Όλα τα άρθρα του/της Άγγελος Παπαδημητρίου

Μετά την επόμενη μέρα

Θυμόμαστε όλοι την περίφημη ταινία, όπου, μετά την τεράστια καταστροφή του πλανήτη, λόγω του φαινομένου της υπερθέρμανσης, όσοι επιβίωσαν υποτίθεται πως έγιναν όλοι μια γροθιά προς όφελος της ανθρωπότητας…

Διερωτώμαι, θα μπορούσε άραγε να γίνει κάτι τέτοιο και στην περίπτωση της χώρας μας, μετά την επόμενη μέρα των εκλογών, οψέποτε κι αν λάβουν χώρα; Το ένα ζητούμενο της αναλογίας πάντως σίγουρα θα υπάρχει: η απόλυτη και σε όλα τα επίπεδα καταστροφή, που θ’ αφήσει πίσω του το τσίρκο που παριστάνει την Κυβέρνηση 3 χρόνια τώρα. Καταστροφή στην Οικονομία, Ασφάλεια, Παιδεία, Υγεία, κοινωνία, ακόμη ακόμη και στην ψυχολογία ενός εκάστου εξ ημών, ένα τεράστιο πολιτικό τσουνάμι, που παρέσυρε κι εξαφάνισε στο διάβα του τα πάντα, λόγω της υπερθέρμανσης του μπολσεβικισμού!

Ασφαλώς όσο κι αν το τραβήξουν, όσο κι αν προξενήσουν εμφυλιοπολεμικό κλίμα, ό,τι κι αν μηχανευτούν, στο τέλος θα πέσουν με πάταγο και κάποιος άλλος θ αναλάβει το απίστευτα δυσχερές έργο της ανοικοδόμησης, διότι περί αυτού θα πρόκειται. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα είναι προφανώς ο πολιτικός εκείνος που θα κληθεί να παράξει ένα έργο τόσο μεγάλο, που μόνο με αυτό του Ελευθερίου Βενιζέλου όταν πρωτοανέλαβε, θα μπορούσε κάποιος να προσομοιάσει. Θα το προσπαθήσει αυτοδύναμα; Με κάποιους άλλους μαζί; Δεν έχει απολύτως καμία σημασία! Ένα μόνο πράγμα έχει σημασία μετά: η Πολιτική σταθερότητα για χρονικό διάστημα τέτοιο, μετά το πέρας του οποίου να διακρίνεται η Ελπίδα.

Το ερώτημα προβάλλει από μόνο του βασανιστικά. Είμαστε έτοιμοι όλοι εμείς, με την εξαίρεση κάποιων ακροπερίεργων άνευ σπουδαιότητος, να γίνουμε μια γροθιά προς όφελος της πατρίδος μας; Είμαστε έτοιμοι να χορηγήσουμε στην επόμενη Κυβέρνηση τον απαιτούμενο χρόνο, άκρως απαραίτητο για οποιαδήποτε προσπάθεια επαναφοράς των πραγμάτων στην προτεραία κατάσταση; Είμαστε έτοιμοι να εκλέξουμε, να ξαναεκλέξουμε κι ενδεχομένως να επανεκλέξουμε μια Κυβέρνηση, που εκ των πραγμάτων θα είναι εθνικής σωτηρίας; Μάθαμε απ’ όσα πάθαμε;  

Θυμίζω πως η όποια επόμενη Κυβέρνηση θα έχει ν’ αντιμετωπίσει, πλην βεβαίως της ζοφερής πραγματικότητας, δημοτικές εκλογές, ευρωεκλογές, εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας, από τα αποτελέσματα των οποίων δεν θα πρέπει να επηρεαστεί καθόλου η συνέχιση της πολιτικής της. Ομοίως θυμίζω πως επί τας κεφαλάς ημών επικρέμεται η αγχόνη της απλής αναλογικής, την οποία σύσσωμες οι δημοκρατικές δυνάμεις του Kοινοβουλίου οφείλουν να απαλείψουν, εάν πραγματικά επιζητούν την διάσωση της χώρας. Έχει κατακτήσει το υπάρχον πολιτικό προσωπικό την απαιτούμενη ωριμότητα ή κάποιοι θα σκεφτούν πως με την απλή αναλογική αυτομάτως διπλασιάζουν τις έδρες τους; 

Όπως γίνεται φανερό, απαιτείται υπέρβαση. Από όλους μας. Απαιτείται πλήρης συνειδητοποίηση, αγώνας καθημερινός και πολλή δουλειά. Η Πολιτική Σταθερότητα για τα χρόνια που έρχονται δεν είναι ένα απλό στοίχημα. Είναι αυστηρή προϋπόθεση, κάτι σαν μνημονιακό προαπαιτούμενο, για την διάσωση της πατρίδος. Για να μην καταλήξει η μέρα μετά την επόμενη, η τελευταία μας!

ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ a.papadimitriou@conservativegreece.com

It’s (not only) the economy, stupid!

Δεν είναι μόνον η Οικονομία. Ή καλύτερα, για να ακριβολογήσω, η Οικονομία είναι μία από τις πολλές συνιστώσες της καταστροφής, για την οποία όμως, επειδή υφίστανται ακόμη τα εξ επιστασίας εχέγγυα, υπάρχουν ελπίδες πως με μία άλλη Κυβέρνηση θ αρχίσει κάπως να κινείται.

Όχι, η Οικονομία δεν με πολυαπασχολεί.

Το κρισιμότερο όλων, είναι η ολική σήψη γύρωθεν! Ο κοινωνικός, πολιτικός και πολιτισμικός Αρμαγεδδών, που επέφερε ο «αυταπατημένος» Πρόεδρος του 15μελούς ομού μετά των ταβερναραίων κολλητών του σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα επί τας κεφαλάς ημών.  Η εικόνα του αγρίως δαρθέντος τουρίστα στο κέντρο της Αθήνας, από τα φίλια Ορκς του πολυχρονεμένου, επειδή ετόλμησε ο δύσμοιρος αυτός να εισέλθει σε εμπορικό κατάστημα ημέρα Κυριακή, τοποθετεί επαξίως την χώρα στον μακρύ κατάλογο των απανταχού Μπανανιών. Κυριακή πρωί στην οδό Ερμού πηγαινοέρχονται τα Ορκς, σπάνε, βαράνε, βγάζουν το άχτι τους, χωρίς απολύτως καμία αστυνομική παρουσία ή επίβλεψη. 

Τα ίδια ρεμάλια, ενδεδυμένα τον μανδύα του «κύρους», που τους αποδίδει η παρουσία της αρχιστρατήγου του αντιμνημονιακού αγώνος Ζωής Κωνσταντοπούλου, κάθε Τετάρτη επεμβαίνουν «δυναμικά» σε όποιο Ειρηνοδικείο βρουν και διά της βίας καταλύουν κάθε έννοια συνταγματικής τάξης. Διότι αυτό κάνουν όταν εμποδίζουν την διενέργεια των πλειστηριασμών! Κι ενώ αυτή η τακτική είναι ήδη από μηνών γνωστή και πολύ εύκολα θα μπορούσε να αποτραπεί με την ισχυρά παρουσία αστυνομικών δυνάμεων, που μάλιστα θα έπρεπε να είχαν και την ρητή εντολή να μπαγλαρώνουν τους ρουβίκωνες και να τους στέλνουν πακέτο στο αυτόφωρο, εντούτοις ουδείς κυβερνητικός συγκινείται! Βασικά, όχι μόνον δεν συγκινείται αλλά του αρέσει κιόλας μιας που και απόφαση έλαβε περί συνεχίσεως των πλειστηριασμών και αυτοί δεν γίνονται εν τοις πράγμασιν, οπότε έχουμε και την μνημονιακή πίτα ολόκληρη και τον μπολσεβίκο σκύλο χορτάτο!

Από την άλλη, διάφοροι «αλληλέγγυοι» (χορτάτοι βεβαίως ως ανήκοντες άπαντες σε διάφορες ΜΚΟ) περιδιαβαίνουν τους δρόμους κι όποιο ακίνητο εντοπίσουν ατυχούς ιδιοκτήτου, που έλαχε να διαμένει αλλού και να έχει το συγκεκριμένο κλειστό, το καταλαμβάνουν ή καλύτερα το επιτάσσουν όπως οι ναζί στην κατοχή και βάζουν μέσα καμιά εικοσαριά λαθρομετανάστες. Η σταθερή ρητή κι επαναλαμβανόμενη απάντηση των αρμοδίων αστυνομικών Οργάνων στον ατυχήσαντα ιδιοκτήτη είναι η εξής: «α… δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα εμείς… Πηγαίνετε σε δικηγόρο»!!!  Αδιανόητα πράγματα για ένα μίνιμουμ Κράτος Δικαίου!

Κι ασφαλώς δεν πρέπει να ξεχνάμε τις διαρκείς επιθέσεις κυβερνητικών παραγόντων στην Δικαιοσύνη, που τελευταίως εξέφυγαν της γελοιότητος του Υπουργού Υγείας και πλέον σοβάρεψαν ιδιαιτέρως με αφορμή την όλη ιστορία μιας Ηριάννας: Δεν μας αρέσει μία απόφαση, ξανασυζητούμε την υπόθεση με άλλη σύνθεση Δικαστών! Το επόμενο βήμα η κατάργηση των Δικαστών με τις συζητήσεις των υποθέσεων να λαμβάνουν χώρα στην Ομόνοια ενώπιον μικτής συνθέσεως Υπουργών – Μετακλητών!

Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω κι άλλων πολλών είναι πως πλέον, ακόμη και στους συνετούς πολίτες αρχίζει και μπαίνει το «σαράκι» της αποσάθρωσης και της πλήρους ανομίας! Δια του μιθριδατισμού, ο κάθε πολίτης αρχίζει να συνηθίζει στην όλη δηλητηριασμένη κατάσταση, γεγονός εξαιρετικώς επικίνδυνο ακόμη και για αυτό τούτο το Πολίτευμα!

Όσο η «γλυκιά συμμορία» παραμένει στην θέση της, δυστυχώς εξ όσων παρατηρώ ΚΑΙ με τις ευλογίες των κάποτε «ανάλγητων» δανειστών, ο χρόνος που μεσολαβεί δυσχεραίνει αφάνταστα τον επόμενο κυβερνήτη σε ό,τι έχει να κάνει με την επιστροφή της χώρας σε μία κάποια κανονικότητα.

Οι καιροί ου μενετοί …

 

ΑΓΓΕΛΟΣ Γ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (a.papadimitriou@conservativegreece.com)

Όλοι πρόσφυγες;

Ένα από τα πλέον σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα και η Ευρώπη εν συνόλω είναι και το γνωστότερο ως «προσφυγικό». Όμως, επειδή με τον όρο αυτόν οι «πολιτικώς ορθοί» εννοούν συλλήβδην και τους εισελθόντες παρανόμως στην χώρα ΜΗ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ, επιτρέψτε μου να χρησιμοποιώ εφεξής τον όρο «λαθρομεταναστευτικό» ως τον πλέον αληθή προσδιορισμό του προβλήματος, που άλλωστε είναι ένα άλλο, εντελώς διάφορο πρόβλημα από το «προσφυγικό» ουσιαστικώς και νομικώς!
Αντιλαμβάνομαι πλήρως την ανάγκη της προδοτικής Αριστεράς και των συναφών σχηματισμών να συγχέουν τα δύο προβλήματα, μιας και γι αυτούς, όλοι όσοι αποβιβάζονται στη χώρα – ανεξαρτήτως ιδιότητος – χρήζουν ευνοικότερης αντιμετωπίσεως ακόμη κι απ τον γηγενή πληθυσμό, τον οποίο άλλωστε, ως φύσει ανθέλληνες, θέλουν να υποκαταστήσουν. Ο όρος «προσφυγικό» συντελεί επομένως στην συνειδησιακή εμπέδωση της επιτελούμενης προδοσίας, μιας και τσουβαλιάζει τους πάντες κάτω από έναν μόνο κι εν πολλοίς ψευδή χαρακτηρισμό!

Αυτό, αντιθέτως, που δεν δύναμαι ν αντιληφθώ είναι ο λόγος για τον οποίο οι έτερες παρατάξεις της χώρας και κυριότατα η συντηρητική, ομοίως χρησιμοποιούν τον όρο «προσφυγικό», όταν μάλιστα πλέον έχει αποδειχθεί πλήρως πως μόνον οι 20 από τους 100 που εισβάλλουν στην Ελλάδα είναι τελικώς Σύριοι (δλδ πρόσφυγες) ενώ οι έτεροι 80 είναι κυριολεκτικώς κάθε καρυδιάς καρύδι! Μάλιστα, τώρα τελευταίως θα έχετε φαντάζομαι οι περισσότεροι αντιληφθεί πως ακόμη και ο περιώνυμος όρος «παράτυποι μετανάστες» (που επέβαλε η Αριστερά βιαίως επειδή δεν της άρεσε το λάθρο και αβρόχοις ποσί απεδέχθη η φοβισμένη αντιπολίτευση) εγκαταλείπεται σταθερά και όλοι πλέον κάνουν λόγο για «πρόσφυγες»!

Έχει σημασία, θα ρωτήσει κάποιος, πώς αποκαλούμε όσους εισβάλλουν στην χώρα; Τεράστια, απαντώ, στην συγκεκριμένη περίπτωση! Τούτο δε διότι, ο μεν χαρακτηρισμός ως ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ, προσφέρει πολλά και εξαιρετικώς σημαντικά προνόμια στον φέροντα, που φθάνουν μέχρι και στην διαμονή στην χώρα μας για πάντα, ενώσω ο χαρακτηρισμός ως ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ το μόνο που προσφέρει στον φέροντα είναι η ΚΡΑΤΗΣΗ και η ΑΠΕΛΑΣΗ!
Ούτως εχόντων των πραγμάτων, ο νέος αρχηγός της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, καταρχάς θα πρέπει αμέσως ν’ αντιληφθεί την διαφορά των δύο χαρακτηρισμών κι ωσαύτως των δύο προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε, τα οποία επαναλαμβάνω είναι εντελώς διάφορα αλλά το ίδιο κρίσιμα για τον γηγενή πληθυσμό. Αφού κατανοήσει το θέμα, ας οργανώσει μία συνέντευξη Τύπου στην οποία θα εξαγγείλει τι έχει σκοπό να κάνει ως Πρωθυπουργός για την αντιμετώπιση τόσο του ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΥ όσο και, κυριότατα, του ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΥ προβλήματος, καθώς έχει αργήσει ανεπίτρεπτα πολύ, γεγονός που του στοιχίζει και σε ποσοστά και σε δημοφιλία, όσο κι αν οι γύρω του ευρισκόμενοι περί άλλα (πολιτικώς ορθά) τυρβάζουν!

ΑΓΓΕΛΟΣ Γ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ 

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΑΘΗΝΩΝ

a.papadimitriou@consevativegreece.com

Αργοσβήνουμε στον …Άγιο Δομίνικο

Στις 25 Ιανουαρίου 2015 ο ελληνικός λαός αποφάσισε να τελειώσει (πολιτικά) μια και καλή με τον ίδιο του τον εαυτό κι έκοψε ΣΥΡΙΖΑ τις φλέβες του. Παρά το ότι το αίμα έρεε για ένα εννεάμηνο (μούφα διαπραγμάτευση, δημοψήφισμα, capital controls κλπ), εντούτοις ο Πανταχού Παρών του έδωσε άλλη μία ευκαιρία το ίδιο μάλιστα έτος. Ο σοφός λαός είδε την ευκαιρία απ´ την ανάποδη: ό,τι δεν κατάφερα τον Γενάρη οφείλω να το καταφέρω τώρα, σκέφτηκε και με πιστόλι πλέον στις 20 Σεπτεμβρίου 2015 αυτοπυροβολήθηκε κάτω απ το σαγόνι.
Βέβαια ο πολιτικός, κοινωνικός και οικονομικός θάνατος, δεν επέρχεται (δυστυχώς) αυτοστιγμή, όπως ο άλλος. Είναι πολύ αργή και τρομακτικά βασανιστική διαδικασία, καθώς κυριολεκτικώς τον παρακολουθείς, τον ζεις, τον αισθάνεσαι και μαθαίνεις σιγά σιγά να συμβιώνεις με αυτόν τούτον τον θάνατό σου.

Αρχικώς τα μέλη που απαρτίζουν το σώμα, το οποίο ονομάζουμε Κράτος, αρχίζουν να εμφανίζουν σημάδια δυσανεξίας, η οποία γεωμετρικώς αυξάνεται μέχρι που τα βασικότερα εξ αυτών σταματούν να λειτουργούν ουσιαστικά και παραμένουν τυπικώς όρθια, απλώς για να ρουφάνε το αίμα των πολιτών. Οικονομία, Υγεία, Παιδεία, Τράπεζες, Κοινωνική Ασφάλιση, ΔΕΗ ευρίσκονται ακριβώς σε αυτήν την φάση σήμερα.

Κυριότατα όμως σ´ αυτήν τη φάση ευρίσκεται πλέον το σύνολον της Κοινωνίας, μιας και η παράξενη αυτή συμβίωση με τον επιγενόμενο θάνατο, έχει ασφαλώς και ψυχολογικά αποτελέσματα, πρωτίστως την κατάθλιψη, την απάθεια, την υποταγή αλλά και την άρνηση (ως ψυχιατρικό σύμπτωμα), τον υπέρμετρο εκνευρισμό, την μη κατανόηση του τι συμβαίνει γύρω σου, την ελπίδα ότι κάτι θα γίνει την τελευταία στιγμή, κλπ.
Κι όπως είναι απολύτως φυσιολογικό, όταν βουλιάζεις γοργά σε κινούμενη άμμο, απεγνωσμένα κοιτάς γύρω σου ψάχνοντας για ένα τόσο δα κλαράκι, έστω αδύναμο κατ’ όψιν αλλά με ρίζες βαθιές, για να πιαστείς και να προσπαθήσεις να τραβηχτείς την τελευταία στιγμή… Το «κλαράκι» αυτό στις κοινοβουλευτικές Δημοκρατίες συνηθίζουμε να το ονομάζουμε εν γένει ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ, που ειδικά στην χώρα μας τούτη την περίοδο που όλα σβήνουν γύρωθεν, φαίνεται να μην είναι ικανή να επιτελέσει όπως θα έπρεπε το σωτήριο έργο της.

Σε μία τέτοια φάση που οι Έλληνες πολίτες διώκονται απηνώς και απειλούνται κυριολεκτικώς με αφανισμό, τόσο από εσωτερικούς όσο και από εξωτερικούς εχθρούς, η Αντιπολίτευση και δη η Αξιωματική, θα έπρεπε καθημερινώς νυχθημερόν να προβαίνει σε κάθε μορφής αντίσταση στο καθεστώς. Ομάδες από Βουλευτές και Πολιτευτές έπρεπε να επισκέπτονται διαρκώς τις γειτονιές κάθε πόλης, τα καφενεία, τις πλατείες, τους μαζικούς χώρους, όχι τόσο για να εξηγούν προγράμματα και ιδέες αλλά κυριότατα για να ενισχύουν ψυχολογικά και να δίνουν δύναμη στους χειμαζόμενους πολίτες! Αντ αυτού, εξαντλούν την όποια δυναμική τους στα τηλεοπτικά παράθυρα και σε τσιτάτα στο τουίτερ… Δεν αρκούν αυτά κύριοι.

Η νεολαία του Κόμματος της συντηρητικής παράταξης, τα παιδιά της ΟΝΝΕΔ, που κάποτε κονταροχτυπιόντουσαν κυριολεκτικώς για μια αφίσα με τους κουμμουνιστές, θα έπρεπε σήμερα να ευρίσκονται σε κάθε σταθμό του μετρό, σε κάθε διόδιο στις εθνικές οδούς, σε κάθε τερματικό σταθμό λεωφορείων, σε κάθε ουρά στα ΑΤΜ μοιράζοντας φυλλάδια ελπίδας στον ελληνικό λαό! Αντ´ αυτού, περιχαρακωμένοι στις πολιτικάντικες νοοτροπίες του περασμένου αιώνα, συστήνουν πειθαρχικά συμβούλια για κάποιον που έκανε πλάκα στο τουίτερ! Ξεπεσμός…

Μ αυτά και μ αυτά, ο κόσμος, αφού δεν βρίσκει το «κλαράκι» στην Πολιτική το αναζήτησε σε έτερα δρώμενα. Έχει πράγματι την πλάκα του, αργοσβήνοντας στον βούρκο της Ελλάδας του ΣΥΡΙΖΑ, να ψηφίζεις εναγωνίως και μαζικώς για το ποιος θα «επιβιώσει» στον Άγιο Δομίνικο…
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ!!

ΑΓΓΕΛΟΣ Γ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (a.papadimitriou@conservativegreece.com)

Η πουτάνα του Νότου και ο τιμωρός

«Οι πουτάνες του Νότου να αντιδράσουμε»…. Τάδε έφη η κυρία Σία Αναγνωστοπούλου σε απάντησή της στην περιώνυμη φράση του Ντάισεμπλουμ, ο οποίος παρεμπιπτόντως, ουδέποτε ανέφερε την σχετική κακιά λεξούλα. Η Σία όμως έτσι εξέλαβε το «γυναίκες» του Ολλανδού και με τον ήπιο και προπάντων δημοκρατικό λόγο που χαρακτηρίζει ασφαλώς την Αριστερά, εβάφτισε όλες τις γυναίκες πουτάνες.

Θα ανέμενε κανείς να εθίγετο σφόδρα ο Ντάισεμπλουμ, για παρερμηνεία της δηλώσεώς του και να έβαζε στην θέση της την υπερευαίσθητη Σία. Κι όμως… ο κύριος αυτός δεν προσεβλήθη, ως θα έδει.

Αντιθέτως, εθίγη βάναυσα, ως φαίνεται ένας άλλος κύριος, κάτοικος Ελλάδος που τυγχάνει και Πρόεδρος της οργάνωσης νέων της αξιωματικής αντιπολίτευσης! Μάλιστα ο εν λόγω, δεν προσεβλήθη από την δήλωση της Σίας. Καθόλου. Αλλά για την πληρωμένη και εν είδη αστεϊσμού απάντηση στην δήλωση αυτή από κάποιον κομματικό τύπο, υπηρετούντα στην ΟΝΝΕΔ, ο οποίος μέσω τουίτερ απεφάνθη ορθώς πως (επί λέξει) «η Αναγνωστοπούλου πιο εύκολα θα περνούσε για τσατσά  παρά για πουτάνα» !

Τώρα βέβαια, θα μου αντιτείνει κάποιος πως μπορεί εκ πρώτης όψεως να φαίνεται ηπιότερη η έκφραση, όμως εάν συνυπολογίσεις το γεγονός πως η τσατσά είναι υψηλόβαθμον στέλεχος της επιχείρησης και συνεπώς έχει σίγουρα περάσει από την εμπειρία του χαμηλόβαθμου, τελικώς ίσως και να είναι σκληρή!

Προφανώς έτσι θα σκέφτηκε και ο κύριος Πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ και στα πλαίσια του πολιτικού πολιτισμού και της ορθότητος (καθόσον δεν είμαστε και βλάχοι οι φιλελεύθεροι) προέβη εις την άμεσον «παραίτηση» του βδελυρού νεανίσκου κατακεραυνώνοντας τον δυστυχή με μία ανακοίνωση, που θα ταίριαζε επιτυχώς και για κάποιον που θα διένειμε μυστικά του στρατού στους Τούρκους (!) : «η ΟΝΝΕΔ έχει αποδείξει ότι είναι απέναντι σε ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΕΣ και ΣΕΞΙΣΤΙΚΕΣ απόψεις και ως εκ τούτου η παραίτησή του από την θέση (μπλα μπλα..) και (μπλα μπλα…) ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΤΑΙ ΣΤΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΟΝΝΕΔ» !!!

Τέτοια λύσσα με την τσατσά ο Πρόεδρος!! Σε σημείο δηλαδή που αρχίζει κάποιος ν´ αναρωτιέται μήπως έχει κάνα απωθημένο από μικρός, εάν πήγαινε βόλτες στις ευαγείς επιχειρήσεις!! Πέραν δε του όποιου απωθημένου, που δεν γνωρίζουμε κιόλας εάν υφίσταται, αυτό που σίγουρα αποδεικνύεται από την ανακοίνωση είναι ότι έχει μαύρα μεσάνυχτα και δεν γνωρίζει καθόλου την σημασία των εννοιών που χρησιμοποιεί, δηλαδή του ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ και του ΣΕΞΙΣΜΟΥ.

Το όλον γεγονός θα μου περνούσε παντελώς απαρατήρητον, εάν δεν μου τριβέλιζε το μυαλό η αντιστοίχιση: εάν στην θέση του ευερέθιστου προέδρου της ΟΝΝΕΔ τοποθετήσουμε τον Πρόεδρό του (που ασφαλώς δεν γίνεται τίποτε ερήμην του) και στην θέση του δύσμοιρου τουιτερά, χιλιάδες άλλους που, αν και ευγενείς πολίτες, χάρηκαν και γέλασαν με την απάντηση του «κατηγορουμένου» στην Σία, δεν παρατηρείτε ΚΑΠΟΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ;;; Εν ολίγοις, μας θέλετε κύριε Πρόεδρε μαζί σας στον αγώνα που διεξάγετε κατά της Αριστεράς (ναι, είναι Αριστερά!) ή θα διαγράψετε κι εμάς επειδή υποστηρίξαμε τον δόλιο οννεδίτη και γράψαμε μάλιστα χειρότερα τουίτ για την Σία;

Διερωτώμαι πολλάκις κι όχι μόνον επ ´ ευκαιρία του ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ γεγονότος, εάν η ηγετική ομάδα της παράταξης έχει καταλάβει ποιοι κυβερνούν τον τόπο, πόσο απόλυτα αδίστακτοι είναι και πώς πρέπει να αντιμετωπίζονται. Μιλάμε για «ανθρώπους» (τα εισαγωγικά τα εννοώ) που προήγαγαν σε διευθυντή του κομματικού ραδιοφώνου τους άτομο, που μέσα σε μία φράση του από μικροφώνου σε εκπομπή, χαρακτήρισε δις τον Αντώνη Σαμαρά ΜΑΛΑΚΑ! Σοβαρά όχι για πλάκα!

Αυτούς τους τύπους θα τους αντιμετωπίσετε στέλνοντας στο Πειθαρχικό στελέχη δικά σας, που κάνανε πλάκα στο τουίτερ στιγματίζοντας επί της ουσίας τις απαράδεκτες δηλώσεις στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ; Υπάρχει συναίσθηση στην συντηρητική παράταξη του τι ακριβώς συμβαίνει στη χώρα;

Ηχεί ήδη στα ταλαιπωρημένα μου από τους πολιτικώς όρθους ώτα μου το χιλιοειπωμένο ερώτημα: μα, θα πέσουμε στο επίπεδό τους;; Όχι ! Το επίπεδο άπαξ και κατακτάται δεν δύναται να πέσει κύριοι. Όπλα χρησιμοποιείς. Όσα εχεις. Όταν κινδυνεύει η Πατρίδα τέτοιες ερωτήσεις περί επιπέδου απλώς «μυρίζουν» φόβο. Όποιος όμως φοβάται καλόν είναι να αποχωρεί…

ΑΓΓΕΛΟΣ Γ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (a.papadimitriou@conservativegreece.com)

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΑΘΗΝΩΝ