Ντόναλντ Τραμπ, ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ. Χμμμμ….

Αλήθεια είναι πως υπήρξε μια αμηχανία ακόμα και στους πιο αισιόδοξους υποστηρικτές του Τραμπ με την εκλογή του (πιο κάτω θα αναφερθώ και στην Ελληνική πολιτική σκηνή). Για τους Αμερικανούς πιστεύω ότι θα είναι μια καλύτερη προεδρία, από αυτό που όλοι απαισιόδοξα προβλέπουν. Οι λόγοι πολλοί. Ο βασικότερος πιστεύω είναι ότι αν έχανε, αυτό το τοξικό κατάλοιπο που δημιουργήθηκε πριν την εκλογή, θα στοίχειωνε την πολιτική ζωή της Αμερικής τουλάχιστον μια διετία. Τώρα όμως, οι γωνίες θα «στρογγυλέψουν», η προεδρία ούτως ή άλλως ελάχιστα εξαρτάται από τον πρόεδρο και η ένταση θα πέσει άμεσα. Μην ξεχνάμε ότι η οικονομία της Αμερικής είναι ισχυρή άσχετα με τα προεκλογικά αφηγήματα. Ήδη είδαμε σήμερα, ότι όλες οι διεθνείς αγορές ενώ ξεκίνησαν νευρικά, τελικά έκλεισαν θετικές. Σημαντικότατο για νέο Πρόεδρο και με τον τρόπο που κέρδισε.

Σαν Έλληνας όμως, πιστεύω ότι η εκλογή του, θα μας δυσκολέψει στα θέματα μνημονίου και χρέους. Στο Ελληνοτουρκικό, οι πρώτες ενδείξεις λένε ότι θα είναι καλύτερη η θέση μας από πριν.

Οι Δημοκρατικοί τα τελευταία χρόνια είχαν θετική στάση στο οικονομικό μας «δράμα», αλλά πάντα με τον ρόλοτου πυροσβέστη. Ανέχονταν με λίγα λόγια, την χρηματοπιστωτική μας ασυνέπεια. Ο Τραμπ αυτό δεν πρόκειται να το κάνει. Μάλλον θα εξαναγκάσει τους Ευρωπαίους να αναλάβουν τα βάρη του ΔΝΤ και αναπόφευκτα αυτή η πίεση ενδέχεται να μας «ταρακουνήσει». Εδώ πρέπει να λάβουμε υπόψη, τις επερχόμενες εκλογές στα μεγάλα Ευρωπαϊκά κράτη και την αδυναμία τους να δείξουν ελαστικότητα στην, για άλλη μια φορά, ασυνεπή Ελλάδα.

Donald Trump and Reince Priebus address supporters during his election night rally. REUTERS/Mike Segar
REUTERS/Mike Segar

Στα Ελληνοτουρκικά τα νέα που διαβάζω είναι κατ’ αρχήν καλά! Μαθαίνω λοιπόν, ότι οι ομογενείς ψήφισαν μαζικά Τραμπ αν και στην πλειοψηφία τους Δημοκρατικοί, επειδή το επιτελείο της Χίλαρι αποτελούνταν απ’ όλο το Τουρκικό λόμπι της Ουάσινγκτον! Αντίθετα, πρόεδρος και Γραμματέας του Ρεμπουμπλικανικού κόμματος (RNC) ήταν Έλληνες (Reince Priebus και Demetra DeMonte). Τον δε Priebus τον κάλεσε για να τον ευχαριστήσει δημόσια ο Τραμπ στην ομιλία του, μετά την εκλογή του. Καλύτερα δεν γίνεται, μου λένε Ελληνοαμερικάνικοι ομογενείς! Οψόμεθα λέω εγώ, που μου αρέσει να κρατώ μικρό καλάθι.

Γελάω όμως, κυρίως με τους Αριστερούς που είναι στα κάγκελα με την εκλογή Τραμπ. Πολύ γέλιο!

Στις Δημοκρατίες συμβαίνουν και ανορθογραφίες,  κυρίως όταν ο Λαϊκισμός, με όπλο την ελευθερία του λόγου (που του δίνει η δημοκρατία-τι ειρωνεία!), “περνάει” τις θέσεις του, ιδιαιτέρως στα πιο αδύναμα και αμόρφωτα λαϊκά στρώματα…
Πολλά τα παραδείγματα, όσων με πολύ ψέμα και λαϊκισμό πήραν πλειοψηφίες στις μέρες μας:
1. Ελλάδα, ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕλ
2. Ελλάδα, Δημοψήφισμα
3. Βρετανία, BREXIT
4. Αμερική, Τραμπ
5. Γαλλία μάλλον Λεπέν (σύντομα στις οθόνες μας)
Έτσι είναι η δημοκρατία. Η ψήφος έχει δύναμη και συνέπειες! Το ζούμε στο πετσί μας καθημερινά. Δείτε τι περνάμε, πιστεύοντας/ελπίζοντας κάποιοι το παραμυθένιο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης,! Αν είσαι δημοκράτης όμως, το σέβεσαι και το υπομένεις μέχρι την επόμενη φορά. Αλλιώς υπάρχουν και άλλα συστήματα, πχ κομμουνισμός. Μόνο που σε αυτά τα πολιτεύματα, επειδή ο “λαός είναι στην εξουσία” (αυτό είναι το αφήγημα), δεν έχει ξανά εκλογές. Να τα λέμε και αυτά…
Σε άλλα νέα η Τουρκία άρχισε ήδη να «παίζει μπαλίτσα» με τον Δημοκρατικά Εκλεγμένο Τραμπ ενώ στην Ελλάδα τα κόμματα και οι ηγεσίες τους, παίζουν τον μουντζούρη για το ποιος θα δώσει συγχαρητήρια πρώτος. Λες και αν δεν πούμε εμείς συγχαρητήρια η εκλογή Τραμπ θα θεωρηθεί άκυρη. Μάλλον προσβλέπουν σε μετάλλιο Αντιστασιακού-Δημοκράτη από την ΕΡΤ-social!
Δείτε δηλώσεις (tweets) Παπαδημούλη (ΣΥΡΙΖΑ), Κουμουτσάκου (ΝΔ), Χρηστίδη (ΠΑΣΟΚ), Θεοδωράκη (Ποτάμι) για να καταλάβετε πόσο μίζεροι και αστείοι είμαστε. Αυτοί οι κύριοι είναι ΘΕΣΜΙΚΟΙ παράγοντες, δεν εκπροσωπούν τον εαυτό τους. Θα έπρεπε να το ξέρουν αυτό. Από την άλλη δε, ο Καμμένος των ΑΝΕΛ (συγκυβερνών κόμμα) και η ΧΑ θα βγουν για καλαματιανά στην Πλατεία Συντάγματος, για την νίκη κάποιου, σε μια άλλη χώρα…

Με τέτοια μυαλά από όλη την πολιτική ηγεσία, προβλέπω άλλα 100 χρόνια μνημόνια… Εύκολα… Συνέχεια ανάγνωσης Ντόναλντ Τραμπ, ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ. Χμμμμ….

Donald Trump, ο 45ος Πρόεδρος των ΗΠΑ

donald-1Ο κτηματομεσίτης Donald John Trump γεννήθηκε στις 14 Ιουνίου 1946 στο Queens New York και είναι το 4ο από τα 5 παιδιά του Frederick C. και της  Mary MacLeod Trump. Ο πατέρας του Frederick ήταν κατασκευαστής και κτηματομεσίτης που ειδικεύονταν σε κατασκευή και διαχείριση διαμερισμάτων για μεσαία εισοδήματα στο Queens, Staten Island και Brooklyn. Σε ηλικία 13 ετών οι γονείς του έστειλαν τον Donald στην New York Military Academy, με την ελπίδα ότι η πειθαρχία του σχολείου θα καθοδηγούσε την πλεονάζουσα ενεργητικότητα του γιού τους σε εποικοδομητικά μονοπάτια.

Μετά την αποφοίτησή του από την Ακαδημία το 1964, συνέχισε τις σπουδές του αρχικά στο Fordham University και στη συνέχεια στο Wharton School of Finance του Πανεπιστημίου της Pennsylvania, από όπου και αποφοίτησε το 1968 με πτυχίο στα οικονομικά.

Real estate developer Donald Trump annouces intentions to build a $100 million dollar Regency Hotel. (Photo by John Pedin/NY Daily News via Getty Images)grand-hyatt-new-york-hotel-exterior-1280x720

Το 1971 ανέλαβε τα ηνία της οικογενειακής επιχείρησης Elizabeth Trump & Son που αργότερα μετονομάστηκε σε Trump Organization. Το 1974 απέκτησε το ξενοδοχείο, το Commodore, το οποίο δεν έφερνε κέρδος παρά τη πολύ καλή του θέση στο Κεντρικό Σιδηροδρομικό Σταθμό. Το επόμενο έτος υπογράφει συμβόλαιο συνεργασίας με την Hyatt Hotel Corporation, οι οποίοι έψαχναν για ένα μεγάλο ξενοδοχείο στη περιοχή.  Ο Trump κατόρθωσε και πέτυχε μια αρκετά περίπλοκη συμφωνία με τις δημοτικές αρχές για 40χρονη εξασφάλιση καταβολής μειωμένων φόρων, βρήκε χρηματοδότες και ανακαίνισε τελείως το κτίριο με τη βοήθεια του γνωστού αρχιτέκτονα Der Scutt. Το ξενοδοχείο μετονομάστηκε σε Grand Hyatt, άνοιξε το 1980 και χαρακτηρίσθηκε ως μια τεράστια οικονομική επιτυχία, δίνοντας στον Donald Trump τον τίτλο του πιο επιτυχημένου κτηματομεσίτη της πόλης.

trump-tower-01trump-tower-02

Το 1979, ο Trump μισθώνει ακίνητο στη Πέμπτη Λεωφόρο, δίπλα στο διάσημο Tiffany & Company προκειμένου να οικοδομήσει ένα μνημειώδες $200 εκ. συγκρότημα διαμερισμάτων-καταστημάτων. Εγκαινιάσθηκε το 1982 και ονομάστηκε Trump Tower. Πρόκειται για ένα κτίριο 58 ορόφων, με εξαώροφο αίθριο, ροζ μάρμαρα και έναν εσωτερικό καταρράκτη 25 μέτρων. Το πολυτελές αυτό οικοδόμημα αποτέλεσε την απαρχή της πανεθνικής προσοχής προς το πρόσωπό του.

A sign advertising Trump's television show The Apprentice hangs at Trump Towers in New York City in 2004.

Το 2004 ο Trump εκμεταλλευόμενος την δημοφιλία του, ξεκίνησε τη παραγωγή και τη παρουσίαση του reality show στο NBC The Apprentice, στο οποίο οι συμμετέχοντες διαγωνίζονταν για μια θέση μάνατζερ στον Trump Organization. Το σόου αυτό έγινε γρήγορα επιτυχία και έκανε πασίγνωστη τη φράση του Trump “You’re fired”!

 

Πολιτική σταδιοδρομία

 

Τις πολιτικές του φιλοδοξίες είχε ήδη αρχίσει να τις προβάλλει από το 1999, προκειμένου να συμμετάσχει στη προεδρική κούρσα του 2000. Λόγω όμως της χαμηλής επίδοσής του στις προκριματικές εκλογές της πολιτείας της Καλιφόρνιας, απέσυρε την υποψηφιότητά του.

Το 2012 ο Trump ανακοινώνει δημόσια τη πρόθεσή του να κατέβει ως υποψήφιος πρόεδρος ξανά. Όμως η ανάμειξή του στο κίνημα “Birther”, το οποίο σθεναρά πίστευε ότι ο Πρόεδρος Barack Obama δεν γεννήθηκε στις ΗΠΑ, δυσφήμησε τη πολιτική του προσωπικότητα.

Στις 16 Ιουνίου 2015 ο D. Trump ανακοίνωσε επίσημα τη φιλοδοξία του να θέσει υποψηφιότητα για τη προεδρία μαζί με μια ντουζίνα άλλων υποψηφίων. “Θα κάνουμε τη πατρίδα μας μεγάλη ξανά” Και πρόσθεσε: “Θα γίνω ο μεγαλύτερος δημιουργός θέσεων εργασίας-πρόεδρος (jobs president) που δημιούργησε ποτέ ο Θεός”!

Στις 21 Ιουλίου 2016, ο Trump απεδέχθη την προεδρική υποψηφιότητα στο Ρεπουμπλικανικό Συνέδριο στο Cleveland. Σε μια από τις μεγαλύτερες σε διάρκεια ομιλίες αποδοχής υποψηφιότητας της σύγχρονης ιστορίας, διάρκειας 1 ώρας και 15 λεπτών, ο Trump χάραξε τη πολιτική που θα εφαρμόσει ως Πρόεδρος μιλώντας για τη βία στην Αμερική, την οικονομία, τη μετανάστευση, το εμπόριο, την τρομοκρατία και τη δικαιοσύνη.

 

Προσωπική ζωή

 

trump-family-01maples

Το  1977 ο Trump παντρεύτηκε την Ivana Zelnickova Winklmayr,  μοντέλο μόδας που ήταν αναπληρωματική στην Ολυμπιακή ομάδα σκι της Τσεχοσλοβακίας. Μετά τη γέννηση του πρώτου από τα τρία παιδιά τους το 1977, του Donald John Trump Jr., η Ivana Trump πήρε τη θέση του αντιπροέδρου με ευθύνη τον σχεδιασμό στον Trump Organization και έπαιξε σημαντικότατο ρόλο στην ανακαίνιση του ξενοδοχείου Commodore. Το ζευγάρι απέκτησε δύο ακόμα παιδιά, την Ivanka (1981) και τον Eric (1984) και κατέληξαν σε ένα μεγάλης δημοσιότητας διαζύγιο το 1992.

Το 1993 παντρεύτηκε την Marla Maples, μια ηθοποιό με την οποία είχαν ήδη αποκτήσει μία κόρη την Tiffany (1993) και με την οποία χώρισε το 1997 και απέφερε $2 εκ. στην Maples.

melania

Τον  Ιανουάριο του 2005, ο Trump παντρεύτηκε για 3η φορά  το μοντέλο  μόδας από τη Σλοβενία Melania Knauss. Ανάμεσα στα διάσημα πρόσωπα που βρέθηκαν στο γάμο ήταν η Hillary Clinton και ο πρώην Πρόεδρος Bill Clinton. Απέκτησαν ένα γιό τον Μάρτιο του 2006, τον Barron William Trump.

Κρίση παιδείας

katalispsi708Δυσβάσταχτη φορολογία, συντάξεις πείνας, ασφυκτική πίεση στον ιδιωτικό τομέα, συνεχείς περικοπές μισθών, τεράστια ανεργία. Αυτή είναι η οικονομική κατάσταση της Ελλάδας το 2016, μιας Ελλάδας που μετρά ήδη έξι συναπτά έτη μνημονίων.
Κι όμως, δεν είναι το οικονομικό το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας. Εξάλλου τα οικονομικά με σκληρή προσπάθεια και γνώση μπορούν να αλλάξουν άρδην. Το καλύτερο παράδειγμα γι’ αυτό ήταν η τριετία 2012-2014, όταν μια χρεωκοπημένη χώρα κατάφερε μέσα σε μόλις δύο χρόνια να γίνει η πρώτη σε ανάπτυξη, χώρα της Ευρωζώνης, χάρη στην αδιάκοπη προσπάθεια της κυβέρνησης Σαμαρά.
Το κυριότερο πρόβλημα της Ελλάδας εντοπίζεται στο τομέα της παιδείας, έναν τομέα διαχρονικά πολυπαθή, ο οποίος από το 2015 μέχρι σήμερα έχει λεηλατηθεί από την –πρώτη φορά- αριστερή κυβέρνηση. Στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση οι τεράστιες ελλείψεις σε συνδυασμό με τις ιδεοληψίες των κυβερνώντων απέναντι σε έννοιες όπως η αξιοκρατία, ο συναγωνισμός, η αξιολόγηση και η αριστεία, δημιουργούν ένα τοπίο απαγορευτικό για την εξέλιξη, την πρόοδο και την ουσιαστική μόρφωση των νέων.
Η κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τα Α.Ε.Ι. και Α.Τ.Ε.Ι. της χώρας έχουν μετατραπεί σε οτιδήποτε άλλο, εκτός από ιδρύματα εκπαίδευσης και διακίνησης ιδεών. Άλλοτε χώρος φιλοξενίας λαθρομεταναστών, άλλοτε χώρος κάμπινγκ αλληλέγγυων και πολλές φορές χώρος ανομίας και εγκλήματος. Καμία οργάνωση και σημαντικές ελλείψεις σε υλικό και διδακτικό προσωπικό.
Η παιδεία διαμορφώνει χαρακτήρες, οι οποίοι αργότερα θα κληθούν να πάρουν σημαντικές αποφάσεις για το μέλλον το δικό τους και της πατρίδας. Έτσι λοιπόν, είναι απαραίτητο να γίνουν πολλές και ριζικές αλλαγές στο σύστημα της παιδείας μας. Ας μην γελιόμαστε όμως. Με αριστερές ιδεοληψίες και πρωθυπουργό καταληψία δεν πρόκειται να υπάρξει πρόοδος. Μόνο μία πραγματικά φιλελεύθερη πολιτική μπορεί να λειτουργήσει με ευεργετικό τρόπο για την παιδεία.
imagesΗ ίδρυση ιδιωτικών ιδρυμάτων και η σύνδεση των δημόσιων με την αγορά εργασίας αποτελούν ναυαρχίδα της φιλελεύθερης πολιτικής. Η εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση, η οποία στοχεύει την αξιοκρατία και την διαφάνεια, η αναθεώρηση των προγραμμάτων σπουδών με σκοπό την αρτιότερη κατάρτιση και μετέπειτα επαγγελματική αποκατάσταση των φοιτητών, καθώς επίσης και η κατάργηση του αναχρονιστικού θεσμού του ασύλου, είναι απλές κινήσεις που ισχύουν σε όλα τα προηγμένα κράτη του κόσμου, έχουν εφαρμοστεί με επιτυχία και βρίσκονται στον πυρήνα τη φιλελεύθερης ιδεολογίας. Αυτά, σε συνδυασμό με την επαναφορά ενός αξιοκρατικού συστήματος σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, που θα ωθεί τους μαθητές στην επιδίωξη της αριστείας είναι ικανά να ανεβάσουν το επίπεδο της χώρας, δημιουργώντας μορφωμένους πολίτες με κριτική σκέψη.
Η αναβάθμιση της παιδείας είναι ύψιστης σημασίας, όχι μόνο επειδή αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία ενός κράτους αλλά και επειδή είναι απαραίτητη για την επιβίωση ενός έθνους.

Σύμμαχε Pierre τι θυμήθηκες…

pierre1

Ας δούμε κάποια ακριβή αποσπάσματα από το βιβλίο του Pierre Moscovici με τίτλο «Αν είναι μεσάνυχτα στην Ευρώπη».

«Για να χώσει το μαχαίρι πιο βαθιά στην πληγή, ο Τσίπρας διορίζει τον Βαρουφάκη υπουργό Οικονομικών. Με τον ακαδημαϊκό και ταυτόχρονα ετερόδοξο λόγο του, με την εξεζητημένη εμφάνισή του, με τη φρενήρη ενασχόλησή του με τα μέσα ενημέρωσης και τον αχαλίνωτο ναρκισσισμό του, ο Γιάνης Βαρουφάκης τράβηξε πάνω του τους προβολείς και κανιβάλισε για κάποιους μήνες τις συζητήσεις».

«Συνέβαλε στην ένταση των συνομιλιών, αρνούμενος κάθε διαπραγμάτευση, βγάζοντας νοκ άουτ κάθε του ακροατήριο με ατελείωτες και γεμάτες περιφρόνηση επαναληπτικές ομιλίες, προκαλώντας την απελπισία, αλλά και τη σκλήρυνση της στάσης των εταίρων του. Σήμερα, μπορώ να πω ότι η δράση και το ύφος του όχι μόνο έκαναν την Ελλάδα να χάσει έξι πολύτιμους μήνες, αλλά οδήγησαν όλους τους υπουργούς να υιοθετήσουν ανταγωνιστική στάση απέναντι στον ίδιο και την κυβέρνησή του» υπογραμμίζει ο Moscovici.

Βαριές κουβέντες από ένα παραδοσιακό σύμμαχο της χώρας την περίοδο της διαπραγμάτευσης. Αλλά τι θέλει να πει ο Ποιητής;

Σε όλο το κείμενο είναι σαφής η αιχμή για την στάση της χώρας στο ξεκίνημα της Διαπραγμάτευσης, ή αν θέλουμε να είμαστε ελαστικότεροι, για το πώς αντιλαμβάνονταν οι Ευρωπαίοι την παρουσία της Ελλάδος στα Eurogroup. Η χώρα μας είχε υιοθετήσει την τακτική της ρήξης. Είχε αποφασίσει να παίξει το χαρτί «θα σας πάρουμε μαζί μας στον πάτο». Το chicken-game όπως το μάθαμε κι εμείς την περίοδο της υπουργίας Βαρουφάκη. Καταπληκτική τακτική για ένα κράτος, που δεν έχει να πληρώσει τους μισθούς και τις συντάξεις του επόμενου μήνα!

Συνεχίζοντας ο αγαπητός Πιερ μας κάνει ένα σκαρίφημα του Γιάνη, που ύμνησαν και αγάπησαν πολλοί και σπουδαίοι, τους πρώτους μήνες της «πρώτης φοράς Αριστερά». Ονόματα δεν λέμε, οικογένειες δεν θίγουμε. Μιλάει για ετερόδοξο λόγο, για εξεζητημένη εμφάνιση, για «αρρωστημένη» ενασχόληση με τα ΜΜΕ και για αχαλίνωτο Ναρκισσισμό. Εδώ, υποκλίνομαι στην επιείκεια των χαρακτηρισμών του κυρίου Moscovici. Πραγματικός τζέντλεμαν. Δεν το λέω ειρωνικά, πραγματικά το πιστεύω. Σκεφτείτε να κατάγεστε από την δεύτερη τη τάξει Ευρωπαϊκή χώρα της Ένωσης και να εκπροσωπείτε σαν Επίτροπος Οικονομικών την Ε.Ε. και να έχετε να αντιμετωπίσετε τέτοιου είδους συμπεριφορά από τον εκπρόσωπο των ασυνεπέστερων Ευρωπαίων. Και λίγα είπε.

pierre2

Συνεχίζει μιλώντας για κανιβαλισμό των συζητήσεων και για το αποτέλεσμα που τελικά πέτυχε και ήταν η σκλήρυνση της στάσης ΟΛΩΝ των Ευρωπαίων υπουργών Οικονομικών.  Όλα αυτά τα έχουν πει πολλοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι όπως ο Ντομπρόβσκις, ο Γιουνκέρ, ο Ντάισεμπλουνγκ. Γιατί όμως ο Π/Θ της και ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας  είχαν αυτή την αυτοκτονική τάση; Ο Γιάνης σίγουρα ανέδειξε  τα παραπάνω χαρακτηριστικά, αλλά δεν παύει να είναι ένας έξυπνος και πολύ επικοινωνιακός άνθρωπος. Γιατί ενώ όλα τα ΜΜΕ και οι τηλεθεατές τους τoν λάτρευαν, οι συνομιλητές του τον μισούσαν; Γιατί εντός Eurogroup ήταν ένας κανίβαλος, ενώ στις συνεντεύξεις τύπου ήταν τόσο ευχάριστος και γενναιόδωρος στους χαρακτηρισμούς του για όλους τους συνομιλητές του; Γιατί τελικά φέρθηκε τόσο …άτσαλα; Πού είναι η Αλήθεια;

Για να εμβαθύνουμε λίγο παραπάνω, σας θυμίζω το ταξίδι Τσίπρα στην Ρωσία τον Απρίλιο του 2015. Τότε, ο Αλέξης Τσίπρας μιλώντας στο Οικονομικό Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης παρουσία του Ρώσου πρόεδρου, είχε κάνει μια αμφίσημη δήλωση που προκάλεσε και ποικίλες ερμηνείες για τους προσανατολισμούς της νέας κυβέρνησης και ως προς την Ε.Ε. «Είμαστε λαός της θάλασσας, δεν φοβόμαστε να ανοιχτούμε σε καινούργιες θάλασσες για να φθάσουμε σε ασφαλέστερα λιμάνια» είχε σημειώσει τότε.

Είχε σύρει την χώρα στο Δημοψήφισμα την πιο ακατάλληλη στιγμή και με την Ελλάδα σε καθεστώς άτακτης χρεοκοπίας, αφού ήταν εκτός των καταληκτικών ημερομηνιών σχετικά με τις υποχρεώσεις της χώρας ως προς το ΔΝΤ και την Ε.Ε. Το έκανε αυτό γιατί ήθελε να συμβεί το μοιραίο ποντάροντας σε χάρτινους συμμάχους και σε καθεστωτικά σενάρια; Μόνο ένα ειδικό δικαστήριο θα μπορέσει να απαντήσει.

Στη συνέντευξή του στην ΕΡΤ στις 29/6/2015 λίγες μέρες πριν το δημοψήφισμα ο Π/Θ είχε φωτογραφήσει το μέλλον της χώρας. Ξαναθυμηθείτε την συνέντευξη. Σκεφτείτε τι έλεγε και τι τελικά συμφώνησε και ακούστε προσεκτικά το σημείο από το 37’20’ έως το 38’20’’. Αυτό είναι ένα λεπτό αλήθειας. Ένα λεπτό που δείχνει ποιό ήταν το Plan-B. Τι θα γινόταν αν η Ευρώπη επέμενε, που επέμεινε, στην στάση της και αν η Ελλάδα συνέχιζε στο ρυθμό Τσίπρα-Βαρουφάκη, που ΕΥΤΥΧΩΣ δεν συνέχισε. Έχει κανείςαμφιβολία, πως πριν συνειδητοποιήσει ο μαθητευόμενος στα οικονομικά Π/Θ μας, ποιες θα είναι οι πραγματικές συνέπειες της άτακτης χρεοκοπίας, ότι το Plan-B ήταν η κεντρική στόχευση της κυβέρνησης; Το 17ωρο φροντιστήριο πράγματι, τον έκανε σοφότερο και εμάς, λόγω των ερασιτεχνικών χειρισμών, δυστυχώς φτωχότερους.

Πολλά ακόμα ανάλογα Παραδείγματα. Όπως το ντοκιμαντέρ του Paul Mason #ThisIsACoup, η συνέντευξη Βαρουφάκη και Κωνσταντοπούλου στις «Ιστορίες» του ΣΚΑΪ, το βιβλίο με τίτλο «Ένας πρόεδρος δεν έπρεπε να το πει αυτό» και τις εκμυστηρεύσεις του Ολάντ  σε δημοσιογράφους της εφημερίδας  Le Monde και τόσα αλλά που βλέπουν καθημερινά το φως της δημοσιότητας. Η χώρα μας κινδύνεψε σοβαρά και συνεχίζει να κινδυνεύει όσο ο Κος Τσίπρας βρίσκεται στην Πρωθυπουργία.

pierre3Προσωπικά πιστεύω, ότι ο προκλητικός Βαρουφάκης, στο μέλλον, θα έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον σαν «ακούσιος» μάρτυρας κατηγορίας, στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει τους ανωτέρω χειρισμούς, παρά ως κατηγορούμενος. Μια αριστερόστροφη ιδεοληψία και αστείες, για να μην πω καφενειακές, γεωπολιτικές στρατηγικές προσεγγίσεις μας έφεραν στο σημείο χώρας μετά από πόλεμο. Μιας κατεστραμμένης χώρας. Ελπίζω να είναι ακόμα αναστρέψιμο. Όλα αυτά που περιγράφω, μπορούν τελικά να βρουν άλλοθι με έναν χαρακτηρισμό τύπου «πολιτικέςευθύνες»; Δύσκολα, πολύ δύσκολα….

Εθνικά Συστήματα Υγείας σε κρίση: Ώρα για το χέρι στη τσέπη?

10-50-secrets-hospitals-wont-tell-you-surgeon-overtreatment

Ατέλειωτες ουρές στα εξωτερικά ιατρεία, ράντζα στους διαδρόμους, πολύμηνες λίστες για χειρουργεία ρουτίνας, αδυναμία πραγματοποίησης ακτινολογικού ελέγχου σε δημόσιο νοσοκομείο: σας θυμίζουν κάτι αυτές οι σκηνές?

Στη Μ. Βρετανία το NHS βρίσκεται στα πρόθυρα κατάρρευσης. Εκατομμύρια ασθενείς προσέρχονται στα εξωτερικά ιατρεία με συμπτώματα όπως ταξιδιωτική ναυτία, κρυολόγημα ή πιτυρίαση τριχωτού κεφαλής! Τα ήπια νοσήματα είναι υπεύθυνα για 57 εκατ. επισκέψεις στον γενικό ιατρό και 3.7 εκατ. εισαγωγές στο νοσοκομείο ανά έτος, εκτοξεύοντας το κόστος στα 2 δις £/έτος. Ο αριθμός ασθενών που περιμένουν να λάβουν μη επείγουσα θεραπεία μέσα σε 18 εβδομάδες, αυξήθηκε κατακόρυφα στα 3.8 εκατ. τον Ιούνιο, ο μεγαλύτερος αριθμός από τον Δεκέμβριο του 2007. Από τους γενικούς ιατρούς (GP’s) 1 στους 10 πιστεύουν ότι είναι πολύ κοντά στο να κλείσουν τα ιατρεία στους επόμενους 12 μήνες, αφήνοντας 5 εκατ. ασθενείς να ψάχνουν για καινούργιο θεράποντα ιατρό.

Στην Ελλάδα των μνημονίων και του συνεχούς λαϊκισμού οι λίστες αναμονής υπερβαίνουν τα 2 έτη, εμφανίζονται συνεχείς βλάβες χειρουργικών και ακτινολογικών μηχανημάτων, διαπιστώνονται τραγικές ελλείψεις υγειονομικού υλικού, όμως τα 5 € έπρεπε να καταργηθούν σαν καταβολή για την εξέταση σε τακτικό ιατρείο όσων είχαν ανάγκη, προκειμένου να εφαρμοσθεί η κοινωνική πολιτική των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Αποσιωπείται βέβαια το γεγονός ότι από τις συντάξεις Οκτωβρίου έχει ξεκινήσει η επιβολή εισφοράς 6% υπέρ ΕΟΠΥΥ σε ΟΛΕΣ τις κύριες συντάξεις ΙΚΑ.

beveridge

Έχουν περάσει 75 χρόνια περίπου όταν ο Sir William Beveridge έπαιξε τον σημαντικότερο ρόλο στην ίδρυση των Εθνικών Συστημάτων Υγείας και του μοντέρνου κοινωνικού κράτους. Τα χρόνια πέρασαν και τώρα πια θα έβλεπε ότι οι προτάσεις του για Εθνικό Σύστημα Υγείας και ενός κράτους πρόνοιας δεν ταιριάζουν καλά. Η άνοδος του μέσου όρου ζωής σημαίνει ότι περισσότεροι άνθρωποι με πολλαπλά προβλήματα και προχωρημένης ηλικίας αναζητούν την ιατρική φροντίδα. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μετατίθεται το συνολικό κόστος υγείας (και της κρατικής πρόνοιας) στο εργαζόμενο τμήμα του πληθυσμού, αυξάνοντας έτσι το κόστος της εργασίας. Το κόστος όμως εργασίας πρέπει να παραμένει χαμηλό ώστε να παράγεται πλούτος που θα φορολογείται.

 

Ξεπερνώντας τη λογική ενός κράτους-πατέρα, θα πρέπει οι πολιτικοί μας να προχωρήσουν σε σημαντικές αλλαγές στο τρόπο χρέωσης των υπηρεσιών υγείας, ώστε η χρηματοδότηση τους να είναι καλύτερη και η προσέγγιση των υπηρεσιών υγείας και πρόνοιας αρτιότερη. Μήπως θα πρέπει οι χρήστες των υπηρεσιών υγείας να συμμετέχουν σε έξοδα όπως η επίσκεψη σε τακτικά ιατρεία ή η νοσηλεία σε δημόσια νοσοκομεία ή ακόμα και στη χρήση των ακτινολογικών μηχανημάτων τους? Θα αποτελέσει άλλωστε και μία τροχοπέδη στην αλόγιστη χρήση υπηρεσιών υγείας που περιγράψαμε παραπάνω, η οποία έχει αποδομήσει ήδη τον δωρεάν χαρακτήρα του Εθνικού Συστήματος Υγείας με την αναζήτηση ιδιωτικών πλέον δρόμων παροχής υγείας.