Αρχείο κατηγορίας Κριτική βιβλίων

ΥΠΟΤΑΓΗ του Μισέλ Ουελμπέκ

Έχετε ποτέ ευρεθεί σ’ αυτήν την περίεργα αντιφατική κατάσταση όπου, ενώ υπάρχει μία πληγή στο στόμα σας εσείς να νοιώθετε την «ανάγκη» να την σκαλίζετε διαρκώς, με αποτέλεσμα να ενδυναμώνεται ο πόνος;

Εάν στην θέση της πληγής τοποθετήσετε τον όρο «ισλαμιστές», τότε είναι απολύτως βέβαιον πως την θέση του διαρκούς σκαλίσματός της λαμβάνει επαξίως το τελευταίο βιβλίο του Μισέλ Ουελμπέκ, «ΥΠΟΤΑΓΗ» (εκδόσεις Εστία, 2015).

 

%cf%85%cf%80%ce%bf%cf%84%ce%b1%ce%b3%ce%ae

Στην ΥΠΟΤΑΓΗ δεν θα συναντήσετε καλλιτεχνικά σχήματα, έντεχνο λόγο, παρομοιώσεις, μεταφορές κλπ. Οι ήρωες δεν είναι πολλοί και αλληλοδιαπλεκόμενοι. Παρεκβάσεις με υψηλά νοήματα δεν υπάρχουν. Υπάρχει μόνον ζόφος, από την πρώτη παράγραφο μέχρι και την τελευταία φράση, στην οποία περιέχεται και η περιώνυμη ΤΙΣΙΣ, αφού βεβαίως έχουν προηγηθεί, με μία καλοστημένη ιστορία που πλέκει ο Ουελμπέκ η ΥΒΡΙΣ και η ΝΕΜΕΣΙΣ.

Το βασικό θέμα που πραγματεύεται ο συγγραφέας είναι η «ισλαμοποίηση της Δ. Ευρώπης». Ο τρόπος που το χειρίζεται εξαιρετικός. Παρακολουθούμε με δέος την διαδρομή του κεντρικού του ήρωα, καθηγητή ενός δευτεροκλασάτου πανεπιστημίου του Παρισιού, από μία μορφή εντελώς απολιτίκ, με μοναδικά ενδιαφέροντα το φαγητό και το σεξ, στην πλήρη «συνειδητοποίησή του», δηλαδή στην πλήρη ΥΠΟΤΑΓΗ του.

ΥΠΟΤΑΓΗ στο νέο, φρέσκο και ερχόμενο με ορμή, κομίζοντας πολλά και ενδιαφέροντα κοινωνικοπολιτικά στοιχεία, τα οποία υποστηρίζει σθεναρώς, δημιουργώντας έτσι Ιδανικά εντελώς διαφορετικά από τα υπάρχοντα στην Δύση και συνεπώς κερδίζοντας διαρκώς έδαφος σε μία κουρασμένη και γερασμένη Γηραιά Ήπειρο.

Όσοι έχουν την δυνατότητα να αντιλαμβάνονται τί έρχεται, απλώς (δια)φεύγουν. Καθόλου τυχαίο πως τον ρόλο αυτόν, τον δίνει ο Ουελμπέκ στην μοναδική γυναίκα, για την οποία εσκίρτησε κάπως η καρδιά του ήρωα, με καταγωγή από Ισραήλ, στο οποίο και καταφεύγει με την οικογένειά της, όταν πλέον γίνεται φανερό πως η ΥΠΟΤΑΓΗ χτυπάει την πόρτα όλων των άλλων. Οι συνειρμοί που γεννώνται σπάνε κόκκαλα!

Ο Ουελμπέκ δεν διεκδικεί δάφνες προφήτου, ασχέτως εάν κατά διαβολική (;) σύμπτωση συνέπεσε η πρώτη ημέρα κυκλοφορίας του βιβλίου να είναι αυτή του μακελειού στο περιοδικό Charlie Hebdo! Προσπαθεί να αφυπνήσει τον βολεμένο καλοφαγά Ευρωπαίο, όχι όμως κατηγορώντας την ιδιοσυγκρασία και ιδεολογία του Ισλάμ, αλλά μάλλον δεικνύοντας μέσω αυτής τον δρόμο που οφείλουμε να ακολουθήσουμε οι υπόλοιποι!

Δεν θα επεκταθώ. Ανεπιφύλακτα προτείνω να το διαβάσετε και να σκαλίσετε την «πληγή».

 

(Λίγα λόγια για τον συγγραφέα από τον συντάκτη του ιστότοπου)

 

michel-houelbecq

Ο Michel Houellebecq είναι μία από τις αιρετικές μορφές της σύγχρονης γαλλικής λογοτεχνίας. Γεννήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1956 στο γαλλικό νησί Ρεϊνιόν του Ινδικού Ωκεανού και σήμερα ζει στο Παρίσι. Το 1994 δημοσιεύθηκε το πρώτο του μυθιστόρημα, το Extension du domaine de la lutte (μεταφράστηκε στα ελληνικά από τον Αλέξη Εμμανουήλ υπό τον τίτλο Η επέκταση του πεδίου της πάλης).

Το μυθιστόρημά του La Carte et le Territoire (Ελλην. έκδοση: Ο χάρτης και η επικράτεια, μετάφρ. Λίνα Σιπητάνου, «Βιβλιοπωλείον της Εστίας», Αθήνα 2011) εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 2010 με το οποίο κέρδισε το πολύτιμο βραβείο Prix Goncourt.

Έχει δικαστεί για ρατσισμό λόγω της αναφοράς του στο Ισλάμ ως “η πιό ηλίθια θρησκεία” και έχει απολογηθεί λέγοντας: “δεν έχω δείξει τη παραμικρή περιφρόνηση για τους Μουσουλμάνους, αλλά έχω τη μεγαλύτερη περιφρόνηση για το Ισλάμ”. Το δικαστήριο τον απάλλαξε.

 

Μεγάλο ενδιαφέρον έχει μια πρόσφατη συνέντευξή του (Σεπτέμβριος 2015) στο περιοδικό The Guardian.

Επίσημη ιστοσελίδα του Michel Houellebecq εδώ.