Όλα τα άρθρα του/της Γιώργος Χαλκιάς

Κωστής Στεφανόπουλος, αποχαιρετισμός

img_1735Ο Κωστής Στεφανόπουλος έφυγε πλήρης ημερών στις 20 Νοεμβρίου 2016 στα 90 του χρόνια. Δικηγόρος στο επάγγελμα, εκλέχτηκε ως βουλευτής Αχαΐας με την ΕΡΕ, την Νέα Δημοκρατία και την ΔΗΑΝΑ. Συμμετείχε στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή ως Υφυπουργός Εμπορίου. Από το 1974 μέχρι το 1981 υπηρέτησε την χώρα διαδοχικά ως υπουργός Εσωτερικών (1974–76), Κοινωνικών Υπηρεσιών (1976–77) και Προεδρίας της Κυβερνήσεως (1977–81) στις κυβερνήσεις της ΝΔ.

Ήταν δυο φορές υποψήφιος στις εσωκομματικές εκλογές για την προεδρία της ΝΔ αλλά ηττήθηκε το 1981 από τον Ευάγγελο Αβέρωφ και το 1984 από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Ύστερα από τις βουλευτικές εκλογές του 1985  αποχώρησε από το κόμμα της ΝΔ και ίδρυσε τη Δημοκρατική Ανανέωση (ΔΗΑΝΑ). Ο Στεφανόπουλος εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών στις εκλογές του Ιουνίου 1989, ενώ παρέμεινε πρόεδρος του κόμματος αυτού μέχρι τον Ιούνιο του 1994, όταν η ΔΗΑΝΑ ανέστειλε τη δράση της καθώς δεν κατόρθωσε να εκπροσωπηθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Στις προεδρικές εκλογές του 1995, προτάθηκε ως υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας από τον Αντώνη Σαμαρά που ηγείτο του κόμματος της Πολιτικής Άνοιξης. Με τη στήριξη και του ΠΑΣΟΚ εξελέγη τον Μάρτιο του 1995, ως ο 5ος Πρόεδρος Δημοκρατίας μετά τη μεταπολίτευση. Αυτό ήταν και το αποκορύφωμα της πολιτικής του διαδρομής. Διατέλεσε Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας από το 1995 έως το 2005.

Ο Κωστής Στεφανόπουλος υπήρξε ένας μετριοπαθής πολιτικός. Η μετριοπάθειά του αυτή, δεν τον βοήθησε να αναρριχηθεί στην ηγεσία της συντηρητικής παράταξης, πράγμα ιδιαίτερα δύσκολο την περίοδο της δεκαετίας του 80, που ο αρχηγός της ΝΔ εκλεγόταν μέσω της κοινοβουλευτικής ομάδας. Αυτό τον έκανε να αποχωρήσει με πικρία από την ΝΔ. Για τους ψηφοφόρους της όμως, ο Κωστής ήταν πάντα ένας συμπαθής και αγαπητός πολιτικός ακόμα και όταν ηγείτο της ΔΗΑΝΑ.

Την δεκαετή περίοδο της θητείας του ως ΠτΔ, είναι καθολικά αποδεκτό ότι κόσμησε το προεδρικό μέγαρο με την ακριβοδίκαια και αυστηρά συνταγματική προσέγγιση σε κάθε ζήτημα που αφορούσε την Προεδρία. Θεωρώ πως ήταν ο Πρόεδρος που εξήντλησε στο έπακρο τις περιορισμένες εξουσίες που το Σύνταγμά μας τον επιφόρτιζε, προσδίδοντας αίγλη στο θεσμό.

Χαρακτηριστικές στιγμές της διαδρομής του είναι:

1. Η δήλωση του ότι «Ένα παιδί που μετέχει της ελληνικής παιδείας και αριστεύει, ασφαλώς γίνεται Έλληνας (υπό την ευρύτερη έννοια) και δικαιούται να φέρει την ελληνική σημαία» υποστηρίζοντας τον Αλβανό Αριστούχο μαθητή Τσενάι (Οκτώβριος 2000)

2. Στις 28 Αυγούστου 2001 ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ανακοινώνει ότι η Εκκλησία έχει συλλέξει πάνω από 3 εκατομμύρια υπογραφές για την προαιρετική αναγραφή του θρησκεύματος στις νέες ταυτότητες. Στις 29 ο Αρχιεπίσκοπος μεταβαίνει στο Προεδρικό μέγαρο αιτούμενος Δημοψήφισμα. Ο θρήσκος όμως Στεφανόπουλος σε μια επίδειξη συνταγματικής νομιμότητας το αρνείται με την εξής δήλωση «οι εκτός νομοθετημένης διαδικασίας συλλεγείσες υπογραφές δεν είναι δυνατόν να ανατρέψουν τις διατάξεις του Συντάγματος»

3. Για το τέλος άφησα την ιστορική ομιλία του στο επίσημο δείπνο προς τιμήν του Μπιλ Κλίντον στις 19 Νοέμβριου του 1999. Ήταν μια ομιλία που συγκλόνισε και ακόμα συγκλονίζει όλους τους Έλληνες.

Ο Κωστής Στεφανόπουλος ήταν ένας ευπατρίδης, ευγενής και έντιμος πολιτικός άνδρας. Ένας δωρικός χαρακτήρας. Ένας πολιτικός παλαιάς κοπής. Κόσμησε το κοινοβουλευτικό μας πολίτευμα με το ήθος του, με την ευθυτενή του περπατησιά. Περνάει στην ιστορία της Ελλάδος και της Συντηρητικής Παράταξης δίπλα σε μεγάλα ονόματα αφήνοντας πίσω του βαριά πολιτική παρακαταθήκη. Καλό ταξίδι Πρόεδρε.

Ντόναλντ Τραμπ, ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ. Χμμμμ….

Αλήθεια είναι πως υπήρξε μια αμηχανία ακόμα και στους πιο αισιόδοξους υποστηρικτές του Τραμπ με την εκλογή του (πιο κάτω θα αναφερθώ και στην Ελληνική πολιτική σκηνή). Για τους Αμερικανούς πιστεύω ότι θα είναι μια καλύτερη προεδρία, από αυτό που όλοι απαισιόδοξα προβλέπουν. Οι λόγοι πολλοί. Ο βασικότερος πιστεύω είναι ότι αν έχανε, αυτό το τοξικό κατάλοιπο που δημιουργήθηκε πριν την εκλογή, θα στοίχειωνε την πολιτική ζωή της Αμερικής τουλάχιστον μια διετία. Τώρα όμως, οι γωνίες θα «στρογγυλέψουν», η προεδρία ούτως ή άλλως ελάχιστα εξαρτάται από τον πρόεδρο και η ένταση θα πέσει άμεσα. Μην ξεχνάμε ότι η οικονομία της Αμερικής είναι ισχυρή άσχετα με τα προεκλογικά αφηγήματα. Ήδη είδαμε σήμερα, ότι όλες οι διεθνείς αγορές ενώ ξεκίνησαν νευρικά, τελικά έκλεισαν θετικές. Σημαντικότατο για νέο Πρόεδρο και με τον τρόπο που κέρδισε.

Σαν Έλληνας όμως, πιστεύω ότι η εκλογή του, θα μας δυσκολέψει στα θέματα μνημονίου και χρέους. Στο Ελληνοτουρκικό, οι πρώτες ενδείξεις λένε ότι θα είναι καλύτερη η θέση μας από πριν.

Οι Δημοκρατικοί τα τελευταία χρόνια είχαν θετική στάση στο οικονομικό μας «δράμα», αλλά πάντα με τον ρόλοτου πυροσβέστη. Ανέχονταν με λίγα λόγια, την χρηματοπιστωτική μας ασυνέπεια. Ο Τραμπ αυτό δεν πρόκειται να το κάνει. Μάλλον θα εξαναγκάσει τους Ευρωπαίους να αναλάβουν τα βάρη του ΔΝΤ και αναπόφευκτα αυτή η πίεση ενδέχεται να μας «ταρακουνήσει». Εδώ πρέπει να λάβουμε υπόψη, τις επερχόμενες εκλογές στα μεγάλα Ευρωπαϊκά κράτη και την αδυναμία τους να δείξουν ελαστικότητα στην, για άλλη μια φορά, ασυνεπή Ελλάδα.

Donald Trump and Reince Priebus address supporters during his election night rally. REUTERS/Mike Segar
REUTERS/Mike Segar

Στα Ελληνοτουρκικά τα νέα που διαβάζω είναι κατ’ αρχήν καλά! Μαθαίνω λοιπόν, ότι οι ομογενείς ψήφισαν μαζικά Τραμπ αν και στην πλειοψηφία τους Δημοκρατικοί, επειδή το επιτελείο της Χίλαρι αποτελούνταν απ’ όλο το Τουρκικό λόμπι της Ουάσινγκτον! Αντίθετα, πρόεδρος και Γραμματέας του Ρεμπουμπλικανικού κόμματος (RNC) ήταν Έλληνες (Reince Priebus και Demetra DeMonte). Τον δε Priebus τον κάλεσε για να τον ευχαριστήσει δημόσια ο Τραμπ στην ομιλία του, μετά την εκλογή του. Καλύτερα δεν γίνεται, μου λένε Ελληνοαμερικάνικοι ομογενείς! Οψόμεθα λέω εγώ, που μου αρέσει να κρατώ μικρό καλάθι.

Γελάω όμως, κυρίως με τους Αριστερούς που είναι στα κάγκελα με την εκλογή Τραμπ. Πολύ γέλιο!

Στις Δημοκρατίες συμβαίνουν και ανορθογραφίες,  κυρίως όταν ο Λαϊκισμός, με όπλο την ελευθερία του λόγου (που του δίνει η δημοκρατία-τι ειρωνεία!), “περνάει” τις θέσεις του, ιδιαιτέρως στα πιο αδύναμα και αμόρφωτα λαϊκά στρώματα…
Πολλά τα παραδείγματα, όσων με πολύ ψέμα και λαϊκισμό πήραν πλειοψηφίες στις μέρες μας:
1. Ελλάδα, ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕλ
2. Ελλάδα, Δημοψήφισμα
3. Βρετανία, BREXIT
4. Αμερική, Τραμπ
5. Γαλλία μάλλον Λεπέν (σύντομα στις οθόνες μας)
Έτσι είναι η δημοκρατία. Η ψήφος έχει δύναμη και συνέπειες! Το ζούμε στο πετσί μας καθημερινά. Δείτε τι περνάμε, πιστεύοντας/ελπίζοντας κάποιοι το παραμυθένιο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης,! Αν είσαι δημοκράτης όμως, το σέβεσαι και το υπομένεις μέχρι την επόμενη φορά. Αλλιώς υπάρχουν και άλλα συστήματα, πχ κομμουνισμός. Μόνο που σε αυτά τα πολιτεύματα, επειδή ο “λαός είναι στην εξουσία” (αυτό είναι το αφήγημα), δεν έχει ξανά εκλογές. Να τα λέμε και αυτά…
Σε άλλα νέα η Τουρκία άρχισε ήδη να «παίζει μπαλίτσα» με τον Δημοκρατικά Εκλεγμένο Τραμπ ενώ στην Ελλάδα τα κόμματα και οι ηγεσίες τους, παίζουν τον μουντζούρη για το ποιος θα δώσει συγχαρητήρια πρώτος. Λες και αν δεν πούμε εμείς συγχαρητήρια η εκλογή Τραμπ θα θεωρηθεί άκυρη. Μάλλον προσβλέπουν σε μετάλλιο Αντιστασιακού-Δημοκράτη από την ΕΡΤ-social!
Δείτε δηλώσεις (tweets) Παπαδημούλη (ΣΥΡΙΖΑ), Κουμουτσάκου (ΝΔ), Χρηστίδη (ΠΑΣΟΚ), Θεοδωράκη (Ποτάμι) για να καταλάβετε πόσο μίζεροι και αστείοι είμαστε. Αυτοί οι κύριοι είναι ΘΕΣΜΙΚΟΙ παράγοντες, δεν εκπροσωπούν τον εαυτό τους. Θα έπρεπε να το ξέρουν αυτό. Από την άλλη δε, ο Καμμένος των ΑΝΕΛ (συγκυβερνών κόμμα) και η ΧΑ θα βγουν για καλαματιανά στην Πλατεία Συντάγματος, για την νίκη κάποιου, σε μια άλλη χώρα…

Με τέτοια μυαλά από όλη την πολιτική ηγεσία, προβλέπω άλλα 100 χρόνια μνημόνια… Εύκολα… Συνέχεια ανάγνωσης Ντόναλντ Τραμπ, ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ. Χμμμμ….

Σύμμαχε Pierre τι θυμήθηκες…

pierre1

Ας δούμε κάποια ακριβή αποσπάσματα από το βιβλίο του Pierre Moscovici με τίτλο «Αν είναι μεσάνυχτα στην Ευρώπη».

«Για να χώσει το μαχαίρι πιο βαθιά στην πληγή, ο Τσίπρας διορίζει τον Βαρουφάκη υπουργό Οικονομικών. Με τον ακαδημαϊκό και ταυτόχρονα ετερόδοξο λόγο του, με την εξεζητημένη εμφάνισή του, με τη φρενήρη ενασχόλησή του με τα μέσα ενημέρωσης και τον αχαλίνωτο ναρκισσισμό του, ο Γιάνης Βαρουφάκης τράβηξε πάνω του τους προβολείς και κανιβάλισε για κάποιους μήνες τις συζητήσεις».

«Συνέβαλε στην ένταση των συνομιλιών, αρνούμενος κάθε διαπραγμάτευση, βγάζοντας νοκ άουτ κάθε του ακροατήριο με ατελείωτες και γεμάτες περιφρόνηση επαναληπτικές ομιλίες, προκαλώντας την απελπισία, αλλά και τη σκλήρυνση της στάσης των εταίρων του. Σήμερα, μπορώ να πω ότι η δράση και το ύφος του όχι μόνο έκαναν την Ελλάδα να χάσει έξι πολύτιμους μήνες, αλλά οδήγησαν όλους τους υπουργούς να υιοθετήσουν ανταγωνιστική στάση απέναντι στον ίδιο και την κυβέρνησή του» υπογραμμίζει ο Moscovici.

Βαριές κουβέντες από ένα παραδοσιακό σύμμαχο της χώρας την περίοδο της διαπραγμάτευσης. Αλλά τι θέλει να πει ο Ποιητής;

Σε όλο το κείμενο είναι σαφής η αιχμή για την στάση της χώρας στο ξεκίνημα της Διαπραγμάτευσης, ή αν θέλουμε να είμαστε ελαστικότεροι, για το πώς αντιλαμβάνονταν οι Ευρωπαίοι την παρουσία της Ελλάδος στα Eurogroup. Η χώρα μας είχε υιοθετήσει την τακτική της ρήξης. Είχε αποφασίσει να παίξει το χαρτί «θα σας πάρουμε μαζί μας στον πάτο». Το chicken-game όπως το μάθαμε κι εμείς την περίοδο της υπουργίας Βαρουφάκη. Καταπληκτική τακτική για ένα κράτος, που δεν έχει να πληρώσει τους μισθούς και τις συντάξεις του επόμενου μήνα!

Συνεχίζοντας ο αγαπητός Πιερ μας κάνει ένα σκαρίφημα του Γιάνη, που ύμνησαν και αγάπησαν πολλοί και σπουδαίοι, τους πρώτους μήνες της «πρώτης φοράς Αριστερά». Ονόματα δεν λέμε, οικογένειες δεν θίγουμε. Μιλάει για ετερόδοξο λόγο, για εξεζητημένη εμφάνιση, για «αρρωστημένη» ενασχόληση με τα ΜΜΕ και για αχαλίνωτο Ναρκισσισμό. Εδώ, υποκλίνομαι στην επιείκεια των χαρακτηρισμών του κυρίου Moscovici. Πραγματικός τζέντλεμαν. Δεν το λέω ειρωνικά, πραγματικά το πιστεύω. Σκεφτείτε να κατάγεστε από την δεύτερη τη τάξει Ευρωπαϊκή χώρα της Ένωσης και να εκπροσωπείτε σαν Επίτροπος Οικονομικών την Ε.Ε. και να έχετε να αντιμετωπίσετε τέτοιου είδους συμπεριφορά από τον εκπρόσωπο των ασυνεπέστερων Ευρωπαίων. Και λίγα είπε.

pierre2

Συνεχίζει μιλώντας για κανιβαλισμό των συζητήσεων και για το αποτέλεσμα που τελικά πέτυχε και ήταν η σκλήρυνση της στάσης ΟΛΩΝ των Ευρωπαίων υπουργών Οικονομικών.  Όλα αυτά τα έχουν πει πολλοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι όπως ο Ντομπρόβσκις, ο Γιουνκέρ, ο Ντάισεμπλουνγκ. Γιατί όμως ο Π/Θ της και ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας  είχαν αυτή την αυτοκτονική τάση; Ο Γιάνης σίγουρα ανέδειξε  τα παραπάνω χαρακτηριστικά, αλλά δεν παύει να είναι ένας έξυπνος και πολύ επικοινωνιακός άνθρωπος. Γιατί ενώ όλα τα ΜΜΕ και οι τηλεθεατές τους τoν λάτρευαν, οι συνομιλητές του τον μισούσαν; Γιατί εντός Eurogroup ήταν ένας κανίβαλος, ενώ στις συνεντεύξεις τύπου ήταν τόσο ευχάριστος και γενναιόδωρος στους χαρακτηρισμούς του για όλους τους συνομιλητές του; Γιατί τελικά φέρθηκε τόσο …άτσαλα; Πού είναι η Αλήθεια;

Για να εμβαθύνουμε λίγο παραπάνω, σας θυμίζω το ταξίδι Τσίπρα στην Ρωσία τον Απρίλιο του 2015. Τότε, ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας στο Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης παρουσία του Ρώσου πρόεδρου, είχε κάνει μια αμφίσημη δήλωση που προκάλεσε και ποικίλες ερμηνείες για τους προσανατολισμούς της νέας κυβέρνησης και ως προς την Ε.Ε. «Είμαστε λαός της θάλασσας, δεν φοβόμαστε να ανοιχτούμε σε καινούργιες θάλασσες για να φθάσουμε σε ασφαλέστερα λιμάνια» είχε σημειώσει τότε.

Είχε σύρει την χώρα στο Δημοψήφισμα την πιο ακατάλληλη στιγμή και με την Ελλάδα σε καθεστώς άτακτης χρεοκοπίας, αφού ήταν εκτός των καταληκτικών ημερομηνιών σχετικά με τις υποχρεώσεις της χώρας ως προς το ΔΝΤ και την Ε.Ε. Το έκανε αυτό γιατί ήθελε να συμβεί το μοιραίο ποντάροντας σε χάρτινους συμμάχους και σε καθεστωτικά σενάρια; Μόνο ένα ειδικό δικαστήριο θα μπορέσει να απαντήσει.

Στη συνέντευξή του στην ΕΡΤ στις 29/6/2015 λίγες μέρες πριν το δημοψήφισμα ο Π/Θ είχε φωτογραφήσει το μέλλον της χώρας. Ξαναθυμηθείτε την συνέντευξη. Σκεφτείτε τι έλεγε και τι τελικά συμφώνησε και ακούστε προσεκτικά το σημείο από το 37’20’ έως το 38’20’’. Αυτό είναι ένα λεπτό αλήθειας. Ένα λεπτό που δείχνει ποιό ήταν το Plan-B. Τι θα γινόταν αν η Ευρώπη επέμενε, που επέμεινε, στην στάση της και αν η Ελλάδα συνέχιζε στο ρυθμό Τσίπρα-Βαρουφάκη, που ΕΥΤΥΧΩΣ δεν συνέχισε. Έχει κανείςαμφιβολία, πως πριν συνειδητοποιήσει ο μαθητευόμενος στα οικονομικά Π/Θ μας, ποιες θα είναι οι πραγματικές συνέπειες της άτακτης χρεοκοπίας, ότι το Plan-B ήταν η κεντρική στόχευση της κυβέρνησης; Το 17ωρο φροντιστήριο πράγματι, τον έκανε σοφότερο και εμάς, λόγω των ερασιτεχνικών χειρισμών, δυστυχώς φτωχότερους.

Πολλά ακόμα ανάλογα Παραδείγματα. Όπως το ντοκιμαντέρ του Paul Mason #ThisIsACoup, η συνέντευξη Βαρουφάκη και Κωνσταντοπούλου στις «Ιστορίες» του ΣΚΑΪ, το βιβλίο με τίτλο «Ένας πρόεδρος δεν έπρεπε να το πει αυτό» και τις εκμυστηρεύσεις του Ολάντ  σε δημοσιογράφους της εφημερίδας  Le Monde και τόσα αλλά που βλέπουν καθημερινά το φως της δημοσιότητας. Η χώρα μας κινδύνεψε σοβαρά και συνεχίζει να κινδυνεύει όσο ο Κος Τσίπρας βρίσκεται στην Πρωθυπουργία.

pierre3Προσωπικά πιστεύω, ότι ο προκλητικός Βαρουφάκης, στο μέλλον, θα έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον σαν «ακούσιος» μάρτυρας κατηγορίας, στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει τους ανωτέρω χειρισμούς, παρά ως κατηγορούμενος. Μια αριστερόστροφη ιδεοληψία και αστείες, για να μην πω καφενειακές, γεωπολιτικές στρατηγικές προσεγγίσεις μας έφεραν στο σημείο χώρας μετά από πόλεμο. Μιας κατεστραμμένης χώρας. Ελπίζω να είναι ακόμα αναστρέψιμο. Όλα αυτά που περιγράφω, μπορούν τελικά να βρουν άλλοθι με έναν χαρακτηρισμό τύπου «πολιτικέςευθύνες»; Δύσκολα, πολύ δύσκολα….