Όλα τα άρθρα του/της Χρήστος Τσοκάνης

“Καλή” αριστερά, απούσα δεξιά…

Προχθές, η βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Κεραμέως, μας μίλησε για την καλή αριστερά, η οποία ουδεμία σχέση έχει με το ΣΥΡΙΖΑ και της οποίας σέβεται τους αγώνες.

Εχθές, ο αντιπρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κ. Χατζηδάκης, δήλωσε πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θυμίζει σε τίποτα την ανανεωτική αριστερά του Λεωνίδα Κύρκου.

Αντίστοιχες δηλώσεις περί σεβασμού στους αγώνες της αριστεράς έχει κάνει στο παρελθόν και ο ίδιος ο πρόεδρος της ΝΔ, ο κ. Μητσοτάκης.

Μιας λοιπόν και υπάρχει τόση αγάπη για την περιβόητη «καλή αριστερά» δε βγάζει ένα επίσημο ανακοινωθέν το υποτιθέμενο συντηρητικό κόμμα, να εξηγήσει και σε εμάς, τί ακριβώς σέβεται στους αγώνες και την ιδεολογία της αριστεράς;

Την σφαγή αθώων ανθρώπων επί αριστερών καθεστώτων; Την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Την οπισθοδρόμηση των κοινωνιών όπου εφαρμόστηκε κομμουνισμός; Το σαμποτάζ στο ίδιο το πολίτευμα της δημοκρατίας;

Ξέρετε, υπάρχει λόγος που τα τελευταία χρόνια επικρατεί η ιδεολογική τρομοκρατία της αριστεράς. Όταν ακόμη και τώρα, που οι αριστεροί κυβερνώντες έχουν διασύρει την πατρίδα και απειλούν ακόμη και να καταλύσουν το πολίτευμα, οι δεξιοί είναι φοβισμένοι και άτολμοι.

Η κρισιμότητα της κατάστασης δεν αφήνει όμως περιθώρια για λιποψυχία και φόβο. Εάν οι κύριοι της Ν.Δ. δεν έχουν το σθένος να αντιμετωπίσουν την αριστερή λαίλαπα, ας μας ενημερώσουν να ψάξουμε αλλού την σωτηρία της πατρίδας. Εξάλλου, καθόσον φαίνεται, υπάρχει αρκετός χρόνος ακόμη έως τις εκλογές…

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ c.tsokanis@conservativegreece.com

Ζητήστε μια συγγνώμη από τον Σαμαρά

«Ή ζητήστε συγγνώμη από τον Σαμαρά και τον Στουρνάρα ή σταματήστε τους πανηγυρισμούς περί εξόδου στις αγορές» δήλωσε σε tweet του, ο πρώην υπουργός οικονομικών, κ. Βαρουφάκης απευθυνόμενος στον κ. Τσίπρα και την κυβέρνησή του.

Εγώ σε αντίθεση με τους περισσότερους, δε θα σπεύσω να πάρω θέση υπέρ ενός από τους δύο. Τσίπρας και Βαρουφάκης είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, είναι οι άνθρωποι που συνεργάστηκαν για να φέρουν την πατρίδα στην χαοτική κατάσταση που βρίσκεται σήμερα. Και οι δυο έχουν καθεστωτική νοοτροπία, έχουν πράξει εγκλήματα εναντίον της Ελλάδας και τους αξίζει να βρίσκονται στην φυλακή. Μέσα σε όλη αυτήν την αντιπαράθεση μου έμεινε η φράση του Βαρουφάκη « Ή ζητήστε συγγνώμη από τον Σαμαρά». Βεβαίως, εκείνος την χρησιμοποίησε απευθυνόμενος στον πρωθυπουργό, προσπαθώντας να τον ειρωνευτεί, σε πόσους όμως θα ταίριαζε αυτή η φράση;

Στους εσωκομματικούς αντιπάλους και τους γνωστούς κηφήνες της Νέας Δημοκρατίας, που ενόσω ο Σαμαράς έδινε τα πάντα για να κρατήσει την πατρίδα όρθια, εκείνη του τραβούσαν το χαλί κάτω από τα πόδια. Δε θα έπρεπε όλοι αυτοί να ζητούν γονατιστοί συγγνώμη;

Στους ψηφοφόρους και δη όσους προέρχονταν από τον χώρο της κεντροδεξιάς, που προτίμησαν να ψηφίσουν έναν μπολσεβίκο γιατί ήθελαν, λέει, να τιμωρήσουν την Ν.Δ. για τον ΕΝΦΙΑ. Αυτοί δεν πρέπει να ζητήσουν μία συγγνώμη; Τώρα βέβαια τον πληρώνουν διπλό και τριπλό τον ΕΝΦΙΑ.

Σε όλους εκείνους τους παρατρεχάμενους και δήθεν συνεργάτες που τον εγκατέλειψαν το βράδυ του δημοψηφίσματος, τον άφησαν να χρεωθεί όλη την ευθύνη για την επικράτηση του ΟΧΙ και τον οδήγησαν στην παραίτηση από την προεδρία της Ν.Δ. Αυτοί, δεν του χρωστούν μία συγγνώμη;

Η λίστα είναι αναρίθμητη, καθώς μια ολόκληρη χώρα υπέπεσε σε μοιραίο σφάλμα το βράδυ της 25ης Ιανουαρίου 2015. Η ιστορία είναι αυτή που δικαιώνει τον Αντώνη Σαμαρά καθημερινά, όμως η βλάβη που έχει προκληθεί στην πατρίδα είναι ανυπολόγιστη. Και ούτε ένας δεν έχει ζητήσει μία συγγνώμη ακόμη…

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ c.tsokanis@conservativegreece.com

Άψυχες ζωές

Η κριτική είναι πάντοτε ωφέλιμη, ειδικά όταν πρόκειται για την πολιτική. Το να σου επισημαίνουν τα λάθη σου και να έχεις την ευκαιρία να τα διορθώσεις εγκαίρως αποτελεί ευλογία. Για να είναι όμως σωστή και δίκαιη μία κριτική πρέπει πρώτα απ’ όλα να είναι καλοπροαίρετη. Να έχει ως στόχο να βοηθήσει αυτόν στον οποίο ασκείται, όχι να τον φέρει σε δυσχερή θέση. Σε αυτήν την περίπτωση μιλάμε εμπάθεια και υπονόμευση.

Δεν είναι λίγες οι φορές που κι εγώ έχω ασκήσει κριτική και μάλιστα σκληρή στον πρόεδρο της ΝΔ, κ. Μητσοτάκη. Αυτό που συμβαίνει όμως τον τελευταίο καιρό στα social media από συγκεκριμένες «ομάδες» ξαφνικών υποστηρικτών της ΝΔ τείνει προς τον απόλυτο παραλογισμό. Γιατί ο Μητσοτάκης δεν γέρνει προς τα δεξιά; Γιατί δεν διώχνει τους Καραμανλικούς; Γιατί δε μιλάει ευθέως για απολύσεις στο δημόσιο; Γιατί δεν συμμετείχε στην εκδήλωση των παραιτηθείτε; Η «καλοπροαίρετη» κριτική κάποιων, έφτασε στο σημείο να τον καθυβρίζει ακόμη και για μία συγκέντρωση του κ. Μητσοτάκη, στην οποία οι ακροατές κάθονταν πάνω σε μπάλες από σανό.

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι ήταν ένα επικοινωνιακό λάθος, είναι απαραίτητο να γίνεται κουβέντα για μέρες; Τις μέρες μάλιστα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει γεμίσει ολόκληρη την χώρα με σκουπίδια εξαιτίας των χειρισμών της. Τις μέρες που απαγόρευσε την εκδήλωση της αστυνομίας στα Εξάρχεια, επισημοποιώντας το άβατο της περιοχής. Τις μέρες που δικαιολογεί και υπερασπίζεται τους μπαχαλάκηδες που καταστρέφουν δημόσια και ιδιωτική περιουσία για πολλοστή φορά. Αυτήν την στιγμή, κατά την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ καταποντίζεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις και η ΝΔ έχει ξεκάθαρα δημιουργήσει ρεύμα αυτοδυναμίας; Τώρα βρήκαν την ευκαιρία οι «φιλελεύθερες» δυνάμεις να χτυπούν αδιάκοπα τον κ. Μητσοτάκη;

Η συγκυρία παίζει καθοριστικό ρόλο στην πολιτική και αυτήν την στιγμή είναι ξεκάθαρο ότι ευνοεί την αξιωματική αντιπολίτευση. Θα μου επιτρέψετε λοιπόν, να είμαι λίγο σκεπτικός σχετικά με την αγνότητα της έντονης κριτικής που ασκείται τις τελευταίες μέρες στον πρόεδρο της ΝΔ. Βεβαίως και έχουν γίνει πολλά λάθη και από την πλευρά του κ. Μητσοτάκη και θα εξακολουθήσουν να γίνονται, διότι λάθη δεν κάνει μόνον όποιος δεν προσπαθεί. Και ένα σίγουρο, ο κ. Μητσοτάκης προσπαθεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και τα καταφέρνει μια χαρά προς το παρόν.

Υ.Γ. Η απόφαση του να μην συμμετέχει στην ομολογουμένως αποτυχημένη εκδήλωση των «παραιτηθείτε», αλλά και ο χειρισμός του στο θέμα της εκδήλωσης των αστυνομικών, που ουσιαστικά οδήγησε στην φασιστική απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να απαγορεύσει την εκδήλωση στα Εξάρχεια δείχνουν ότι βρίσκεται στον σωστό δρόμο. Ας τον στηρίξουμε, εξάλλου είναι η μόνη και τελευταία ελπίδα της πατρίδας.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ (c.tsokanis@conservativegreece.com)

Θρασύς και προκλητικός

Σε ακόμη ένα ρεσιτάλ προέβη ο υπουργός Εθνικής Αμύνης, κ. Καμμένος, μέσα στην Βουλή, αποδεικνύοντας πόσο διχαστικός αλλά και γραφικός είναι.

Είναι γνωστό το μίσος του ενάντια στον πρώην πρωθυπουργό, κ. Σαμαρά, τον οποίο και έκανε τα πάντα για να απομακρύνει από την εξουσία. Είναι επίσης γνωστό ότι ο κ. Καμμένος δεν είναι και υπόδειγμα ηθικής και πολιτικού άνδρα. Ότι θα έφτανε όμως στο σημείο να χρησιμοποιεί τον θάνατο ενός ανθρώπου, ο οποίος μάλιστα υπηρέτησε με αγάπη την πατρίδα, για να επιτεθεί στον κ. Σαμαρά, η αλήθεια είναι ότι δεν το περίμενα.

Σε ακόμη ένα του παραλήρημα στην Βουλή, άρχισε να κατηγορεί τον Σαμαρά πως είναι εκείνος που έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη και τορπίλισε τη λύση της ονομασίας των Σκοπίων. Υποστήριξε μάλιστα πως υπήρξε λύση από την τότε κυβέρνηση, την οποία μάλιστα είχαν υπογράψει όλοι οι αρχηγοί κομμάτων (!) και η οποία δεν περιελάμβανε τον όρο Μακεδονία στην ονομασία.

Το πόσο ανιστόρητα και αναληθή είναι όλα αυτά δεν χρειάζεται να το επισημάνουμε, αρκεί να τονίσουμε ότι τον διέψευσε αμέσως η κ. Παπαρήγα, αποκαλώντας τον ψεύτη. Μιλάμε για τον απόλυτο διασυρμό, για πολλοστή φορά.

Εάν αρέσει στον κ. Καμμένο τόσο πολύ η ενασχόληση με τον κ. Σαμαρά, μπορεί να κοιτάξει τα πεπραγμένα της κυβέρνησης που υπηρετεί, μαζί με τους φίλους του, τους αριστερούς. Έπειτα να κοιτάξει τα πεπραγμένα της κυβέρνησης Σαμαρά και να τα συγκρίνει. Είμαι σίγουρος ότι με μεγάλη προσπάθεια θα καταφέρει να αντιληφθεί την καταστροφή που έφερε στην χώρα.

Σίγουρα δεν περιμένω να παραιτηθεί, διότι ο έρωτας με την καρέκλα του ήταν και παραμένει κεραυνοβόλος, αλλά ίσως σωπάσει μπροστά στο χάος που χωρίζει αυτόν και τον αριστερό σύντροφο του από τον κ. Σαμαρά.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ (c.tsokanis@conservativegreece.com)

Πολιτικό φαινόμενο

Την Τετάρτη διεξήχθησαν οι φοιτητικές εκλογές για το 2017, με ακόμη μία θριαμβευτική νίκη της ΔΑΠ- ΝΔΦΚ. Η δεξιά παράταξη έλαβε ποσοστό 46% στα ΑΕΙ και 51% στα ΑΤΕΙ της χώρας.
Η αλήθεια είναι πως το αποτέλεσμα των εκλογών δεν προκαλεί έκπληξη σε κανέναν πλέον. Από τις εκλογές του 1987, οπότε και κατέκτησε την πρωτιά για πρώτη φορά, δεν έχει χάσει την εμπιστοσύνη των φοιτητών και σπουδαστών της χώρας.
Είναι βεβαίως πρωτόγνωρο για κάποιον συνδικαλιστικό φορέα που ανήκει στον δεξιό χώρο να κατακτά συνεχώς πρωτιές, σε μία χώρα αριστεροκρατούμενη όπως η Ελλάδα. Ασχέτως με κυβερνήσεις, με λιτότητα ή ανάπτυξη, με μνημόνια ή όχι, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ φαντάζει αδύνατο να χάσει.

Τι είναι όμως αυτό που της δίνει μία τέτοια δυναμική; Είναι τα πάρτυ, για την οποία την κατηγορούν όλοι όσοι προσπαθούν να μειώσουν τις τεράστιες επιτυχίες της; Μήπως είναι η τύχη ή η εσφαλμένη κρίση των φοιτητών επί τρεις συνεχόμενες δεκαετίες;

Θα μου επιτρέψετε να θεωρώ τα ανωτέρω αστειότητες. Μιλάμε για ένα εκλογικό σώμα το οποίο βρίσκεται στην ανώτερη βαθμίδα εκπαίδευσης, με ολοκληρωμένη μόρφωση και αρκετά αναπτυγμένη κριτική σκέψη. Και μιλάμε επίσης για σχέση εμπιστοσύνης η οποία ανανεώνεται κάθε χρόνο, όχι ανά τετραετίες.

Ναι, υπάρχουν πολλά κακά και άσχημα τα οποία μπορεί να προσάψει κάποιος στην ΔΑΠ, όπως και σε κάθε άλλη φοιτητική παράταξη, αλλά το να προσπαθεί να περιορίσει αυτό το πολιτικό φαινόμενο στα πάρτυ, απλά τον κάνει γραφικό και κατώτερο των περιστάσεων.

Διότι πρόκειται περί πολιτικού φαινομένου, να καταφέρνει μία παράταξη να διατηρεί τον χώρο από τα άκρα δεξιά μέχρι το κέντρο χωρίς να διασπάται. Όσες προσπάθειες έγιναν για να υπάρξει κάποια παράταξη στον χώρο αυτό έπεσαν στο κενό. Βεβαίως ο κυριότερος λόγος για τον οποίο επιτυγχάνει είναι η πίστη της στις ιδέες που πιστεύει. Ιδέες καθαρά φιλελεύθερες και Ευρωπαϊκές, τις οποίες υποστηρίζει ανοικτά και υπερήφανα. Ανοικτές σχολές, σύνδεση αγοράς εργασίας με τα πανεπιστήμια, τέλος στις καταλήψεις, κατάργηση του ασύλου. Προτάσεις της ΔΑΠ από το μακρινό 2007, όταν ακόμη και τώρα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας φοβούνται να μιλήσουν γι’ αυτά!

Επιμένω πάντως, πως σημαντικό ρόλο παίζει και το κοινό στο οποίο απευθύνεται. Άνθρωποι μορφωμένοι, που έχουν ζήσει μόνοι τους, που έχουν κοπιάσει και έχουν καταφέρει να βρίσκονται σε ένα ίδρυμα, που θέλουν να προοδεύσουν και να ανελιχθούν στους τομείς τους.

Θα πρότεινα λοιπόν στην αξιωματική αντιπολίτευση και σύντομα επόμενη κυβέρνηση της πατρίδας, να προσπαθήσει να μάθει από την ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Αν μη τι άλλο να επιδείξει τον απαραίτητο σεβασμό σε αυτά τα παιδιά που πολλές φορές παίζουν κορώνα γράμματα τις ζωές τους για τις ιδέες μας. Σίγουρα υπάρχουν άτομα που θέλουν να εκμεταλλευτούν καταστάσεις, όπως υπάρχουν σε κάθε πολιτική οργάνωση, υπάρχουν όμως και άτομα που απλά κάνουν αυτό που πιστεύουν σωστό και είναι η πλειονότητα. Όσοι το έχουμε ζήσει, το γνωρίζουμε πολύ καλά.

Υ.Γ. Δε θα ασχοληθώ με τους χαϊδεμένους δολοφόνους με τα τσεκούρια, ούτε με την ανυπαρξία της κυβέρνησης. Το σημαντικό γεγονός ήταν και θα παραμείνει η νίκη των φιλελεύθερων ιδεών.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ (c.tsokanis@conservativegreece.com)