Αρχείο κατηγορίας Απόψεις

It’s (not only) the economy, stupid!

Δεν είναι μόνον η Οικονομία. Ή καλύτερα, για να ακριβολογήσω, η Οικονομία είναι μία από τις πολλές συνιστώσες της καταστροφής, για την οποία όμως, επειδή υφίστανται ακόμη τα εξ επιστασίας εχέγγυα, υπάρχουν ελπίδες πως με μία άλλη Κυβέρνηση θ αρχίσει κάπως να κινείται.

Όχι, η Οικονομία δεν με πολυαπασχολεί.

Το κρισιμότερο όλων, είναι η ολική σήψη γύρωθεν! Ο κοινωνικός, πολιτικός και πολιτισμικός Αρμαγεδδών, που επέφερε ο «αυταπατημένος» Πρόεδρος του 15μελούς ομού μετά των ταβερναραίων κολλητών του σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα επί τας κεφαλάς ημών.  Η εικόνα του αγρίως δαρθέντος τουρίστα στο κέντρο της Αθήνας, από τα φίλια Ορκς του πολυχρονεμένου, επειδή ετόλμησε ο δύσμοιρος αυτός να εισέλθει σε εμπορικό κατάστημα ημέρα Κυριακή, τοποθετεί επαξίως την χώρα στον μακρύ κατάλογο των απανταχού Μπανανιών. Κυριακή πρωί στην οδό Ερμού πηγαινοέρχονται τα Ορκς, σπάνε, βαράνε, βγάζουν το άχτι τους, χωρίς απολύτως καμία αστυνομική παρουσία ή επίβλεψη. 

Τα ίδια ρεμάλια, ενδεδυμένα τον μανδύα του «κύρους», που τους αποδίδει η παρουσία της αρχιστρατήγου του αντιμνημονιακού αγώνος Ζωής Κωνσταντοπούλου, κάθε Τετάρτη επεμβαίνουν «δυναμικά» σε όποιο Ειρηνοδικείο βρουν και διά της βίας καταλύουν κάθε έννοια συνταγματικής τάξης. Διότι αυτό κάνουν όταν εμποδίζουν την διενέργεια των πλειστηριασμών! Κι ενώ αυτή η τακτική είναι ήδη από μηνών γνωστή και πολύ εύκολα θα μπορούσε να αποτραπεί με την ισχυρά παρουσία αστυνομικών δυνάμεων, που μάλιστα θα έπρεπε να είχαν και την ρητή εντολή να μπαγλαρώνουν τους ρουβίκωνες και να τους στέλνουν πακέτο στο αυτόφωρο, εντούτοις ουδείς κυβερνητικός συγκινείται! Βασικά, όχι μόνον δεν συγκινείται αλλά του αρέσει κιόλας μιας που και απόφαση έλαβε περί συνεχίσεως των πλειστηριασμών και αυτοί δεν γίνονται εν τοις πράγμασιν, οπότε έχουμε και την μνημονιακή πίτα ολόκληρη και τον μπολσεβίκο σκύλο χορτάτο!

Από την άλλη, διάφοροι «αλληλέγγυοι» (χορτάτοι βεβαίως ως ανήκοντες άπαντες σε διάφορες ΜΚΟ) περιδιαβαίνουν τους δρόμους κι όποιο ακίνητο εντοπίσουν ατυχούς ιδιοκτήτου, που έλαχε να διαμένει αλλού και να έχει το συγκεκριμένο κλειστό, το καταλαμβάνουν ή καλύτερα το επιτάσσουν όπως οι ναζί στην κατοχή και βάζουν μέσα καμιά εικοσαριά λαθρομετανάστες. Η σταθερή ρητή κι επαναλαμβανόμενη απάντηση των αρμοδίων αστυνομικών Οργάνων στον ατυχήσαντα ιδιοκτήτη είναι η εξής: «α… δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα εμείς… Πηγαίνετε σε δικηγόρο»!!!  Αδιανόητα πράγματα για ένα μίνιμουμ Κράτος Δικαίου!

Κι ασφαλώς δεν πρέπει να ξεχνάμε τις διαρκείς επιθέσεις κυβερνητικών παραγόντων στην Δικαιοσύνη, που τελευταίως εξέφυγαν της γελοιότητος του Υπουργού Υγείας και πλέον σοβάρεψαν ιδιαιτέρως με αφορμή την όλη ιστορία μιας Ηριάννας: Δεν μας αρέσει μία απόφαση, ξανασυζητούμε την υπόθεση με άλλη σύνθεση Δικαστών! Το επόμενο βήμα η κατάργηση των Δικαστών με τις συζητήσεις των υποθέσεων να λαμβάνουν χώρα στην Ομόνοια ενώπιον μικτής συνθέσεως Υπουργών – Μετακλητών!

Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω κι άλλων πολλών είναι πως πλέον, ακόμη και στους συνετούς πολίτες αρχίζει και μπαίνει το «σαράκι» της αποσάθρωσης και της πλήρους ανομίας! Δια του μιθριδατισμού, ο κάθε πολίτης αρχίζει να συνηθίζει στην όλη δηλητηριασμένη κατάσταση, γεγονός εξαιρετικώς επικίνδυνο ακόμη και για αυτό τούτο το Πολίτευμα!

Όσο η «γλυκιά συμμορία» παραμένει στην θέση της, δυστυχώς εξ όσων παρατηρώ ΚΑΙ με τις ευλογίες των κάποτε «ανάλγητων» δανειστών, ο χρόνος που μεσολαβεί δυσχεραίνει αφάνταστα τον επόμενο κυβερνήτη σε ό,τι έχει να κάνει με την επιστροφή της χώρας σε μία κάποια κανονικότητα.

Οι καιροί ου μενετοί …

 

ΑΓΓΕΛΟΣ Γ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (a.papadimitriou@conservativegreece.com)

Άψυχες ζωές

Η κριτική είναι πάντοτε ωφέλιμη, ειδικά όταν πρόκειται για την πολιτική. Το να σου επισημαίνουν τα λάθη σου και να έχεις την ευκαιρία να τα διορθώσεις εγκαίρως αποτελεί ευλογία. Για να είναι όμως σωστή και δίκαιη μία κριτική πρέπει πρώτα απ’ όλα να είναι καλοπροαίρετη. Να έχει ως στόχο να βοηθήσει αυτόν στον οποίο ασκείται, όχι να τον φέρει σε δυσχερή θέση. Σε αυτήν την περίπτωση μιλάμε εμπάθεια και υπονόμευση.

Δεν είναι λίγες οι φορές που κι εγώ έχω ασκήσει κριτική και μάλιστα σκληρή στον πρόεδρο της ΝΔ, κ. Μητσοτάκη. Αυτό που συμβαίνει όμως τον τελευταίο καιρό στα social media από συγκεκριμένες «ομάδες» ξαφνικών υποστηρικτών της ΝΔ τείνει προς τον απόλυτο παραλογισμό. Γιατί ο Μητσοτάκης δεν γέρνει προς τα δεξιά; Γιατί δεν διώχνει τους Καραμανλικούς; Γιατί δε μιλάει ευθέως για απολύσεις στο δημόσιο; Γιατί δεν συμμετείχε στην εκδήλωση των παραιτηθείτε; Η «καλοπροαίρετη» κριτική κάποιων, έφτασε στο σημείο να τον καθυβρίζει ακόμη και για μία συγκέντρωση του κ. Μητσοτάκη, στην οποία οι ακροατές κάθονταν πάνω σε μπάλες από σανό.

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι ήταν ένα επικοινωνιακό λάθος, είναι απαραίτητο να γίνεται κουβέντα για μέρες; Τις μέρες μάλιστα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έχει γεμίσει ολόκληρη την χώρα με σκουπίδια εξαιτίας των χειρισμών της. Τις μέρες που απαγόρευσε την εκδήλωση της αστυνομίας στα Εξάρχεια, επισημοποιώντας το άβατο της περιοχής. Τις μέρες που δικαιολογεί και υπερασπίζεται τους μπαχαλάκηδες που καταστρέφουν δημόσια και ιδιωτική περιουσία για πολλοστή φορά. Αυτήν την στιγμή, κατά την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ καταποντίζεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις και η ΝΔ έχει ξεκάθαρα δημιουργήσει ρεύμα αυτοδυναμίας; Τώρα βρήκαν την ευκαιρία οι «φιλελεύθερες» δυνάμεις να χτυπούν αδιάκοπα τον κ. Μητσοτάκη;

Η συγκυρία παίζει καθοριστικό ρόλο στην πολιτική και αυτήν την στιγμή είναι ξεκάθαρο ότι ευνοεί την αξιωματική αντιπολίτευση. Θα μου επιτρέψετε λοιπόν, να είμαι λίγο σκεπτικός σχετικά με την αγνότητα της έντονης κριτικής που ασκείται τις τελευταίες μέρες στον πρόεδρο της ΝΔ. Βεβαίως και έχουν γίνει πολλά λάθη και από την πλευρά του κ. Μητσοτάκη και θα εξακολουθήσουν να γίνονται, διότι λάθη δεν κάνει μόνον όποιος δεν προσπαθεί. Και ένα σίγουρο, ο κ. Μητσοτάκης προσπαθεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και τα καταφέρνει μια χαρά προς το παρόν.

Υ.Γ. Η απόφαση του να μην συμμετέχει στην ομολογουμένως αποτυχημένη εκδήλωση των «παραιτηθείτε», αλλά και ο χειρισμός του στο θέμα της εκδήλωσης των αστυνομικών, που ουσιαστικά οδήγησε στην φασιστική απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ να απαγορεύσει την εκδήλωση στα Εξάρχεια δείχνουν ότι βρίσκεται στον σωστό δρόμο. Ας τον στηρίξουμε, εξάλλου είναι η μόνη και τελευταία ελπίδα της πατρίδας.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ (c.tsokanis@conservativegreece.com)

Ιδεοληπτικά «επιτυχόντες»

Ο κυνισμός και η προκλητικότητα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ έχει φτάσει στο ζενίθ της. Μετά τον άδικο χαμό του μικρού Μάριου από σφαίρα ενός Ρομά, οι κάτοικοι του Μενιδίου και της ευρύτερης περιοχής ζητούν ανοιχτά πλέον την προστασία του κράτους. Ποιου κράτους όμως;

Οι δηλώσεις των υπουργών της κυβέρνησης μόνο οργή μπορούν να προκαλέσουν. Πιο συγκεκριμένα, ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Τόσκας χαρακτήρισε τη δολοφονία του μικρού αγοριού ως ένα «άτυχο περιστατικό», την ίδια στιγμή που ο υφυπουργός Μεταναστατευτικής Πολιτικής Γιάννης Μπαλάφας ανέφερε πως το παραπάνω περιστατικό ήταν «μια στραβή». Σε μια χώρα όπου οι πολίτες της δεν αισθάνονται ασφάλεια, τότε η δημοκρατία έχει καταρρεύσει. Στο πολίτευμα της δημοκρατίας, όλοι μπορούν να εκφράζονται ελεύθερα, μέχρι εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου.

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αντί να προσπαθήσει να εφαρμόσει τους νόμους περί προστασίας του πολίτη, προκειμένου να συνετίσει και να τιμωρήσει με ποινές, πράξεις (πυροβολισμοί στον αέρα, διακίνηση ναρκωτικών) που διαβρώνουν τη συνοχή και την ασφάλεια της κοινωνίας επινόησε για άλλη μια φορά ότι πιο σαθρό και ανέντιμο, την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση των ρομά χωρίς εξετάσεις. Θεώρησε με την απλουστευμένη και άναρχη λογική του πως αν τα παιδιά των Ρομά μπουν στις σχολές της αστυνομίας και άλλων τμημάτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης θα συμμορφωθούν και αυτόματα θα διαγράψουν την υπο-κουλτούρα με την οποία έχουν γαλουχηθεί.

Αναρωτήθηκε έστω ένας υπουργός από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ποιο μήνυμα περνάνε σε αυτά τα παιδιά; Σκέφτηκαν πως τους δίνουν την ευκαιρία χωρίς κόπο, χρόνο και στερήσεις να αρπάξουν μια θέση από ένα παιδί που έχει εργαστεί σκληρά για να πετύχει στο τμήμα ενός ΤΕΙ ή ΑΕΙ; Η κυβέρνηση προσπαθεί με οποιοδήποτε τρόπο να θεωρηθούν οι «μετεξεταστέοι» ως επιτυχόντες μέσω ενός αντιδημοκρατικού, αναξιοκρατικού και ιδεοληπτικού νόμου.

Προτιμάει να αδικήσει χιλιάδες άλλα παιδιά που δίνουν τον αγώνα τους για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αντί να απαιτήσει από τους γονείς των Ρομά να επιτρέπουν στα παιδιά τους την ολοκλήρωση της βασικής τους εκπαίδευσης και φυσικά την επιβολή αυστηρών νόμων για την προστασία των Ελλήνων πολιτών από κάθε είδους απειλητική ενέργεια. Πρόκειται για την πιο επικίνδυνη κυβέρνηση όλων των εποχών που έχει βάλει ως αυτοσκοπό της την διάβρωση της κοινωνίας.

ΑΘΗΝΑ ΠΑΠΠΑ (a.pappa@conservativegreece.com)

Θρασύς και προκλητικός

Σε ακόμη ένα ρεσιτάλ προέβη ο υπουργός Εθνικής Αμύνης, κ. Καμμένος, μέσα στην Βουλή, αποδεικνύοντας πόσο διχαστικός αλλά και γραφικός είναι.

Είναι γνωστό το μίσος του ενάντια στον πρώην πρωθυπουργό, κ. Σαμαρά, τον οποίο και έκανε τα πάντα για να απομακρύνει από την εξουσία. Είναι επίσης γνωστό ότι ο κ. Καμμένος δεν είναι και υπόδειγμα ηθικής και πολιτικού άνδρα. Ότι θα έφτανε όμως στο σημείο να χρησιμοποιεί τον θάνατο ενός ανθρώπου, ο οποίος μάλιστα υπηρέτησε με αγάπη την πατρίδα, για να επιτεθεί στον κ. Σαμαρά, η αλήθεια είναι ότι δεν το περίμενα.

Σε ακόμη ένα του παραλήρημα στην Βουλή, άρχισε να κατηγορεί τον Σαμαρά πως είναι εκείνος που έριξε την κυβέρνηση Μητσοτάκη και τορπίλισε τη λύση της ονομασίας των Σκοπίων. Υποστήριξε μάλιστα πως υπήρξε λύση από την τότε κυβέρνηση, την οποία μάλιστα είχαν υπογράψει όλοι οι αρχηγοί κομμάτων (!) και η οποία δεν περιελάμβανε τον όρο Μακεδονία στην ονομασία.

Το πόσο ανιστόρητα και αναληθή είναι όλα αυτά δεν χρειάζεται να το επισημάνουμε, αρκεί να τονίσουμε ότι τον διέψευσε αμέσως η κ. Παπαρήγα, αποκαλώντας τον ψεύτη. Μιλάμε για τον απόλυτο διασυρμό, για πολλοστή φορά.

Εάν αρέσει στον κ. Καμμένο τόσο πολύ η ενασχόληση με τον κ. Σαμαρά, μπορεί να κοιτάξει τα πεπραγμένα της κυβέρνησης που υπηρετεί, μαζί με τους φίλους του, τους αριστερούς. Έπειτα να κοιτάξει τα πεπραγμένα της κυβέρνησης Σαμαρά και να τα συγκρίνει. Είμαι σίγουρος ότι με μεγάλη προσπάθεια θα καταφέρει να αντιληφθεί την καταστροφή που έφερε στην χώρα.

Σίγουρα δεν περιμένω να παραιτηθεί, διότι ο έρωτας με την καρέκλα του ήταν και παραμένει κεραυνοβόλος, αλλά ίσως σωπάσει μπροστά στο χάος που χωρίζει αυτόν και τον αριστερό σύντροφο του από τον κ. Σαμαρά.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ (c.tsokanis@conservativegreece.com)

Πολιτικό φαινόμενο

Την Τετάρτη διεξήχθησαν οι φοιτητικές εκλογές για το 2017, με ακόμη μία θριαμβευτική νίκη της ΔΑΠ- ΝΔΦΚ. Η δεξιά παράταξη έλαβε ποσοστό 46% στα ΑΕΙ και 51% στα ΑΤΕΙ της χώρας.
Η αλήθεια είναι πως το αποτέλεσμα των εκλογών δεν προκαλεί έκπληξη σε κανέναν πλέον. Από τις εκλογές του 1987, οπότε και κατέκτησε την πρωτιά για πρώτη φορά, δεν έχει χάσει την εμπιστοσύνη των φοιτητών και σπουδαστών της χώρας.
Είναι βεβαίως πρωτόγνωρο για κάποιον συνδικαλιστικό φορέα που ανήκει στον δεξιό χώρο να κατακτά συνεχώς πρωτιές, σε μία χώρα αριστεροκρατούμενη όπως η Ελλάδα. Ασχέτως με κυβερνήσεις, με λιτότητα ή ανάπτυξη, με μνημόνια ή όχι, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ φαντάζει αδύνατο να χάσει.

Τι είναι όμως αυτό που της δίνει μία τέτοια δυναμική; Είναι τα πάρτυ, για την οποία την κατηγορούν όλοι όσοι προσπαθούν να μειώσουν τις τεράστιες επιτυχίες της; Μήπως είναι η τύχη ή η εσφαλμένη κρίση των φοιτητών επί τρεις συνεχόμενες δεκαετίες;

Θα μου επιτρέψετε να θεωρώ τα ανωτέρω αστειότητες. Μιλάμε για ένα εκλογικό σώμα το οποίο βρίσκεται στην ανώτερη βαθμίδα εκπαίδευσης, με ολοκληρωμένη μόρφωση και αρκετά αναπτυγμένη κριτική σκέψη. Και μιλάμε επίσης για σχέση εμπιστοσύνης η οποία ανανεώνεται κάθε χρόνο, όχι ανά τετραετίες.

Ναι, υπάρχουν πολλά κακά και άσχημα τα οποία μπορεί να προσάψει κάποιος στην ΔΑΠ, όπως και σε κάθε άλλη φοιτητική παράταξη, αλλά το να προσπαθεί να περιορίσει αυτό το πολιτικό φαινόμενο στα πάρτυ, απλά τον κάνει γραφικό και κατώτερο των περιστάσεων.

Διότι πρόκειται περί πολιτικού φαινομένου, να καταφέρνει μία παράταξη να διατηρεί τον χώρο από τα άκρα δεξιά μέχρι το κέντρο χωρίς να διασπάται. Όσες προσπάθειες έγιναν για να υπάρξει κάποια παράταξη στον χώρο αυτό έπεσαν στο κενό. Βεβαίως ο κυριότερος λόγος για τον οποίο επιτυγχάνει είναι η πίστη της στις ιδέες που πιστεύει. Ιδέες καθαρά φιλελεύθερες και Ευρωπαϊκές, τις οποίες υποστηρίζει ανοικτά και υπερήφανα. Ανοικτές σχολές, σύνδεση αγοράς εργασίας με τα πανεπιστήμια, τέλος στις καταλήψεις, κατάργηση του ασύλου. Προτάσεις της ΔΑΠ από το μακρινό 2007, όταν ακόμη και τώρα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας φοβούνται να μιλήσουν γι’ αυτά!

Επιμένω πάντως, πως σημαντικό ρόλο παίζει και το κοινό στο οποίο απευθύνεται. Άνθρωποι μορφωμένοι, που έχουν ζήσει μόνοι τους, που έχουν κοπιάσει και έχουν καταφέρει να βρίσκονται σε ένα ίδρυμα, που θέλουν να προοδεύσουν και να ανελιχθούν στους τομείς τους.

Θα πρότεινα λοιπόν στην αξιωματική αντιπολίτευση και σύντομα επόμενη κυβέρνηση της πατρίδας, να προσπαθήσει να μάθει από την ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Αν μη τι άλλο να επιδείξει τον απαραίτητο σεβασμό σε αυτά τα παιδιά που πολλές φορές παίζουν κορώνα γράμματα τις ζωές τους για τις ιδέες μας. Σίγουρα υπάρχουν άτομα που θέλουν να εκμεταλλευτούν καταστάσεις, όπως υπάρχουν σε κάθε πολιτική οργάνωση, υπάρχουν όμως και άτομα που απλά κάνουν αυτό που πιστεύουν σωστό και είναι η πλειονότητα. Όσοι το έχουμε ζήσει, το γνωρίζουμε πολύ καλά.

Υ.Γ. Δε θα ασχοληθώ με τους χαϊδεμένους δολοφόνους με τα τσεκούρια, ούτε με την ανυπαρξία της κυβέρνησης. Το σημαντικό γεγονός ήταν και θα παραμείνει η νίκη των φιλελεύθερων ιδεών.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ (c.tsokanis@conservativegreece.com)