Όλα τα άρθρα του/της Δρ. Χρήστος Οικονομόπουλος

Μια συγγνώμη θα ακούσουμε κι από εσάς;

Η τέταρτη εξουσία, αυτή των ΜΜΕ σε συνδυασμό με την εξέλιξη της τεχνολογίας, είναι αδιαμφισβήτητο πως έχει αποκτήσει πολύ μεγάλη δύναμη. Ειδικά με το Internet, ο αριθμός των πηγών πληροφόρησης για τα δρώμενα είναι πραγματικά μεγάλος. Παρατηρείται λοιπόν το εξής: Ο κάθε ένας εντοπίζει συγκεκριμένες ιντερνετικές σελίδες που τον αντιπροσωπέυουν π.χ. ιδεολογικά και διαβάζει όλες τις ειδήσεις μέσα από αυτές. Την γενική πληροφόρηση όμως, την λαμβάνει ακόμα από τα “συμβατικά” ΜΜΕ, δηλαδή τις εφημερίδες, την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Ειδικά οι συμπολίτες μας που ίσως λόγω ηλικίας δεν έχουν εμπειρία και επαφή με το διαδίκτυο παραμένουν πιστοί στα συμβατικά αυτά ΜΜΕ.

Ας δούμε λοιπόν την συμπεριφορά μιας όχι ασήμαντης μερίδας του δημοσιογραφικού κόσμου ειδικά την περίοδο 2012 – 2014. Και αναφέρω τα χρόνια 2012 – 2014 γιατί τότε για πρώτη φορά, τα δύο μεγάλα κόμματα της χώρας συνεργάστηκαν εποικοδομητικά για μια σοβαρή λύση του προβλήματος. Πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό ακόμα και τα ξένα ΜΜΕ δεν είχαν την Ελλάδα σε πρωτοσέλιδα με αρνητικές παραπομπές και γενικά είχε ηρεμήσει η κατάσταση. Τότε λοιπόν αρκετοί δημοσιογράφοι στα τηλεοπτικά πάνελ και στα ραδιόφωνα ασκούσαν μια απίστευτα αρνητική ακόμα και επιθετική κριτική στις προσπάθειες που γινόταν για να βγούμε από την κρίση. Τότε αλλά και νωρίτερα άρχισανε να βγαίνουν στα πάνελ και να χαίρουν προβολής διάφοροι “ειδικοί” που ανέπτυσσαν με ωραία, επαναστατικά λόγια τις θεωρίες τους περί περήφανης διαπραγμάτευσης, σύγκρουσης με τους δυνάστες-δανειστές μας και γενικά αντίστασης στα βήματα των αριστερών ειδώλων της εποχής του εμφυλίου.

 Ενώ λοιπόν ήταν φανερό πως με τις ψευτομαγκιές και τους ψευτοτσαμπουκάδες η χώρα κατευθυνόταν σε λάθος δρόμο, ορισμένοι δημοσιογράφοι, από συγκεκριμένα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ μας έλεγαν ότι επιτέλους ορθώσαμε ανάστημα και πως κάνουμε περήφανη διαπραγμάτευση. Στα δημοσιογραφικά πάνελ τα “κοστολογημένα” εν Θεσσαλονίκη και “παράλληλα” προγράμματα που παρουσίαζαν οι εκπρόσωποι της ΠΦΑ-Πρώτη Φορά Αριστερά-  γινόταν αποδεκτά, χωρίς όμως να μπορεί να δωθεί μια τεκμηριωμένη απάντηση ως προς την εφαρμογή τους. Αντιθέτως οι κυβερνητικοί ήταν τις περισσότερες φορές “ανήμποροι” να ξεμπροστιάσουν την αριστερή ουτοπία και όταν υπερασπίζονταν την πολιτική τους βαφτίζονταν ακροδεξιοί, καταστροφολόγοι, νεοφιλελεύθεροι (σικ) κτλ.

Τα πεπραγμένα της ΠΦΑ είναι πολλά και γνωστά σε όλους. Παρ’ ολ’ αυτά παρατηρούμε ακόμα και σήμερα δημοσιογράφους – πρωτίστως στα κυβερνητικά κανάλια – να αφήνουν τους κυβερνητικούς σχεδόν αλώβητους. Ελάχιστη ένταση στις συζητήσεις, ελάχιστες διακοπές, σχεδόν καμία ειρωνία. Κοινώς καμία σχέση με την συμπεριφορά επί “Σαμαροβενιζέλων”. Για παράδειγμα, φανταστείτε να είχε την συμπεριφορά του Παύλου Πολάκη ο Άδωνις Γεωργιάδης και να έλεγε για δημοσιογράφο πως κανονικά έπρεπε να τον χώσει 3 μέτρα κάτω απ΄την γη. Σκεφτείτε ΝΔκρατες βουλευτές να κάνουν δημόσιες δηλώσεις, όπως κάνουν οι Συριζαίοι, πως οι Έλληνες ήρθε η ώρα να συνηθίζουν στις ουρές ή ότι πρέπει να τρώνε γεμιστά. Πως τα ξενοδοχεία δεν ειναι ιδιοκτησία των ξενοδόχων ή πως η εποχή που κάποιος έχει μαγαζί και ήταν αφεντικό του εαυτού του τελείωσε. Πως οι θάνατοι λαθρομεταναστών στα σύγχρονα αριστερά κέντρα υποδοχής-κολαστήρια τους κάνουν πιο σοφούς! Μέχρι και σήμερα θα τις βλέπαμε να παίζουν στις ειδήσεις και οι ροζ δημοσιογράφοι θα τους σταύρωναν νυχθημερόν.

Τις τελευταίες μέρες κάνουν πάλι την εμφάνισή τους σε τηλεοπτικά κανάλια γνωστοί “δραχμολάγνοι” που ίσως με την ασφάλεια που τους παρέχει ένα δεύτερο διαβατήριο, μια κατοικία ή οι καταθέσεις τους στο εξωτερικό, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να μιλάνε περί επιστροφής της χώρας σε εθνικό νόμισμα. Και είναι οι ίδιοι, γνωστοί και άγνωστοι δημοσιογράφοι, που τους προβάλλαν πριν 2-3 χρόνια. Λες και δεν έμαθαν το μάθημά τους. Λες και δεν έγιναν όσα έγιναν. Λες και οι τότε θεωρίες τους δεν διαψεύστηκαν. Λες και νομίζουν πως έχουμε πάθει αμνησία και θέλουν να εξαφανίσουν την κριτική μας ικανότητα.

Γενικά ακούμε συνέχεια τους δημοσιογράφους να ρωτάνε (και καλά κάνουν) τους εκάστοτε πολιτικούς αν αισθάνονται την ανάγκη να πούνε μια συγγνώμη στον λαό για το χάλι που έφτασε η χώρα. Δεν έχω ακούσει ακόμα όμως έναν δημοσιογράφο να βγεί να ζητήσει αυτός μια συγγνώμη. Συγγνώμη που χρησιμοποίησε την δύναμη που του έδωσαν τα ΜΜΕ, ώστε να πατήσει στην απελπισία μιας μεγάλης μερίδας συνανθρώπων μας, βοηθώντας τους λαϊκιστές των Συριζανελ να υφαρπάξουν την εξουσία και να στρίψουν το τιμόνι της χώρας σε μια ακόμη καταστροφική, όπως φαίνεται, πορεία.

Αν κρίνω όμως από την μέχρι σήμερα στάση της πλειοψηφίας τους, μια τέτοια συγγνώμη δεν θα έρθει ποτέ και ο πάλαι ποτέ σοφός λαός θα παραμείνει απλά ένας “σοφός” λαός.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ (c.oikonomopoulos@conservativegreece.com)

Καιρός ν’ αλλάξουμε νοοτροπία

Όλοι μιλάνε για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πλέον όλοι έχουμε μάθει όρους όπως το Γιούρογκρουπ, το ΔΝΤ, το ΤΧΣ , την ΕΚΤ, την Τρόικα κτλ. Όταν όμως χρησιμοποιούμε αυτούς τους όρους, τι μας έρχεται -ή μάλλον τι θέλει η τωρινή κυβέρνηση να μας έρχεται- στο μυαλό; Ότι πρόκειται για τους εχθρούς της Ελλάδας, αυτούς που μας ζηλεύουν και θέλουν να μας καταστρέψουν. Αυτούς, που δεν σκέφτονται τίποτα άλλο παρά μόνον πως θα μας κάνουν σκλάβους τους ή κατά την λαϊκίστικη εκδοχή της ΠΦΑ, τα γκαρσόνια της Ευρώπης.
Ευρώ…

Τι κακό πράγμα το Ευρώ… Ήρθε το Ευρώ και έτσι μας υποδουλώσανε αυτοί οι κακοί της παραπάνω παραγράφου! Ενώ με την Δραχμή κάποτε … άρχοντες! Όλος ο κόσμος είχε λεφτά! Δεν δουλεύαμε για 300– 400 Ευρώ τον μήνα! Ήμασταν ανεξάρτητοι!
Εδώ ξεχνάμε τελείως βέβαια πως ήμασταν άρχοντες με δανεικά λεφτά! Δανεικά από ποιόν; Μα φυσικά από τις κακές τράπεζες και την ανάλγητη ΕΕ (τότε ΕΟΚ). Ξεχνάμε τα δανεικά και αγύριστα πακέτα Ντελόρ, που αντί να τα αξιοποιήσουμε και να φτιάξουμε αναγκαίες υποδομές, κάνοντας την Ελλάδα ένα σοβαρό δυτικό κράτος, κατέληξαν σε μίζες και σε φαγοπότια! Παράλληλα διαβρώνονταν η νοοτροπία μιας ολόκληρης χώρας. Αντί να προωθηθεί και να αναπτυχθεί ο ιδιωτικός τομέας, το δημόσιο έγινε ο αυτοσκοπός των Ελλήνων. Ακόμη και οι ιδιωτικές εταιρίες ήταν προσκολλημένες στα λεφτά του Δημοσίου. Επιδόματα επί επιδομάτων, ρουσφέτια και φακελάκια που έφταναν να ζητάνε (χάρην υπερβολής) ακόμα και οι θυρωροί πολυκατοικίας για να σε εξυπηρετήσουν.

Στην παιδεία δε το κακό ήταν μεγαλύτερο! Ο συνδικαλισμός εφόρμησε και στα σχολεία και μάλιστα από τα Γυμνάσια (5μελή, 15μελή συμβούλια), δηλαδή σε μια ηλικία που ο έφηβος, ενώ θα έπρεπε να μαζεύει γνώση, μάθαινε να διαμαρτύρεται για το παραμικρό (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων) αναζητώντας λόγους να κάνει μια κατάληψη και να γλυτώσει το μάθημα. Ακόμα και για το σχήμα της τυρόπιτας στα κυλικεία διαμαρτυρόμασταν! Και φυσικά όλα αυτά καθοδηγούμενα από “δασκάλους” και “καθηγητές” που για να αναδείξουν το πόσο καλοί συνδικαλιστές και αριστεροί αγωνιστές είναι, έβαζαν μπροστά τα παιδιά να κάνουν την δουλειά τους, χωρίς να τους νοιάζει το κακό που έκαναν!

Και φυσικά τότε τα παιδιά μαθαίνανε παράλληλα από αυτούς τους “δασκάλους” και “καθηγητές” πόσο κακή είναι η ΕΕ, πόσο άδικη είναι η εκάστοτε κυβέρνηση, πως δεν πρέπει να υπακούμε πάντα στους νόμους και πόσο δίκαιος, πόσο καλός και ανθρώπινος είναι ο κομμουνισμός! Πόσο καλή είναι η ανυπακοή! Τέλος αρκετά παιδιά δεν σπουδάζανε πλέον για να γίνουν παραγωγικοί πολίτες μιας ανεπτυγμένης χώρας παρά μαζεύανε τίτλους για να αυξήσουν τις πιθανότητες πρόσληψης στο δημόσιο! Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι παιδαγωγοί που είχαν την εσφαλμένη νοοτροπία πως με το τέλος των σπουδών θα έπρεπε να διοριστούνε μόνιμοι στο δημόσιο.

Αυτή η νοοτροπία που γαλουχήθηκε τόσα χρόνια, αυτή κυβερνάει πλέον. Οποτε ας μην πέφτουμε απο τα σύννεφα με το χάλι μας. Εμείς την αφήσαμε να γιγαντώσει, γιατί σαν λαό μας έκαναν κοντόφθαλμους βολεψάκηδες. Ποτέ δεν μας ένοιαζε το μέλλον, αρκεί να παίρναμε όσα περισσότερα μπορούσαμε, ασχέτως τρόπου και αξίας. Ή μάλλον νομίζαμε ότι τα αξίζαμε! Γιατί είμαστε Έλληνες και όλοι μας χρωστάνε, αφού εμείς δώσαμε τα φώτα του πολιτισμού στους βάρβαρους! Όλα τα χρωστάνε στους Έλληνες! Θεωρούσαμε δεδομένο ότι θα παίρνουμε λεφτά αιωνίως χωρίς να αναρωτηθούμε από πού έρχονται!

Δυστυχώς εμείς όμως οι Νεοέλληνες μείναμε στάσιμοι! Φυλακισμένοι στο παρελθόν με λόγο εμφυλιοπολεμικό και διχαστικό. Και πλέον η φράση “Όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες οι Γερμανοί/Άγγλοι/Γάλλοι κτλ. Ζούσανε στα δέντρα” ξεπεράστηκε με το “Όταν οι Γερμανοί/Άγγλοι/Γάλλοι κτλ. φτάνανε στον Άρη εμείς μιλούσαμε ακόμα για Μελιγαλάδες και Γράμμους”!

Και εδώ είναι το λάθος της επικοινωνίας των δημοκρατικών κομμάτων με Ευρωπαϊκό προσανατολισμό! Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη να βγούνε και να δώσουνε στον κόσμο να καταλάβει ότι δεν γίνεται να ζει στην ουτοπία που τον τάιζε τόσα χρόνια η αριστερή προπαγάνδα. Είναι πλέον ύψιστη ώρα να προσπαθήσουν να αλλάζουν αυτή τη σαθρή νοοτροπία του Νεοέλληνα. Να εξηγήσουν τα θετικά της ΕΕ, του Ευρώ, των συμμαχιών. Την ανυπαρξία λεφτόδεντρων και την ανάγκη επενδύσεων και ιδιωτικοποιήσεων, χωρίς να πρέπει να δίνουν συνεχώς διαπιστευτήρια στην αριστερά. Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη να βγούνε μπροστά, ειδικά τώρα που η ανούσια και εθνικά επικίνδυνη συζήτηση περί δραχμής και Grexit αναζωπυρώνονται.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ (c.oikonomopoulos@conservativegreece.com)