Αρχείο κατηγορίας Απόψεις

Μετά την επόμενη μέρα

Θυμόμαστε όλοι την περίφημη ταινία, όπου, μετά την τεράστια καταστροφή του πλανήτη, λόγω του φαινομένου της υπερθέρμανσης, όσοι επιβίωσαν υποτίθεται πως έγιναν όλοι μια γροθιά προς όφελος της ανθρωπότητας…

Διερωτώμαι, θα μπορούσε άραγε να γίνει κάτι τέτοιο και στην περίπτωση της χώρας μας, μετά την επόμενη μέρα των εκλογών, οψέποτε κι αν λάβουν χώρα; Το ένα ζητούμενο της αναλογίας πάντως σίγουρα θα υπάρχει: η απόλυτη και σε όλα τα επίπεδα καταστροφή, που θ’ αφήσει πίσω του το τσίρκο που παριστάνει την Κυβέρνηση 3 χρόνια τώρα. Καταστροφή στην Οικονομία, Ασφάλεια, Παιδεία, Υγεία, κοινωνία, ακόμη ακόμη και στην ψυχολογία ενός εκάστου εξ ημών, ένα τεράστιο πολιτικό τσουνάμι, που παρέσυρε κι εξαφάνισε στο διάβα του τα πάντα, λόγω της υπερθέρμανσης του μπολσεβικισμού!

Ασφαλώς όσο κι αν το τραβήξουν, όσο κι αν προξενήσουν εμφυλιοπολεμικό κλίμα, ό,τι κι αν μηχανευτούν, στο τέλος θα πέσουν με πάταγο και κάποιος άλλος θ αναλάβει το απίστευτα δυσχερές έργο της ανοικοδόμησης, διότι περί αυτού θα πρόκειται. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα είναι προφανώς ο πολιτικός εκείνος που θα κληθεί να παράξει ένα έργο τόσο μεγάλο, που μόνο με αυτό του Ελευθερίου Βενιζέλου όταν πρωτοανέλαβε, θα μπορούσε κάποιος να προσομοιάσει. Θα το προσπαθήσει αυτοδύναμα; Με κάποιους άλλους μαζί; Δεν έχει απολύτως καμία σημασία! Ένα μόνο πράγμα έχει σημασία μετά: η Πολιτική σταθερότητα για χρονικό διάστημα τέτοιο, μετά το πέρας του οποίου να διακρίνεται η Ελπίδα.

Το ερώτημα προβάλλει από μόνο του βασανιστικά. Είμαστε έτοιμοι όλοι εμείς, με την εξαίρεση κάποιων ακροπερίεργων άνευ σπουδαιότητος, να γίνουμε μια γροθιά προς όφελος της πατρίδος μας; Είμαστε έτοιμοι να χορηγήσουμε στην επόμενη Κυβέρνηση τον απαιτούμενο χρόνο, άκρως απαραίτητο για οποιαδήποτε προσπάθεια επαναφοράς των πραγμάτων στην προτεραία κατάσταση; Είμαστε έτοιμοι να εκλέξουμε, να ξαναεκλέξουμε κι ενδεχομένως να επανεκλέξουμε μια Κυβέρνηση, που εκ των πραγμάτων θα είναι εθνικής σωτηρίας; Μάθαμε απ’ όσα πάθαμε;  

Θυμίζω πως η όποια επόμενη Κυβέρνηση θα έχει ν’ αντιμετωπίσει, πλην βεβαίως της ζοφερής πραγματικότητας, δημοτικές εκλογές, ευρωεκλογές, εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας, από τα αποτελέσματα των οποίων δεν θα πρέπει να επηρεαστεί καθόλου η συνέχιση της πολιτικής της. Ομοίως θυμίζω πως επί τας κεφαλάς ημών επικρέμεται η αγχόνη της απλής αναλογικής, την οποία σύσσωμες οι δημοκρατικές δυνάμεις του Kοινοβουλίου οφείλουν να απαλείψουν, εάν πραγματικά επιζητούν την διάσωση της χώρας. Έχει κατακτήσει το υπάρχον πολιτικό προσωπικό την απαιτούμενη ωριμότητα ή κάποιοι θα σκεφτούν πως με την απλή αναλογική αυτομάτως διπλασιάζουν τις έδρες τους; 

Όπως γίνεται φανερό, απαιτείται υπέρβαση. Από όλους μας. Απαιτείται πλήρης συνειδητοποίηση, αγώνας καθημερινός και πολλή δουλειά. Η Πολιτική Σταθερότητα για τα χρόνια που έρχονται δεν είναι ένα απλό στοίχημα. Είναι αυστηρή προϋπόθεση, κάτι σαν μνημονιακό προαπαιτούμενο, για την διάσωση της πατρίδος. Για να μην καταλήξει η μέρα μετά την επόμενη, η τελευταία μας!

ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ a.papadimitriou@conservativegreece.com

Πολιτική ορθότητα ή νωθρότητα

Ο όρος «πολιτική ορθότητα» έχει εισέλθει, τα τελευταία δύο χρόνια, για τα καλά στο λεξιλόγιο όσων ασχολούνται με τα κοινά.

Ως ένα σημείο είναι απολύτως λογικό, καθώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχει εκφυλίσει κάθε αρχή και θεσμό της πολιτικής επιστήμης. Από την εμφάνιση και την ομιλία, μέχρι τους ξεδιάντροπους διορισμούς φίλων και συγγενών, καθώς και την στοχοποίηση πολιτικών αντιπάλων.

Το παράλογο της υπόθεσης όμως είναι το γεγονός ότι δεν «καταδικάζονται» οι αριστεροί κυβερνώντες για έλλειψη πολιτικής ορθότητας. Η συνήθης αντιμετώπιση της κοινής γνώμης απέναντι στις χυδαιότητες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι με γέλια και απάθεια ή με την γνωστή πια έκφραση «είδαμε και τους άλλους, καλύτεροι ήταν;»

Αντιθέτως, κάθε φορά που κάποιος, προερχόμενος από τον χώρο της δεξιάς, μιλήσει με ευθύτητα και σκληρά για το τσίρκο που μας κυβερνά, στήνονται λαϊκά δικαστήρια για το πόσο μη ορθό είναι αυτό που έκανε.

Στηρίζει τα ήθη και τα έθιμα της πατρίδος, είναι γραφικός. Στηλιτεύει τα εγκλήματα της αριστεράς και προστατεύει την θρησκεία του, είναι πολιτικά μη ορθός. Εναντιώνεται στην δημιουργία τζαμιού και τον γάμο των ομοφυλόφιλων, είναι φασίστας και θα έπρεπε να ντρέπεται.

Κάπως έτσι έχει στηθεί το παραμύθι της αριστεράς, η λεγόμενη ιδεολογική ηγεμονία της, η οποία πλέον τείνει να γίνει ιδεολογική τρομοκρατία. Βεβαίως, το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης φέρουν οι ίδιοι οι δεξιοί, οι οποίοι πέφτουν στην παγίδα και αντιμετωπίζουν την αριστερά φοβικά και ενοχικά.

Πρέπει να γίνει σαφές σε όλους πως η χαλαρή και φοβική αντιπολίτευση στην αισχρότητα της αριστεράς δεν είναι πολιτική ορθότητα, αλλά πολιτική νωθρότητα. Η πίστη στις ιδέες μας, η υπεράσπιση τους και ο ανένδοτος αγώνας μέχρι να πέσουν οι απατεώνες που μας κυβερνούν, ΝΑΙ αυτή είναι πολιτική ορθότητα.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ c.tsokanis@conservativegreece.com

«Καλή» αριστερά, απούσα δεξιά…

Προχθές, η βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Κεραμέως, μας μίλησε για την καλή αριστερά, η οποία ουδεμία σχέση έχει με το ΣΥΡΙΖΑ και της οποίας σέβεται τους αγώνες.

Εχθές, ο αντιπρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κ. Χατζηδάκης, δήλωσε πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θυμίζει σε τίποτα την ανανεωτική αριστερά του Λεωνίδα Κύρκου.

Αντίστοιχες δηλώσεις περί σεβασμού στους αγώνες της αριστεράς έχει κάνει στο παρελθόν και ο ίδιος ο πρόεδρος της ΝΔ, ο κ. Μητσοτάκης.

Μιας λοιπόν και υπάρχει τόση αγάπη για την περιβόητη «καλή αριστερά» δε βγάζει ένα επίσημο ανακοινωθέν το υποτιθέμενο συντηρητικό κόμμα, να εξηγήσει και σε εμάς, τί ακριβώς σέβεται στους αγώνες και την ιδεολογία της αριστεράς;

Την σφαγή αθώων ανθρώπων επί αριστερών καθεστώτων; Την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Την οπισθοδρόμηση των κοινωνιών όπου εφαρμόστηκε κομμουνισμός; Το σαμποτάζ στο ίδιο το πολίτευμα της δημοκρατίας;

Ξέρετε, υπάρχει λόγος που τα τελευταία χρόνια επικρατεί η ιδεολογική τρομοκρατία της αριστεράς. Όταν ακόμη και τώρα, που οι αριστεροί κυβερνώντες έχουν διασύρει την πατρίδα και απειλούν ακόμη και να καταλύσουν το πολίτευμα, οι δεξιοί είναι φοβισμένοι και άτολμοι.

Η κρισιμότητα της κατάστασης δεν αφήνει όμως περιθώρια για λιποψυχία και φόβο. Εάν οι κύριοι της Ν.Δ. δεν έχουν το σθένος να αντιμετωπίσουν την αριστερή λαίλαπα, ας μας ενημερώσουν να ψάξουμε αλλού την σωτηρία της πατρίδας. Εξάλλου, καθόσον φαίνεται, υπάρχει αρκετός χρόνος ακόμη έως τις εκλογές…

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ c.tsokanis@conservativegreece.com

Ζητήστε μια συγγνώμη από τον Σαμαρά

«Ή ζητήστε συγγνώμη από τον Σαμαρά και τον Στουρνάρα ή σταματήστε τους πανηγυρισμούς περί εξόδου στις αγορές» δήλωσε σε tweet του, ο πρώην υπουργός οικονομικών, κ. Βαρουφάκης απευθυνόμενος στον κ. Τσίπρα και την κυβέρνησή του.

Εγώ σε αντίθεση με τους περισσότερους, δε θα σπεύσω να πάρω θέση υπέρ ενός από τους δύο. Τσίπρας και Βαρουφάκης είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, είναι οι άνθρωποι που συνεργάστηκαν για να φέρουν την πατρίδα στην χαοτική κατάσταση που βρίσκεται σήμερα. Και οι δυο έχουν καθεστωτική νοοτροπία, έχουν πράξει εγκλήματα εναντίον της Ελλάδας και τους αξίζει να βρίσκονται στην φυλακή. Μέσα σε όλη αυτήν την αντιπαράθεση μου έμεινε η φράση του Βαρουφάκη « Ή ζητήστε συγγνώμη από τον Σαμαρά». Βεβαίως, εκείνος την χρησιμοποίησε απευθυνόμενος στον πρωθυπουργό, προσπαθώντας να τον ειρωνευτεί, σε πόσους όμως θα ταίριαζε αυτή η φράση;

Στους εσωκομματικούς αντιπάλους και τους γνωστούς κηφήνες της Νέας Δημοκρατίας, που ενόσω ο Σαμαράς έδινε τα πάντα για να κρατήσει την πατρίδα όρθια, εκείνη του τραβούσαν το χαλί κάτω από τα πόδια. Δε θα έπρεπε όλοι αυτοί να ζητούν γονατιστοί συγγνώμη;

Στους ψηφοφόρους και δη όσους προέρχονταν από τον χώρο της κεντροδεξιάς, που προτίμησαν να ψηφίσουν έναν μπολσεβίκο γιατί ήθελαν, λέει, να τιμωρήσουν την Ν.Δ. για τον ΕΝΦΙΑ. Αυτοί δεν πρέπει να ζητήσουν μία συγγνώμη; Τώρα βέβαια τον πληρώνουν διπλό και τριπλό τον ΕΝΦΙΑ.

Σε όλους εκείνους τους παρατρεχάμενους και δήθεν συνεργάτες που τον εγκατέλειψαν το βράδυ του δημοψηφίσματος, τον άφησαν να χρεωθεί όλη την ευθύνη για την επικράτηση του ΟΧΙ και τον οδήγησαν στην παραίτηση από την προεδρία της Ν.Δ. Αυτοί, δεν του χρωστούν μία συγγνώμη;

Η λίστα είναι αναρίθμητη, καθώς μια ολόκληρη χώρα υπέπεσε σε μοιραίο σφάλμα το βράδυ της 25ης Ιανουαρίου 2015. Η ιστορία είναι αυτή που δικαιώνει τον Αντώνη Σαμαρά καθημερινά, όμως η βλάβη που έχει προκληθεί στην πατρίδα είναι ανυπολόγιστη. Και ούτε ένας δεν έχει ζητήσει μία συγγνώμη ακόμη…

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ c.tsokanis@conservativegreece.com

It’s (not only) the economy, stupid!

Δεν είναι μόνον η Οικονομία. Ή καλύτερα, για να ακριβολογήσω, η Οικονομία είναι μία από τις πολλές συνιστώσες της καταστροφής, για την οποία όμως, επειδή υφίστανται ακόμη τα εξ επιστασίας εχέγγυα, υπάρχουν ελπίδες πως με μία άλλη Κυβέρνηση θ αρχίσει κάπως να κινείται.

Όχι, η Οικονομία δεν με πολυαπασχολεί.

Το κρισιμότερο όλων, είναι η ολική σήψη γύρωθεν! Ο κοινωνικός, πολιτικός και πολιτισμικός Αρμαγεδδών, που επέφερε ο «αυταπατημένος» Πρόεδρος του 15μελούς ομού μετά των ταβερναραίων κολλητών του σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα επί τας κεφαλάς ημών.  Η εικόνα του αγρίως δαρθέντος τουρίστα στο κέντρο της Αθήνας, από τα φίλια Ορκς του πολυχρονεμένου, επειδή ετόλμησε ο δύσμοιρος αυτός να εισέλθει σε εμπορικό κατάστημα ημέρα Κυριακή, τοποθετεί επαξίως την χώρα στον μακρύ κατάλογο των απανταχού Μπανανιών. Κυριακή πρωί στην οδό Ερμού πηγαινοέρχονται τα Ορκς, σπάνε, βαράνε, βγάζουν το άχτι τους, χωρίς απολύτως καμία αστυνομική παρουσία ή επίβλεψη. 

Τα ίδια ρεμάλια, ενδεδυμένα τον μανδύα του «κύρους», που τους αποδίδει η παρουσία της αρχιστρατήγου του αντιμνημονιακού αγώνος Ζωής Κωνσταντοπούλου, κάθε Τετάρτη επεμβαίνουν «δυναμικά» σε όποιο Ειρηνοδικείο βρουν και διά της βίας καταλύουν κάθε έννοια συνταγματικής τάξης. Διότι αυτό κάνουν όταν εμποδίζουν την διενέργεια των πλειστηριασμών! Κι ενώ αυτή η τακτική είναι ήδη από μηνών γνωστή και πολύ εύκολα θα μπορούσε να αποτραπεί με την ισχυρά παρουσία αστυνομικών δυνάμεων, που μάλιστα θα έπρεπε να είχαν και την ρητή εντολή να μπαγλαρώνουν τους ρουβίκωνες και να τους στέλνουν πακέτο στο αυτόφωρο, εντούτοις ουδείς κυβερνητικός συγκινείται! Βασικά, όχι μόνον δεν συγκινείται αλλά του αρέσει κιόλας μιας που και απόφαση έλαβε περί συνεχίσεως των πλειστηριασμών και αυτοί δεν γίνονται εν τοις πράγμασιν, οπότε έχουμε και την μνημονιακή πίτα ολόκληρη και τον μπολσεβίκο σκύλο χορτάτο!

Από την άλλη, διάφοροι «αλληλέγγυοι» (χορτάτοι βεβαίως ως ανήκοντες άπαντες σε διάφορες ΜΚΟ) περιδιαβαίνουν τους δρόμους κι όποιο ακίνητο εντοπίσουν ατυχούς ιδιοκτήτου, που έλαχε να διαμένει αλλού και να έχει το συγκεκριμένο κλειστό, το καταλαμβάνουν ή καλύτερα το επιτάσσουν όπως οι ναζί στην κατοχή και βάζουν μέσα καμιά εικοσαριά λαθρομετανάστες. Η σταθερή ρητή κι επαναλαμβανόμενη απάντηση των αρμοδίων αστυνομικών Οργάνων στον ατυχήσαντα ιδιοκτήτη είναι η εξής: «α… δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα εμείς… Πηγαίνετε σε δικηγόρο»!!!  Αδιανόητα πράγματα για ένα μίνιμουμ Κράτος Δικαίου!

Κι ασφαλώς δεν πρέπει να ξεχνάμε τις διαρκείς επιθέσεις κυβερνητικών παραγόντων στην Δικαιοσύνη, που τελευταίως εξέφυγαν της γελοιότητος του Υπουργού Υγείας και πλέον σοβάρεψαν ιδιαιτέρως με αφορμή την όλη ιστορία μιας Ηριάννας: Δεν μας αρέσει μία απόφαση, ξανασυζητούμε την υπόθεση με άλλη σύνθεση Δικαστών! Το επόμενο βήμα η κατάργηση των Δικαστών με τις συζητήσεις των υποθέσεων να λαμβάνουν χώρα στην Ομόνοια ενώπιον μικτής συνθέσεως Υπουργών – Μετακλητών!

Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω κι άλλων πολλών είναι πως πλέον, ακόμη και στους συνετούς πολίτες αρχίζει και μπαίνει το «σαράκι» της αποσάθρωσης και της πλήρους ανομίας! Δια του μιθριδατισμού, ο κάθε πολίτης αρχίζει να συνηθίζει στην όλη δηλητηριασμένη κατάσταση, γεγονός εξαιρετικώς επικίνδυνο ακόμη και για αυτό τούτο το Πολίτευμα!

Όσο η «γλυκιά συμμορία» παραμένει στην θέση της, δυστυχώς εξ όσων παρατηρώ ΚΑΙ με τις ευλογίες των κάποτε «ανάλγητων» δανειστών, ο χρόνος που μεσολαβεί δυσχεραίνει αφάνταστα τον επόμενο κυβερνήτη σε ό,τι έχει να κάνει με την επιστροφή της χώρας σε μία κάποια κανονικότητα.

Οι καιροί ου μενετοί …

 

ΑΓΓΕΛΟΣ Γ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (a.papadimitriou@conservativegreece.com)