Όλα τα άρθρα του/της Χρήστος Τσοκάνης

Ξεκάθαρη ιδεολογικά

Μετά την ανάληψη της εξουσίας από το ΣΥΡΙΖΑ, τον Ιανουάριο του 2015 και τις συνεχόμενες ήττες της κεντροδεξιάς, έχει γίνει κραταιά η άποψη πως η συντηρητική παράταξη πρέπει να ανοιχτεί σε νέους χώρους, κυρίως να διεισδύσει στον χώρο της κεντροαριστεράς.

Η άποψη αυτή είναι αλήθεια πως έχει αρκετά μεγάλη απήχηση, κυρίως σε δύο κατηγορίες ανθρώπων. Η πρώτη, απλοί πολίτες που δε γνωρίζουν πολλά από πολιτική και με δεδομένη την ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς είναι λογικό να χαίρονται όταν ένα κόμμα φεύγει από τις ιδέες της “κακιάς” δεξιάς για να μετακινηθεί στον “προοδευτισμό”.

Η δεύτερη κατηγορία ανθρώπων είναι οι πολιτικοί καιροσκόποι που έμειναν χωρίς “στέγη” μετά την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ. Αυτοί ψάχνουν να διασώσουν την πολιτική τους καριέρα στην ΝΔ και παράλληλα να διατηρήσουν τις σοσιαλιστικές τους καταβολές.

Η πραγματικότητα της πολιτικής επιστήμης απέχει όμως πολύ από την άποψη αυτή. Ένα κόμμα το οποίο αποτελεί την συντηρητική παράταξη μιας χώρας επί δεκαετίες δεν μπορεί να μετακινείται από τις θέσεις του. Αυτομάτως δημιουργείται στρεβλότητα στο πολιτικό σύστημα. Όπως το κέντρο και η κεντροαριστερά έχουν τους δικούς τους εκπροσώπους, έτσι και η συντηρητική δεξιά πρέπει να έχει τον δικό της. Μόνον έτσι μπορεί να λειτουργήσει ορθά το πολιτικό σύστημα.

Ειδικά στην δεδομένη συγκυρία για την πατρίδα μας, το χρέος της ΝΔ να παραμείνει σταθερή στις παραδοσιακές αξίες της είναι ακόμη μεγαλύτερο, καθώς οι δικές της αξίες είναι αυτές που επικρατούν σε όλον τον κόσμο. Ο συντηρητισμός κερδίζει συνεχώς, καθώς αποδεδειγμένα είναι η μοναδική πολιτική ιδεολογία που επιφέρει ευδαιμονία στην εκάστοτε κοινωνία.

Η Νέα Δημοκρατία ασφαλώς και πρέπει να προσεγγίσει ψηφοφόρους και άλλων χώρων. Πρέπει μάλιστα να “μαζέψει” όλους τους πολίτες του δημοκρατικού τόξου, αλλά να το κάνει πείθοντας τους ότι η δική της ιδεολογία είναι εκείνη που θα λειτουργήσει ευεργετικά για την πατρίδα και όχι να μετακινηθεί η ίδια σε πολιτικά μοντέλα που έχουν ηττηθεί κατ’ επανάληψιν. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα καταφέρει μια μεγάλη εκλογική νίκη και παράλληλα θα ανατρέψει την ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς μια και καλή.

Χρέος του πολιτικού όταν αναλαμβάνει την εξουσία είναι να εμπνέει και να εκφράζει όλους τους πολίτες, να ενώνει. Το μέσον όμως, το εργαλείο με το οποίο υπηρετεί τα συμφέροντα της πατρίδας είναι οι ιδέες του. Αυτές πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτες. Με ημίμετρα δεν πέτυχε ποτέ κανείς.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ c.tsokanis@conservativegreece.com

Μερκελιστές και μαριονέτες

Ο κύριος Βούτσης μας είπε εχθές στην Βουλή με περίσσιο θράσος, πως οι εταίροι που διαφώνησαν και έριξαν την κυβέρνηση Σαμαρά, τώρα στηρίζουν την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Η δήλωση αυτή δεν εκπλήσσει όσους γνωρίζουν το παρασκήνιο της μαύρης -για την πατρίδα- περιόδου από τον Μάϊο του 2014 έως τις καταστροφικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015.

Ο Αντώνης Σαμαράς οδηγούσε την πατρίδα σταθερά εκτός μνημονίων, έχοντας την μεγαλύτερη ανάπτυξη στην Ευρωζώνη για το 2014. Η χειραφέτηση της Ελλάδας είχε αρχίσει ήδη να φαίνεται από τις μονομερείς ενέργειες της τότε κυβέρνησης, αρχής γενομένης από την μείωση των φορολογικών συντελεστών.

Η δυσαρέσκεια της Τρόικας ήταν σαφής. Είχαν απέναντι τους κάποιον που δεν τους είχε ανάγκη και πολιτευόταν με μόνο κριτήριο τα συμφέροντα της πατρίδας του. Του “τράβηξαν το χαλί” και άνοιξαν την πόρτα στο δικό τους παιδί, σ’αυτόν που πουλώντας σεισάχθειες ξεγέλασε τον Ελληνικό λαό και τώρα τα υπογράφει όλα.

Ο Βούτσης δεν έκανε τίποτα άλλο από το να παρουσιάσει την αλήθεια που πλέον γνωρίζουν όλοι. Ο Σαμαράς ενόχλησε και εκδιώχθηκε από την εξουσία.

Βεβαίως για να γίνει αυτό, οι “έξω” χρειάστηκαν την βοήθεια του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος εκμεταλευόμενος την προεδρική εκλογή έριξε την κυβέρνηση.

Είναι πασιφανές σε όλους ποιος ήταν εν τέλει υποχείριο της Τρόικας, ποιος ήταν και εξακολουθεί να είναι “Γερμανοτσολιάς” και “Μερκελιστής”. Τώρα πλέον, γνωρίζουν όλοι.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ c.tsokanis@conservativegreece.com

Ρουά ματ σε τέσσερις κινήσεις

Αυτό που κάνει την πολιτική μία από τις πιο ενδιαφέρουσες επιστήμες, είναι η ιδιαιτερότητα της να απαιτεί την ρεαλιστική εφαρμογή της στην κοινωνία, χωρίς να αρκούν απλώς οι θεωρίες της.

Η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού, όπως πολύ σωστά είχε δηλώσει ο πρώην Γερμανός καγκελάριος, Όττο Φον Μπίσμαρκ. Ειδικά στην περίπτωση της πατρίδος μας, τα πράγματα είναι τόσο απλά, σε σημείο απροχώρητο.

Κοινή παραδοχή όλων είναι πως πρέπει πάση θυσία να φύγει, ει δυνατόν χθες, η επικίνδυνη κυβέρνηση των Τσίπρα-Καμμένου και να αναλάβει τη διακυβέρνηση του τόπου μια στιβαρή και σοβαρή ηγεσία. Για να φύγει όμως άμεσα η συμμορία που μας κυβερνά και να καταστεί εφικτή η σωτηρία της χώρας, οφείλει η αξιωματική αντιπολίτευση να ακολουθήσει τέσσερα απλά, άμεσα εφαρμόσιμα, αλλά και άκρως αποτελεσματικά βήματα.

Η αρχή δεν μπορεί να είναι άλλη, από το να κάνει τη σκληρότερη αντιπολίτευση που έχει γίνει στην ιστορία της Ελλάδος. Οφείλει να μη στηρίζει κανένα νομοσχέδιο της κυβέρνησης, καθώς στην προκειμένη μείζον θέμα είναι το ποιος νομοθετεί και όχι το τι νομοθετεί. Ο αγώνας ενάντια στους κυβερνώντες πρέπει να είναι συνεχής, ανελέητος, ανένδοτος.

Παράλληλα, είναι απαραίτητο να δρα μία σκιώδης ομάδα, η οποία θα προετοιμάζει το πρόγραμμα και τον τρόπο με τον οποίο θα κυβερνηθεί η χώρα την επόμενη ημέρα. Αυτή η προσπάθεια πρέπει βεβαίως, να επικοινωνηθεί σωστά στον Ελληνικό λαό, όπως επίσης και στους Ευρωπαίους εταίρους, οι οποίοι πρέπει να πειστούν ότι η αλλαγή κυβέρνησης είναι το ίδιο απαραίτητη και για την ευημερία της ίδιας της Ευρώπης.

Τρίτον, όσον αφορά την επικοινωνία του κόμματος με τον λαό, τον απλό κόσμο που αποτελεί και τη βάση του συντηρητικού κόμματος, δεν αρκούν εκδηλώσεις σε πολιτικά γραφεία και ξενοδοχεία, ούτε βεβαίως αρκεί το Internet. Οι εκπρόσωποι του κόμματος πρέπει να βγουν στον δρόμο, στα καφενεία, στα γήπεδα, να αφουγκραστούν τα πραγματικά προβλήματα των πολιτών.

Τέλος, απαραίτητη προϋπόθεση για την επόμενη ημέρα, είναι η συνεχής και αδιαπραγμάτευτη στήριξη και ανάδειξη του έργου, που συντελέστηκε επί κυβερνήσεως Σαμαρά. Η παρακαταθήκη που άφησε πίσω του τον Ιανουάριο του 2015, είναι το μεγαλύτερο όπλο στην φαρέτρα του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ειδικά τώρα που ο κόσμος βλέπει το έργο Τσίπρα και μπορεί να συγκρίνει.

Η πανηγυρική δικαίωση του Αντώνη Σαμαρά είναι και δικαίωση της λογικής, των μεταρρυθμίσεων, των φιλελεύθερων ιδεών και της Ευρωπαϊκής πορείας της χώρας. Οι πολίτες πρέπει να ψηφίσουν την ΝΔ, όχι για να φύγει ο Τσίπρας, αλλά για να επιστρέψει στην πατρίδα η λογική και η κανονικότητα, η οποία ξεκίνησε το 2012 και είχε κορυφωθεί στα μέσα του 2014.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ c.tsokanis@conservativegreece.com 

Αλλαγή φύλου στα 43;

Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ φέρνει για πολλοστή φορά στην Βουλή έναν προκλητικότατο νόμο, που χτυπά τα θεμέλια της Ελληνικής κοινωνίας και είναι κάθετα αντίθετη με την ορθόδοξη πίστη.

Το προσχέδιο για την αλλαγή του φύλου, είναι κάτι παραπάνω από κατάπτυστο. Δίνει το δικαίωμα στον οποιοδήποτε να αλλάξει το φύλο του με μια απλή αίτηση! Δε χρειάζεται να έχει προηγηθεί καμία ιατρική επέμβαση, δε χρειάζεται να γίνει καμία ψυχιατρική εξέταση! Μάλιστα, το δικαίωμα αυτό θα έχουν και παιδιά άνω των δεκαπέντε ετών, αρκεί να έχουν τη συγκατάθεση των γονέων τους και επιστημονική γνωμοδότηση από δημόσιο νοσοκομείο.

Στο νομοσχέδιο αυτό δεν υπάρχει ούτε μια δικλείδα ασφαλείας σχετικά με την υιοθεσία τέκνων ή την θητεία στον στρατό. Κοινώς, μπορεί ο καθένας να αλλάξει φύλο για να αποφύγει την υποχρέωση του να υπηρετήσει την πατρίδα, όπως επίσης μπορεί ένα ομοφυλόφιλο ζευγάρι να υιοθετήσει παιδί (παρόλο που είναι παράνομο) αρκεί ένας από τους δύο συντρόφους να αλλάξει φύλο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι γνωστός για τις ακροαριστερές απόψεις του, αυτό όμως που προκαλεί αλγεινή εντύπωση είναι η – για ακόμη μία φορά- φοβική και αμυντική στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η Νέα Δημοκρατία ως συντηρητικό κόμμα όφειλε να βρίσκεται στα “κάγκελα” για το συγκεκριμένο θέμα, καθώς είναι ένα βαθιά ιδεολογικό ζήτημα. Αντί αυτού “επιφυλάχθηκε” να πάρει θέση στην ολομέλεια της Βουλής και εν τέλει αποφάσισε να παρουσιάσει δική της τροπολογία! Για ακόμη μία φορά ξεχνά τις καταβολές της, την ιδεολογία της. Αρκεί να θυμίσουμε τις περιπτώσεις της δημιουργίας τζαμιού στην Αθήνα, όπως επίσης και το ζήτημα του συμφώνου συμβίωσης.

Η Ν.Δ. έχει αφήσει την δεξιά πορεία της και καρκινοβατεί κάπου ανάμεσα στο κέντρο και την κεντροαριστερά, την στιγμή που η κοινωνία βράζει με αυτούς που μας κυβερνούν. Πάντως τα 43 έτη μου φαίνονται πολλά για να επιχειρήσει κάποιος αλλαγή “φύλου”. Ας το έχουν υπόψιν τους στην Πειραιώς…

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ c.tsokanis@conservativegreece.com

Πολιτική ορθότητα ή νωθρότητα

Ο όρος «πολιτική ορθότητα» έχει εισέλθει, τα τελευταία δύο χρόνια, για τα καλά στο λεξιλόγιο όσων ασχολούνται με τα κοινά.

Ως ένα σημείο είναι απολύτως λογικό, καθώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχει εκφυλίσει κάθε αρχή και θεσμό της πολιτικής επιστήμης. Από την εμφάνιση και την ομιλία, μέχρι τους ξεδιάντροπους διορισμούς φίλων και συγγενών, καθώς και την στοχοποίηση πολιτικών αντιπάλων.

Το παράλογο της υπόθεσης όμως είναι το γεγονός ότι δεν «καταδικάζονται» οι αριστεροί κυβερνώντες για έλλειψη πολιτικής ορθότητας. Η συνήθης αντιμετώπιση της κοινής γνώμης απέναντι στις χυδαιότητες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι με γέλια και απάθεια ή με την γνωστή πια έκφραση «είδαμε και τους άλλους, καλύτεροι ήταν;»

Αντιθέτως, κάθε φορά που κάποιος, προερχόμενος από τον χώρο της δεξιάς, μιλήσει με ευθύτητα και σκληρά για το τσίρκο που μας κυβερνά, στήνονται λαϊκά δικαστήρια για το πόσο μη ορθό είναι αυτό που έκανε.

Στηρίζει τα ήθη και τα έθιμα της πατρίδος, είναι γραφικός. Στηλιτεύει τα εγκλήματα της αριστεράς και προστατεύει την θρησκεία του, είναι πολιτικά μη ορθός. Εναντιώνεται στην δημιουργία τζαμιού και τον γάμο των ομοφυλόφιλων, είναι φασίστας και θα έπρεπε να ντρέπεται.

Κάπως έτσι έχει στηθεί το παραμύθι της αριστεράς, η λεγόμενη ιδεολογική ηγεμονία της, η οποία πλέον τείνει να γίνει ιδεολογική τρομοκρατία. Βεβαίως, το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης φέρουν οι ίδιοι οι δεξιοί, οι οποίοι πέφτουν στην παγίδα και αντιμετωπίζουν την αριστερά φοβικά και ενοχικά.

Πρέπει να γίνει σαφές σε όλους πως η χαλαρή και φοβική αντιπολίτευση στην αισχρότητα της αριστεράς δεν είναι πολιτική ορθότητα, αλλά πολιτική νωθρότητα. Η πίστη στις ιδέες μας, η υπεράσπιση τους και ο ανένδοτος αγώνας μέχρι να πέσουν οι απατεώνες που μας κυβερνούν, ΝΑΙ αυτή είναι πολιτική ορθότητα.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ c.tsokanis@conservativegreece.com