνία. Έχουν μάθει με κάποιο τρόπο να μεγαλώνουν και τα παιδιά τους. Έχουν παραδόσεις, έχουν και αξίες. Έχουν και πίστη, άλλοτε εκφρασμένη μέσω της εκκλησίας, άλλοτε κρατημένη από τον καθένα για τον εαυτό του, όταν τη χρειάζεται στις δύσκολες στιγμές. Κάνουν γάμους, βαφτίσεις, κηδείες, καλούν κόσμο, συμπάσχουν ο ένας με τον άλλον, μοιράζονται ολόψυχα τη χαρά τους στις όμορφες στιγμές. Γιορτάζουν τις μεγάλες γιορτές της Χριστιανοσύνης, με αργίες, γλέντια, κόσμο, με ήθη και έθιμα, περνούν όμορφα. Εύχονται ο ένας στον άλλον, αγωνιούν όταν κάποιος δικός τους, συγγενής ή φίλος δεν είναι καλά, τρέχουν να βοηθήσουν όταν μπορούν σε κάποιο πρόβλημα συνανθρώπου τους. Κουτσομπολεύουν βεβαίως, κρίνουν και κατακρίνουν τη γειτόνισσα, το συνάδελφο, το χασάπη, αλλά κι αυτό μέσα στα πλαίσια της κοινωνικής ζωής. Αυτά είναι που τους κάνουν να “ζουν σε μια κοινωνία”, σε αντίθεση με το να “υπάρχουν κάπου μέσα στην κοινωνία”.

Στην Ελλάδα της κρίσης, της μιζέριας, του “πάντα φταίνε οι άλλοι”, αυτές οι αξίες έχουν κρατήσει ακόμη ζωντανούς τους ανθρώπους γύρω μας. Συνεχίζουν την προσπάθεια, κρατούν άσβηστη την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα τα καταφέρουν και θα τα καταφέρουν όλοι μαζί. Στις συγκεντρώσεις με τους φίλους, που μπορεί να ανήκουν στους απέναντι, θα μαλώσουν, θα παρεξηγηθούν, όμως την άλλη μέρα θα πίνουν το κρασάκι τους στο γάμο του κολλητού και θα χορεύουν αγκαλιά.

Τα αξιώματα στα μαθηματικά είναι αδιαμφισβήτητα. Από δύο σημεία περνάει μόνον μία ευθεία. Η οικογένεια για μας στη χώρα τούτη, είναι αξίωμα. Δεν αμφισβητείται από τον κάθε τύπου “προοδευτικό” που την ίδια ώρα είναι διατεθειμένος να αποδεχτεί τη μουσουλμανική μαντήλα ή εναντιώνεται σε κάθε είδους επενδύσεις ανάπτυξης, επειδή μένει κολλημένος στα συντηρητικά προνόμια ολιγάριθμων ομάδων.

Με φανφάρες ή φθονερές αναρτήσεις επί πληρωμή, τα αξιώματα δεν αμφισβητούνται. Δε θα κλονιστεί η αξία της οικογένειας επειδή κατά περίπτωση βγαίνει και μια ιδιαιτερότητα που πρέπει να ρυθμιστεί. Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα επιλογής του πώς και με ποιον θα περάσει τη ζωή του. Κάθε πρόοδος είναι θεμιτή και όλοι αγωνίζονται γι’ αυτή. Η τεχνολογία τρέχει ασταμάτητα και αλλάζει τις ισορροπίες. Η αγορά παγκοσμιοποιείται και καλεί όλους να ακολουθήσεουν.

Το να ισοπεδώνονται όμως οι θεμελιώδεις αξίες που κρατούν αιώνες τώρα, το να ακυρώνεται με ένα χαρτί, ένα νομοσχέδιο, ένα συμβόλαιο, κάθε τι που αποτελεί για όλους τους Έλληνες τη βάση στη ζωή τους, που μέσα από αυτή δημιουργούν, προοδεύουν, αριστεύουν, εξελίσσονται ως άνθρωποι, δεν είναι πρόοδος. Είναι ένας τρόπος να μείνει χωρίς όπλα μια κοινωνία που μάχεται να σταθεί στα πόδια της, να αναπτυχθεί και να ευημερήσει. Είναι ένας τρόπος να δώσει τη χαριστική βολή στον εαυτό της.

ΛΕΝΑ ΚΑΣΣΑΜΠΑΛΙΔΟΥ l.kassampalidou@conservativegreece.com

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.