Όλα τα άρθρα του/της Χρήστος Τσοκάνης

Ησυχία.. Η κοινωνία κοιμάται..

img_1696Οι μισθοί και οι συντάξεις στα τάρταρα. Οι τομείς της παιδείας και της υγείας, σε άθλια κατάσταση. Η πρόνοια ανύπαρκτη. Η εξωτερική πολιτική κωμική. Η γενιά των 700 ευρώ ζητούμενο πλέον και όνειρο θερινής νυκτός. Τα πάντα στο μηδέν. Και η κοινωνία κοιμάται…

Δεν κινείται κανείς, δε μιλάει κανείς. Μόνο κάποια παράπονα σε ψιθύρους. Έχουμε δεχτεί την κατάσταση με μοιρολατρία άξια απορίας και έρευνας. Αδιαφορούμε; Κουραστήκαμε; Απελπιστήκαμε; Συνηθίσαμε; Υποταχθήκαμε; Το τελευταίο είναι και το χειρότερο! Αν υποταχθήκαμε, έχουμε νικηθεί και η βλάβη είναι ανεπανόρθωτη!

Είναι βέβαια δεδομένο, ότι αυτοί που τόσα χρόνια κατέβαζαν τον κόσμο στα πεζοδρόμια και οργάνωναν διαμαρτυρίες, πορείες και απεργίες παραλύοντας τα πάντα, σήμερα κυβερνούν! Μερίδιο όμως της ευθύνης αναλογεί σε όλους μας. Αυτός ο λήθαργος, είναι η φυσιολογική εξέλιξη μιας κατάστασης που όλοι διαμορφώσαμε. Χρόνια τώρα παρακολουθούμε τα γεγονότα, αμέτοχοι σα να μην αφορούν εμάς και πάντα φταίνε κάποιοι άλλοι για ό,τι συμβαίνει. Οι κακοί Ευρωπαίοι, οι συγκυρίες, οι πολιτικοί. Ποτέ εμείς!!!

Φταίμε όμως πρώτα εμείς!! Εμείς που φοβηθήκαμε να αντιδράσουμε όταν ένα τσούρμο αλήτες έκαιγε την σημαία μας στους δρόμους, μη χαρακτηρισθούμε φασίστες. Εμείς, που φοβηθήκαμε να μάθουμε ιστορία, μη χαρακτηρισθούμε γραφικοί. Εμείς, που φοβηθήκαμε να δηλώσουμε πως αγαπάμε την αριστεία, την εργασία, την προκοπή, μη χαρακτηρισθούμε οπισθοδρομικοί..

Φοβηθήκαμε…Κι αφήσαμε την πατρίδα στα χέρια αυτών που εχθές έκαιγαν τη σημαία, που θέλουν να σβήσουν την ιστορία, που μισούν την αριστεία και την πρόοδο. Όταν συνειδητοποιήσουμε την ευθύνη που μας αναλογεί, θα έχουμε κάνει το πρώτο βήμα για την σωτηρία μας! Η κοινωνία δεν κοιμάται απλώς. Είναι μηχανικά υποστηριζόμενη. Ή θα βγάλουμε την πρίζα και θα την αφήσουμε να πεθάνει ή θα αφυπνιστούμε. Καιρός να κάνουμε επιτέλους την σωστή επιλογή…

Κρίση παιδείας

katalispsi708Δυσβάσταχτη φορολογία, συντάξεις πείνας, ασφυκτική πίεση στον ιδιωτικό τομέα, συνεχείς περικοπές μισθών, τεράστια ανεργία. Αυτή είναι η οικονομική κατάσταση της Ελλάδας το 2016, μιας Ελλάδας που μετρά ήδη έξι συναπτά έτη μνημονίων.
Κι όμως, δεν είναι το οικονομικό το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας. Εξάλλου τα οικονομικά με σκληρή προσπάθεια και γνώση μπορούν να αλλάξουν άρδην. Το καλύτερο παράδειγμα γι’ αυτό ήταν η τριετία 2012-2014, όταν μια χρεωκοπημένη χώρα κατάφερε μέσα σε μόλις δύο χρόνια να γίνει η πρώτη σε ανάπτυξη, χώρα της Ευρωζώνης, χάρη στην αδιάκοπη προσπάθεια της κυβέρνησης Σαμαρά.
Το κυριότερο πρόβλημα της Ελλάδας εντοπίζεται στο τομέα της παιδείας, έναν τομέα διαχρονικά πολυπαθή, ο οποίος από το 2015 μέχρι σήμερα έχει λεηλατηθεί από την –πρώτη φορά- αριστερή κυβέρνηση. Στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση οι τεράστιες ελλείψεις σε συνδυασμό με τις ιδεοληψίες των κυβερνώντων απέναντι σε έννοιες όπως η αξιοκρατία, ο συναγωνισμός, η αξιολόγηση και η αριστεία, δημιουργούν ένα τοπίο απαγορευτικό για την εξέλιξη, την πρόοδο και την ουσιαστική μόρφωση των νέων.
Η κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τα Α.Ε.Ι. και Α.Τ.Ε.Ι. της χώρας έχουν μετατραπεί σε οτιδήποτε άλλο, εκτός από ιδρύματα εκπαίδευσης και διακίνησης ιδεών. Άλλοτε χώρος φιλοξενίας λαθρομεταναστών, άλλοτε χώρος κάμπινγκ αλληλέγγυων και πολλές φορές χώρος ανομίας και εγκλήματος. Καμία οργάνωση και σημαντικές ελλείψεις σε υλικό και διδακτικό προσωπικό.
Η παιδεία διαμορφώνει χαρακτήρες, οι οποίοι αργότερα θα κληθούν να πάρουν σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον το δικό τους και της πατρίδας. Έτσι λοιπόν, είναι απαραίτητο να γίνουν πολλές και ριζικές αλλαγές στο σύστημα της παιδείας μας. Ας μην γελιόμαστε όμως. Με αριστερές ιδεοληψίες και πρωθυπουργό καταληψία δεν πρόκειται να υπάρξει πρόοδος. Μόνο μία πραγματικά φιλελεύθερη πολιτική μπορεί να λειτουργήσει με ευεργετικό τρόπο για την παιδεία.
imagesΗ ίδρυση ιδιωτικών ιδρυμάτων και η σύνδεση των δημόσιων με την αγορά εργασίας αποτελούν ναυαρχίδα της φιλελεύθερης πολιτικής. Η εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση, η οποία στοχεύει την αξιοκρατία και την διαφάνεια, η αναθεώρηση των προγραμμάτων σπουδών με σκοπό την αρτιότερη κατάρτιση και μετέπειτα επαγγελματική αποκατάσταση των φοιτητών, καθώς επίσης και η κατάργηση του αναχρονιστικού θεσμού του ασύλου, είναι απλές κινήσεις που ισχύουν σε όλα τα προηγμένα κράτη του κόσμου, έχουν εφαρμοστεί με επιτυχία και βρίσκονται στον πυρήνα τη φιλελεύθερης ιδεολογίας. Αυτά, σε συνδυασμό με την επαναφορά ενός αξιοκρατικού συστήματος σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, που θα ωθεί τους μαθητές στην επιδίωξη της αριστείας είναι ικανά να ανεβάσουν το επίπεδο της χώρας, δημιουργώντας μορφωμένους πολίτες με κριτική σκέψη.
Η αναβάθμιση της παιδείας είναι ύψιστης σημασίας, όχι μόνο επειδή αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία ενός κράτους αλλά και επειδή είναι απαραίτητη για την επιβίωση ενός έθνους.