Το ‘Δίκαιο’ του ‘Αγώνα’

Στη φράση το ‘Δίκαιο του Αγώνα’ πάει κάθε φορά το μυαλό μου όταν βλέπω την άνεση με την οποία η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ καταπατά το ιδεολογικό της στίγμα. Ένα στίγμα, το οποίο οικοδομήθηκε με κόπο πάνω σε περπατημένα χιλιόμετρα σε αντι-ιμπεριαλιστικές πορείες, μαραθώνιες ‘ζυμώσεις’ σε κουτούκια μεταξύ τσίπουρου και τυροκαφτερής και στα εβδομαδιαία ιδεολογικά μαθήματα στις ΚΟΒ.

aris01

Αυτό ήταν το ρητό-απόφθεγμα που ένας καλός μου φίλος και μέλος της ΚΝΕ συνήθιζε να κλείνει τις ατέλειωτες ιδεολογικές διαμάχες μας όταν του τέλειωναν τα επιχειρήματα κατά τη διάρκεια των φοιτητικών μας χρόνων.

Έτσι λοιπόν το ‘Δίκαιο του Αγώνα’ επέβαλλε να χτίζουμε καθηγητές στα γραφεία τους κι ας ξέραμε μέσα μας ότι δεν ήταν σωστό…

Το ‘Δίκαιο του Αγώνα’ απαιτούσε να κάνουμε κατάληψη κι ας βλέπαμε ότι υποβαθμίζαμε τα πτυχία μας…

Το ‘Δίκαιο του Αγώνα’ επέτρεπε τη σιωπηλή συμμαχία με τους Δαπίτες κατά των μπαχαλάκηδων και έπειτα την καταδίκη των κατασταλτικών πρακτικών των ‘Κενταύρων’…

Το ‘Δίκαιο του Αγώνα’ επίτασσε τη νοθεία στα ψηφίσματα των Γενικών Συνελεύσεων με διπλοψηφίες κι ας λέγαμε ότι μαχόμαστε για τη Δημοκρατία…

Το ‘Δίκαιο του Αγώνα’ γίνονταν άλλοθι και για το φακέλωμα των πιο προσωπικών στοιχείων από την Καθοδήγηση οποιουδήποτε φοιτητή θα μπορούσαμε να εντάξουμε στις γραμμές μας, ακόμα και αν αυτός ήταν ο καλύτερος μας φίλος…

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο μεγάλωσε και έμαθε την πολιτική ο Αλέξης Τσίπρας. Στις καταλήψεις, στα αμφιθέατρα και στις διαδηλώσεις ο Αριστερός Πρωθυπουργός μας διδάχθηκε ότι  η ταξική πάλη δεν είναι απλά μια ιδεολογία αλλά ένα φυσικό φαινόμενο. Οι προλετάριοι οφείλουν κάτω από τη σοφή καθοδήγηση της μαρξιστικής αυθεντίας να σπάσουν τις αλυσίδες τους. Και αυτός, ένας από τους πρωτοπόρους του λαϊκού αγώνα, είχε το δικαίωμα να παραβιάζει κάθε νόμο, να βάζει στην άκρη κάθε ηθικό φραγμό και με θράσος να εκμεταλλεύεται οποιοδήποτε μέσο θα τον έφερνε πιο κοντά στην εξουσία. Εξάλλου, όπως έμαθε και στα ιδεολογικά μαθήματα της ΚΝΕ, ο Λένιν δεν δίστασε να καθαρίσει μέχρι και τους ναύτες της Κροστάνδης που έγραψαν μερικές από τις πιο ηρωικές σελίδες στην Οκτωβριανή Επανάσταση. Ποιός ο λόγος λοιπόν να πειθαρχούσε σε Αλαβάνους και Λαφαζάνηδες όταν η ιδεολογική συνέπειά τους αποτελούσε εμπόδιο μπρος στο ιστορικό πεπρωμένο της εγκαθίδρυσης μιας Αριστερής Κυβέρνησης;

Έτσι, όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, η ευκαιρία για την κατάληψη της εξουσίας έστω και μέσω εκλογών αντί βίας (εδώ το πάθημα της Βάρκιζας προφανώς έγινε μάθημα!!), δεν θα πήγαινε χαμένη. Αυτός ο μπαρουτοκαπνισμένος ηγέτης του κινήματος είχε μάθει ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Απλά αυτή τη φορά το τίμημα δεν ήταν το ψήφισμα μιας Γενικής Συνέλευσης στα αμφιθέατρα του κτιρίου ‘Γκίνη’, αλλά η κυβέρνηση μιας ταλαιπωρημένης χώρας. Και ήταν έτοιμος από καιρό να μην αφήσει τίποτα να σταθεί εμπόδιο στο δρόμο του. Εξάλλου όπως φάνηκε και στην πορεία, η διακυβέρνηση της Ελλάδας δεν διέφερε και πολύ από τα φοιτητικά χρόνια της αθωότητας.

Τότε κλείδωνε με πείσμα σχολεία και πανεπιστημιακές σχολές για να ζητήσει κι άλλα κονδύλια για την παιδεία. Τώρα απλά έκλεισε τις τράπεζες για να απαιτήσει δάνεια χωρίς όρους από την Συντηρητική Ευρώπη.

Τότε καλούσε στο πλευρό τους πάντες για να φαίνονται μαζικές οι πορείες, ακόμα και αυτούς που δεν θα έπαιρνε ποτέ μαζί του στο ρακομελάδικο με τις Συντρόφισσες. Τώρα απλά κανόνιζε να βλέπει τακτικά το Φώτη και να τον στύβει σα λεμόνι, ώσπου ξέχασε να σημειώσει το όνομά του στον ανασχηματισμό.

Τότε φρόντιζε μαζί με το Νίκο να κρατήσει στα χαμηλά αξιώματα της ΟΒας όποιον Σύντροφο είχε παραπάνω νοημοσύνη από αυτή που έπρεπε ώστε να μην γίνει απειλή για τη παντοδυναμία του. Τώρα απλά έστειλε τη Ζωή στη Προεδρία της Βουλής για να μην την έχει μέσα στα πόδια του και ‘για να τους τρελάνει όλους’.

Τότε κάλυπτε τους εμπρησμούς δημοσίων κτηρίων. Τώρα απλά προκάλεσε το ολοκαύτωμα της οικονομίας μιας ολόκληρης χώρας.

Αυτός είναι ο Πρωθυπουργός μας και το κρύο αίμα του δεν είναι παρά η συνέπεια της αποτυχίας του πνευματικού κόσμου της Ελλάδας. Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράγωγο της Ελληνικής κοινωνίας της μεταπολίτευσης που έκλεινε τα μάτια μπρος σε κάθε είδους αριστερή ιδεοληψία που σάπιζε από μέσα τα σχολεία και τα πανεπιστήμια της. Πράγματι, ο Αλέξης Τσίπρας δεν αποτελεί τίποτε παραπάνω από τον καθρέπτη χιλιάδων νέων με ανησυχίες και οράματα που το Ελληνικό κράτος παρέδωσε αμαχητί στους ινστρούχτορες της Αριστεράς. Στο όνομα μιας κατ’ επίφαση δημοκρατικότητας, η Ελληνική Δημοκρατία χάρισε ένα από τα πιο αξιόλογα κομμάτια της νεολαίας της, στους κομματικούς Καθοδηγητές που έπαιρναν την οργή, το ρομαντισμό και την απογοήτευση της και τα μετέτρεπαν σε στείρα διαμαρτυρία, οκνηρία και καταστροφή. Πόσο διαφορετική θα ήταν άραγε η τύχη της χώρας μας αν τα εκπαιδευτικά της ιδρύματα είχαν μάθει σε αυτές τις 42 χρόνων ‘χαμένες γενιές’ τις αρετές της δημιουργίας, της ελεύθερης σκέψης και της αριστείας;

 

ΑΡΗΣ ΗΛΙΑΣ

Πτυχιούχος Αγγλικού Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, με μεταπτυχιακή ειδίκευση στο Διεθνές Ποινικό Δίκαιο και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα

Ληστρικός Προϋπολογισμός!

Στις 10 Δεκεμβρίου, λίγο μετά την δωδεκάτη, καθώς θα έχει τελειώσει και η ονομαστική ψηφοφορία επί του προϋπολογισμού, θα ακολουθήσει η συνήθης τελετή των αλληλοσυγχαρητηρίων των βουλευτών ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Οι δεξιοαριστεροί θα συγχαίρουν τους μεν για την προστασία των λαϊκών συμφερόντων. Οι αριστεροδεξιοί θα συγχαίρουν τους δε για την συνεισφορά των στο ξεζούμισμα των πλουσίων μισθωτών, συνταξιούχων και λοιπών επί σφαγή αμνών.
Ολοι δε ομού, επειδή επιτυγχάνουν να παραμένουν ακόμη στις “έδρες” τους, εισπράττοντας τον παχυλό μισθό τους, τις αποζημειώσεις από την εικοσάλεπτη παρουσία τους στις επιτροπές, απολαμβάνοντας ασυλία, αφορολόγητο, συν βουλευτικό αυτοκίνητο, συν βενζίνη, συν μονάδες στο κινητό και στο ακίνητον, συν δύο-τρείς παρατρεχάμενους να πηγαίνουν τα ρούχα στο καθαριστήριο και τα ψώνια από τον ΑΒ συν το άγημα το οποίο φυλά το σπίτι του μεγάλου Φλαμπουράρη.
Τί είναι τα 3,3 δισεκατομμύρια αύξηση των φόρων τα οποία καταγράφονται ως νέα μέτρα στον προϋπολογισμό, τον οποίον με αγαστή σύμπνοια θα υπερψηφίσουν; Τί σημαίνει για τον συνταξιούχο ότι θα μειωθεί η σύνταξή του αλλά θα πληρώσει μεγαλύτερο φόρο αλληλεγγύης, για τον οποίο ουδείς γνωρίζει σε ποία τρύπα της ελλειμματικής διακυβέρνησης ρίπτεται;
Δύστυχοι μισθωτοί και συνταξιούχοι, οι οποίοι ως τον Δεκέμβρη 2014 είσασταν “τα χαϊδεμένα παιδιά” του Αλέξη. Υπέφερε μαζί σας, εξαιτίας της αναλγησίας της φιλελεύθερης κυβέρνησης Σαμαρά! Φέτος, θα πληρώσετε τον καφέ σας κάτι περισσότερο, τα φάρμακά σας κάτι περισσότερο, το φαγητό σας κάτι περισσότερο, την συνδρομητική σας τηλεόραση- τη μόνη σας διασκέδαση- κάτι περισσότερο, το κινητό σας τηλέφωνο κάτι περισσότερο, την βενζίνη σας και το πετρέλαιο για να ζεσταθείτε πολύ περισσότερο αλλά θα έχετε κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου. Είναι λίγο;
Κόψτε και το κάπνισμα και μη διανοηθείτε να το γυρίσετε στο “ηλεκτρονικό τσιγάρο”. Ανεβαίνει και αυτό. Οι νέοι φόροι πηγαίνουν“πακέτο” με νέες περικοπές μισθών και συντάξεων, νέα “λουκέτα”, νέα αύξηση ανεργίας και επενδύσεις…αλλού. Η ύφεση το 2017 θα τσακίσει ό,τι απέμεινε. Αλλά Τσίπρας-Καμμένος, απτόητοι. Για την καρέκλα ρε γαμώτο!

Κωστής Στεφανόπουλος, αποχαιρετισμός

img_1735Ο Κωστής Στεφανόπουλος έφυγε πλήρης ημερών στις 20 Νοεμβρίου 2016 στα 90 του χρόνια. Δικηγόρος στο επάγγελμα, εκλέχτηκε ως βουλευτής Αχαΐας με την ΕΡΕ, την Νέα Δημοκρατία και την ΔΗΑΝΑ. Συμμετείχε στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή ως Υφυπουργός Εμπορίου. Από το 1974 μέχρι το 1981 υπηρέτησε την χώρα διαδοχικά ως υπουργός Εσωτερικών (1974–76), Κοινωνικών Υπηρεσιών (1976–77) και Προεδρίας της Κυβερνήσεως (1977–81) στις κυβερνήσεις της ΝΔ.

Ήταν δυο φορές υποψήφιος στις εσωκομματικές εκλογές για την προεδρία της ΝΔ αλλά ηττήθηκε το 1981 από τον Ευάγγελο Αβέρωφ και το 1984 από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Ύστερα από τις βουλευτικές εκλογές του 1985  αποχώρησε από το κόμμα της ΝΔ και ίδρυσε τη Δημοκρατική Ανανέωση (ΔΗΑΝΑ). Ο Στεφανόπουλος εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών στις εκλογές του Ιουνίου 1989, ενώ παρέμεινε πρόεδρος του κόμματος αυτού μέχρι τον Ιούνιο του 1994, όταν η ΔΗΑΝΑ ανέστειλε τη δράση της καθώς δεν κατόρθωσε να εκπροσωπηθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Στις προεδρικές εκλογές του 1995, προτάθηκε ως υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας από τον Αντώνη Σαμαρά που ηγείτο του κόμματος της Πολιτικής Άνοιξης. Με τη στήριξη και του ΠΑΣΟΚ εξελέγη τον Μάρτιο του 1995, ως ο 5ος Πρόεδρος Δημοκρατίας μετά τη μεταπολίτευση. Αυτό ήταν και το αποκορύφωμα της πολιτικής του διαδρομής. Διατέλεσε Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας από το 1995 έως το 2005.

Ο Κωστής Στεφανόπουλος υπήρξε ένας μετριοπαθής πολιτικός. Η μετριοπάθειά του αυτή, δεν τον βοήθησε να αναρριχηθεί στην ηγεσία της συντηρητικής παράταξης, πράγμα ιδιαίτερα δύσκολο την περίοδο της δεκαετίας του 80, που ο αρχηγός της ΝΔ εκλεγόταν μέσω της κοινοβουλευτικής ομάδας. Αυτό τον έκανε να αποχωρήσει με πικρία από την ΝΔ. Για τους ψηφοφόρους της όμως, ο Κωστής ήταν πάντα ένας συμπαθής και αγαπητός πολιτικός ακόμα και όταν ηγείτο της ΔΗΑΝΑ.

Την δεκαετή περίοδο της θητείας του ως ΠτΔ, είναι καθολικά αποδεκτό ότι κόσμησε το προεδρικό μέγαρο με την ακριβοδίκαια και αυστηρά συνταγματική προσέγγιση σε κάθε ζήτημα που αφορούσε την Προεδρία. Θεωρώ πως ήταν ο Πρόεδρος που εξήντλησε στο έπακρο τις περιορισμένες εξουσίες που το Σύνταγμά μας τον επιφόρτιζε, προσδίδοντας αίγλη στο θεσμό.

Χαρακτηριστικές στιγμές της διαδρομής του είναι:

1. Η δήλωση του ότι «Ένα παιδί που μετέχει της ελληνικής παιδείας και αριστεύει, ασφαλώς γίνεται Έλληνας (υπό την ευρύτερη έννοια) και δικαιούται να φέρει την ελληνική σημαία» υποστηρίζοντας τον Αλβανό Αριστούχο μαθητή Τσενάι (Οκτώβριος 2000)

2. Στις 28 Αυγούστου 2001 ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ανακοινώνει ότι η Εκκλησία έχει συλλέξει πάνω από 3 εκατομμύρια υπογραφές για την προαιρετική αναγραφή του θρησκεύματος στις νέες ταυτότητες. Στις 29 ο Αρχιεπίσκοπος μεταβαίνει στο Προεδρικό μέγαρο αιτούμενος Δημοψήφισμα. Ο θρήσκος όμως Στεφανόπουλος σε μια επίδειξη συνταγματικής νομιμότητας το αρνείται με την εξής δήλωση «οι εκτός νομοθετημένης διαδικασίας συλλεγείσες υπογραφές δεν είναι δυνατόν να ανατρέψουν τις διατάξεις του Συντάγματος»

3. Για το τέλος άφησα την ιστορική ομιλία του στο επίσημο δείπνο προς τιμήν του Μπιλ Κλίντον στις 19 Νοέμβριου του 1999. Ήταν μια ομιλία που συγκλόνισε και ακόμα συγκλονίζει όλους τους Έλληνες.

Ο Κωστής Στεφανόπουλος ήταν ένας ευπατρίδης, ευγενής και έντιμος πολιτικός άνδρας. Ένας δωρικός χαρακτήρας. Ένας πολιτικός παλαιάς κοπής. Κόσμησε το κοινοβουλευτικό μας πολίτευμα με το ήθος του, με την ευθυτενή του περπατησιά. Περνάει στην ιστορία της Ελλάδος και της Συντηρητικής Παράταξης δίπλα σε μεγάλα ονόματα αφήνοντας πίσω του βαριά πολιτική παρακαταθήκη. Καλό ταξίδι Πρόεδρε.

Ώρα εγρήγορσης…

EPA/OLIVIER HOSLET
EPA/OLIVIER HOSLET

Ίσως λόγω της επίσκεψης στον κήπο της Παναγίας του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκου Μητσοτάκη ή λόγω της περιοδείας της κ. Φώφης Γεννηματά στην πολύπαθη Κομοτηνή ή τέλος πάντων λόγω της ραστώνης, την οποία προοιωνίζεται το τέλος της εβδομάδας, διέλαθε της προσοχής αμφοτέρων η δήλωση του κ. Ντάισελμπλουμ:

«Η σημερινή κυβέρνηση φαίνεται πως είναι πλήρως δεσμευμένη στο πρόγραμμα και πως εργάζεται πιο εποικοδομητικά από τις προηγούμενες κυβερνήσεις».

Τί είπε δηλαδή, με απλά λόγια ο κ. Ντάισελμπλουμ, ο επιφορτισμένος με την προεδρία του Eurogroup; Το πρώτον: Η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, εκείνη η οποία ως αντιπολίτευση ἐσκιζε τα ιμάτιά της εναντίον της “γερμανοτσολιάδικης“ κυβερνήσεως Σαμαρά, έχει δεσμευθεί κατά τρόπο απόλυτο προς τις δεσμεύσεις τις οποίες προσυπέγραψε και ανέλαβε με το τρίτο μνημόνιον- αυτό το οποίο ο κ. Ντάισελμπλουμ ονομάζει ως πρόγραμμα- και προς το οποίο τα δύο προηγούμενα ωχριούν. Το δεύτερον: Η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου ”εργάζεται πιο εποικοδομητικά από τις προηγούμενες κυβερνήσεις”. Και ως προς μεν το “εποικοδομητικά” εννοεί την ανάληψη του υπουργείου Εργασίας από τη νεαράν η οποία τα μόνα χρήματα τα οποία εκέρδισε, ως τώρα φυσικά, προέρχονται από τα ταμεία ΣΥΡΙΖΑ. Και ως προς το “από τις προηγούμενες κυβερνήσεις” εννοεί, κυρίως την κυβέρνηση Σαμαρά η οποία δεν …εννοούσε να υποχωρεί στις απαιτήσεις του κ. Ντάισελμπλουμ και του άλλου διοικητηρίου εξ ών και απεπέμφθη πανηγυρικά, ακριβώς την ώρα κατά την οποία η δύστηνος Ελλάς αποχωρούσε από το…”πρόγραμμα”.

Αναφέρθηκα προηγουμένως στον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας και στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ διότι και οι δύο μετείχαν ως υπουργοί στην κυβέρνηση Σαμαρά. Αλλά και διότι αμφότεροι οι κομματικοί χώροι τους υπέστησαν την φθορά την οποία επιφέρει η ειλικρινής στάση πολιτικών ανδρών, όταν βρίσκονται στην θέση της κυβερνητικής ευθύνης. Οι πρόεδροι τους οποίους διαδέχθησαν επέλεξαν να μιλούν προς τους πολίτες την γλώσσα της αληθείας. Φυσικά, οι γνώστες της ελληνικής Ιστορίας, γνωρίζουν ότι από Παλιγγενεσίας- και διαχρονικώς- ότι ο πολιτικός ο οποίος τολμά να αρθρώνει λόγον μη κολακευτικό προς τα ώτα του φιλοθεάμονος ελληνικού κοινού, οδηγείται με συνοπτικές εκλογικές διαδικασίες -παλαιότερα και με στρατιωτικά πραξικοπήματα – στην έξοδο. Απαιτούμε, τουλάχιστον από τους προέδρους των δημοκρατικών κομμάτων με ευρωπαϊκό προσανατολισμό, να υπενθυμίζουν αφενός το έργο των προκατόχων τους και αφετέρου να επισημαίνουν αδιαλείπτως τον σανό με το οποίο συνεχώς τρέφει η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου τον ελληνικό λαό, προς ίδιον όφελος. Ήτοι την κατοχή της κυβερνητικής καρέκλας τους αλλά και των παραφερναλίων της…

 

ΝΑΣΟΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ

Όσο πατάει η γατούλα…

img_1693«Η αθλιότητα κάποιων που χτυπούν χυδαία τον Θάνο Πλεύρη ενώ δίνει μάχη ζωής, είναι η κόκκινη έκφραση της βαρβαρότητας των άκρων. Του εύχομαι να γίνει γρήγορα καλά. Θα έχουμε χρόνο να συνεχίσουμε να συζητάμε τις ιδεολογικές διαφορές μας. Περαστικά Θάνο» έγραψε ο κ. Κουμουτσάκος.

Να υποθέσω ότι ο τέως εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και του προέδρου της Κυριάκου Μητσοτάκη υπέθετε πως έκανε το καθήκον του. Ήταν political correct: Άραγε, προς τον Θάνο, που είναι διασωληνωμένος ή προς τους κεντρώους που προσπαθεί να κλείσει το μάτι; Μήπως και ξέρει πόσοι άραγε είναι αυτοί οι κεντρώοι ή σε ποιό χώρο βρίσκονται: Ανάμεσα σε Νέα Δημοκρατία και τί; ΠΑΣΟΚ ή ΣΥΡΙΖΑ; Κι αν βρίσκονται ανάμεσα σε Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ το προσυπογράφει στη Νέα Δημοκρατία ή στον ΣΥΡΙΖΑ; Και το ΠΟΤΑΜΙ ιδεολογικά τί είναι; Δύσκολα πράγματα, επειδή τους κεντρώους τους πάτησε το τραίνο. Κι αν αυτοί ψήφισαν κι έστειλαν στην Βουλή τον Λεβέντη, τότε συλλογίζομαι ότι ταιριάζουν καλύτερα με τους ψεκασμένους Καμμένου.
Αλλά ο Κουμουτσάκος τί μας λέει: Έχει διαφορές ιδεολογικές με τον Θάνο. Και βρήκε την ώρα να μας το ανακοινώσει. Κι εμείς μπορεί να έχουμε ιδεολογικές διαφορές μαζί του, καθώς έρχεται “από μιαν άλλη εποχή”. Πχ. να μη μας ικανοποιούσαν οι νερόβραστες απαντήσεις του. Οι αχαμνές δηλώσεις του απέναντι στου Μαξίμου. Οι εκτός τόπου και χρόνου αναρτήσεις του στο διαδίκτυο. Αλλά είπαμε: “Παιδιά, παλαιάς κοπής είναι ο κ Κουμουτσάκος, να τον σεβαστούμε”.
Και δεν βγήκαμε δημόσια να πούμε ότι αυτά που λέει δεν εκπροσωπούν τους νεοδημοκράτες. Εκπροσωπούν αυτόν και την γνωστή “παλιοπαρέα”, που θέλει να καθυποτάξει τον Κυριάκο.
Τώρα μπορεί να απαντήσει ότι τον αντάμειψε και τον αναβάθμισε. Το ίδιο λένε και οι Αγγλοι ”άμα θέλεις να ξεφορτωθείς τον διάβολο, σπρώξτον προς τα πάνω”.
Ο κ. Κουμουτσάκος δεν χτύπησε χυδαία τον Θάνο Πλεύρη, ενώ δίνει μάχη ζωής. Τον χτύπησε ιδεολογικά κάτω από την ζώνη. Θεωρεί εαυτόν ως προοδευτικό και τον Θάνο ως συντηρητικό; Η κόκκινη έκφραση της βαρβαρότητας των άκρων αποδεικνύοντας απανθρωπιά και αναισχυντία με το “πσόφος-ψόφος” που τόλμησε να ανεβάσει στο διαδίκτυο, ξεσήκωσε θύελλα.
Η μπλέ έκφραση του political correct τί βγήκε να μας πεί; Ότι στη Νέα Δημοκρατία υπάρχουν ιδεολογικές διαφορές; Ότι δεν είναι όλοι “ΕΝΑ το κόμμα”; Ότι υπάρχουν αποχρώσεις από βαθύ μπλε ως και ροζ προς κόκκινο; Ε ! Εμάς αυτή η Νέα Δημοκρατία γιαλαντζί που εκπροσωπεί ο κ. Κουμουτσάκος δεν μας αρέσει!
Μας αρέσει ο Θάνος, ο Άδωνης, η Μισέλ, ο Καραγκούνης, ο Βορίδης, ο Βλάσης, ο Κατσανιώτης, ο Δήμας, ο Πλακιωτάκης, ο Τασούλας ήτοι ΟΛΟΙ όσοι δε ντρέπονται να πουν ότι είναι συντηρητικοί, εκφράζοντας δημόσια την υπερηφάνεια τους. Ο καιρός του “είμαι νεοδημοκράτης, αλλά όσο πατάει η γατούλα τελείωσε”.
Αναμένουμε από τον Βασίλη Κικίλια να εκφράσει ξεκάθαρα την ιδεολογία της ΝΔ και να επιδείξει την στοχοπροσήλωση της: Όχι μόνο να φύγει ο Τσίπρας αλλά και να λογοδοτήσει για την καταστροφή της χώρας! Οι δωρεάν καταστροφείς μας τελείωσαν! Όπως και η ανοχή μας…