Σαμπάνιες, Σόιμπλε και Ρέμος…

Φυσικά κι είναι αποκλειστικό δικαίωμα του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας να δέχεται και να βλέπει στο γραφείο του όποιον αυτός νομίζει. Αλοίμονο. Αν και θα έπρεπε να ξέρει ότι όλο και πιο συχνά ακούγονται φωνές διαμαρτυρίας από την κοινοβουλευτική ομάδα ότι ο πρόεδρος δεν βλέπει σχεδόν κανέναν από τους βουλευτές. Συνήθως, τους παραπέμπει στον τέως βουλευτή Μιχαήλ Μπεκίρη, διευθυντή του γραφείου του, ο οποίος δηλώνει και πρώην δημοσιογράφος, γιός του τέως βουλευτή της ΝΔ στην Αχαΐα, Β.Μπεκίρη.

Αν και στο εσωτερικό της ΝΔ προσυπογράφουν τον Μιχ. Μπεκίρη στον κύκλο της Ντόρας, ο ίδιος έσπευσε όταν εξελέγη βουλευτής να συνάψει κουμπαριά με τον Κυριάκο και τώρα εμφανίζεται ως ηρακλειδεύς του.

Αυτός λοιπόν είναι ο άνθρωπος που αποφάσισε ότι θα έκανε καλό στην εικόνα του Κυριάκου να δεχθεἰ και να φωτογραφηθεί με τον λαϊκό τραγουδιστή Αντώνη Ρέμο. Μήπως άραγε η ύψιστη ανάγκη των βαρέως χειμαζόμενων πολιτών είναι τα τραγούδια του Ρέμου; Μπορεί να είναι κι αυτά κάπως παρηγορητικά αλλά ο κ. Ρέμος δεν φημίζεται γι αυτό. Εχει μείνει στην κοινωνική ιστορία για πάρτυ της Μυκόνου φοροδιαφεύγοντα και για τη ρήση του σ´ ένα από αυτά: “Να έρθει απόψε να δει ο πούστης ο Σόιμπλε τις σαμπάνιες και να σηκωθεί από το καρότσι του να περπατήσει”.

Υπάρχουν διάφορα που μπορεί κανείς να σχολιάσει για την εικόνα του Κυριάκου Μητσοτάκη στον πρώτο χρόνο της προεδρίας του. Μπορεί κανείς να συμφωνεί με το ψυχρό τεχνοκρατικό του προφίλ ή και όχι. Αναλόγως τι νομίζει ότι χρειάζεται ο τόπος για να βγεί από το έλος Τσίπρα.

Μπορεί να διαφωνεί με το πρόχειρο και ξύλινο των δηλώσεων του ή με την αδυναμία του να επικοινωνήσει με τους πολλούς ή και με αποφάσεις που πήρε να μείνει ή να φύγει από τη Βουλή σε σημαντικές συζητήσεις. Αλλά δύσκολα κάποιος θα πει ότι η συνάντηση του Μητσοτάκη με τον Ρέμο του έδωσε πόντους στην κοινωνία. Όχι πως  Ρέμος και Χάρβαντ δεν συναγελάζονται. Όσο γιατί ο Ρέμος ως έκφραση της χλιδής και της πρόκλησης της πλουτοκρατίας δεν συνάδει με την Νέα Δημοκρατία των μνημονίων, της ανεργίας, της βαθειάς οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. Τέτοιου είδους συναντήσεις ας τις κάνει ο Μιχ. Μπεκίρης. Άλλωστε κανείς δεν περιμένει κάτι περισσὀτερο από αυτόν.

ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΠΠΑΣ

Συμπτώσεις επικίνδυνες…

Του Μαξίμου χτες διέρρεε, εντελώς τυχαία να υποθέσω, ότι ο Αλ. Τσίπρας είχε μία ώρα συζήτηση με τον Ερντογάν. Μεγαλεία! Μην παίρνετε τις μετρητοίς, ούτε την συζήτηση, ούτε τη μία ώρα συζήτησης. Μέσω μεταφραστή μιλούν.

Αυτό όμως που πρέπει να σημειώσουμε είναι ότι ο Ερντογάν επέλεξε τη μέρα για να μιλήσει με τον πρωθυπουργό. Κι αυτή ήταν η παραμονή της εκδίκασης στον Άρειο Πάγο της ασυλίας των οκτώ αξιωματικών. Τυχαίο; Δε νομίζω. Για να μίλησαν για το αεροδρόμιο Κεμάλ Ατατούρκ στην Κωνσταντινούπολη που έκλεισε από τον καιρό, δύσκολο το βλέπω…

Ηταν σημαντική η χθεσινή συνάντηση των αρχηγών. Ας το επαναδιατυπώσω ακριβέστερα: θα μπορούσε να είναι σημαντική, αν πράγματι ο Αλ.Τσίπρας αποφάσιζε να είναι πρωθυπουργός. Αλλά αυτός συγκάλεσε τους αρχηγούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης στο blame game! Οπότε, προέκυψε μία “σούπα “. Τί να του πουν περισσότερο από το γνωστό “συμπαριστάμεθα αλλά οι Ελληνοκύπριοι αποφασίζουν”; Και ορθώς.

Ποιος να αναλάβει ευθύνη, όταν ο πρωθυπουργός νομίζει ότι ανάμεσα στα θέματα της διαπραγμάτευσης είναι και η επιστροφή της Μόρφου στους Ελληνοκυπρίους. Ο Ερντογάν συμφωνεί μεν να δοθεί η περιοχή, τα δε σπίτια των Ελληνοκυπρίων να μείνουν στην κατοχή των νυν οικούντων, ήτοι των εποίκων εκ βαθείας Ανατολής που τους κουβάλησαν εκεί με την κατοχή του 1974. Ήτοι μετά από 42 χρόνια θα βλέπουν τις περιουσίες τους οι Ελληνοκύπριοι να τις έχουν οι Τουρκοκύπριοι. Καταλαβαίνει άραγε ο πρωθυπουργός ότι αν συμφωνήσει θα έχουμε επανάληψη της περιόδου Γρίβα; Βαθειά νυχτωμένος εξ ου και επικίνδυνος.

Το ζήτημα είναι τί δεσμεύσεις έχει αναλάβει ο πρωθυπουργός. Γιατί ο Αναστασιάδης φαίνεται ότι έχει αναλάβει πολλές και πάνω από τις δυνάμεις του. Αλλά δεν ανησυχούν οι επαΐοντες. Δύσκολα θα βρεί αποδοχή το σχέδιο στους Ελληνοκυπρίους. Όμως έδωσε μία ακόμη ευκαιρία σε Άγγλους και λοιπούς να αποφανθούν ότι “η Κύπρος φταίει” που δεν κλείνει η συμφωνία. Ποια συμφωνία να κλείσει που εκεί τους χρωστούσανε, θα τους πάρουν και το βόδι…

Ας επιστρέψουμε στην αφετηρία μας. Ο Αλ. Τσίπρας απελπισμένα επιχειρεί να αλλάξει την εσωτερική μας ατζέντα. Να ξεχάσουμε την φτώχεια που επιβάλλει. Να ξεχάσουμε τους διορισμούς που κάνει.. Να ξεχάσουμε τον στρατό των μισθοφόρων που ετοιμάζει. Να ξεχάσουμε ακόμη ότι μπορεί και να ζητά από τους αρεοπαγίτες να τον διευκολύνουν με τους οκτώ.

Θα του πούμε εμείς κάτι και να το θυμάται: Αν παραδώσει τους οκτώ, ας μαζεύει τα πραγματάκια του από του Μαξίμου. Οι ανθρωπιστικές αξίες ακόμη και τύποις μετρούν πολύ στην ΕΕ. Η κατάμουτρη προσβολἠ που τους έκανε ο Φερχόφσταντ ήταν μόνο προειδοποιητική βολή…

ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΗΜΑΝΤΗΡΑΣ (n.simantiras@conservativegreece.com)

Καμία συνεννόηση

Άρχισαν και πάλι τις τελευταίες ώρες να κυκλοφορούν σενάρια για συνεννόηση μεταξύ των πολιτικών κομμάτων για τα εθνικά θέματα. Μάλιστα ο πρωθυπουργός μας προτίθεται να καλέσει σύγκληση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών.
Μέχρι εδώ όλα καλά. Όλοι πλέον γνωρίζουμε ότι ο Αλέξης Τσίπρας κάθε αποτυχία του προσπαθεί να την “φορτώσει” σε όποιον άλλον μπορεί, αρκεί να σώσει τον εαυτό του. Αυτό όμως το οποίο είναι ακατανόητο σε εξοργιστικό σημείο, είναι η προθυμία στελεχών της αντιπολίτευσης να πέσουν και πάλι στην ίδια παγίδα.
Το καλοκαίρι του 2015 ο Τσίπρας οδήγησε την χώρα στην καταστροφή, τελευταία στιγμή απευθύνθηκε σε όλους τους πολιτικούς αρχηγούς, ζητώντας την βοήθειά τους στην ψήφιση του τρίτου μνημονίου και λίγες μέρες αργότερα τους το χρέωνε. Όσα στελέχη της αντιπολίτευσης φώναζαν τότε να μην στηριχτεί ο Τσίπρας χαρακτηρίστηκαν ακραία και γραφικά.
Τον Μάρτιο του 2016, ο πρωθυπουργός καλεί και πάλι τους πολιτικούς αρχηγούς σε σύσκεψη υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για το προσφυγικό. Αφού τελειώνει η σύσκεψη, δεν εφαρμόζει τίποτα από όσα είπε και εκθέτει τους υπόλοιπους ως αναξιόπιστους.
Τώρα ζητά συνεννόηση και συναίνεση για τα εθνικά θέματα. Και αναρωτιέμαι, πώς είναι δυνατόν να υπάρξει έστω και η ελάχιστη συνεννόηση σε εθνικά θέματα με κάποιον που δεν έχει καμία εκτίμηση στο έθνος? Με έναν άνθρωπο που έχει διασύρει την πατρίδα σε κάθε τομέα? Με αυτόν που δεν έχει επιδείξει σεβασμό όχι μόνο σε πολιτικούς αντιπάλους, αλλά ακόμη και σε αυτόν που τον έχρισε αρχηγό κόμματος αλλά και σε εκείνον που τον βοήθησε να υφαρπάξει την εξουσία.
Φυσικά και πρέπει να υπάρχει συνεννόηση μεταξύ αστικών πολιτικών κομμάτων σε περιόδους δημοκρατίας. Αυτή τη στιγμή όμως ο Σύριζα δεν είναι αστικό κόμμα και η δημοκρατία μας βρίσκεται στα πρόθυρα κατάλυσης. Τα πράγματα είναι απλά, σε αυτόν που θέλεις να κλείσεις στην φυλακή, δεν υπάρχει καμία ανοχή. Ανένδοτος μέχρι να πέσουν.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ (c.tsokanis@conservativegreece.com)

Η δεξιά φταίει

Η κυβέρνηση Τσίπρα είναι η χειρότερη κυβέρνηση που έχει περάσει από τον τόπο. Αυτή πλέον είναι κοινή παραδοχή, μία γενική αλήθεια με την οποία θα πρέπει να ξεκινάει κάθε σοβαρή πολιτική συζήτηση.
Θα έπρεπε λοιπόν να περιμένει κανείς την απόλυτη κυριαρχία της δεξιάς σε όλα τα επίπεδα, της οποίας οι ιδέες κυριαρχούν σε κάθε άλλη προηγμένη, δυτική χώρα του πλανήτη.
Αντί αυτού όμως, εμφανίζεται μια νωχελική, φοβισμένη και ενοχική δεξιά. Ή μάλλον καλύτερα, κεντροδεξιά, διότι το να δηλώνεις δεξιός αποτελεί ηθικό αδίκημα (ευτυχώς, όχι ποινικό ακόμη). Από τους πολιτικούς μέχρι και τους πολίτες που ανήκουν στον συγκεκριμένο χώρο ακούγονται απίστευτα πράγματα. Άλλος χαρακτηρίζει τις πολιτικές Τσίπρα νεοφιλελεύθερες, άλλος αποκαλεί τους λαθρομετανάστες παράτυπους μετανάστες και άλλος αυτοπροσδιορίζεται ως κεντροδεξιός και κοινωνικά φιλελεύθερος μην τυχόν και τον πουν φασίστα. Ποιοι? Οι φασίστες!
Η πολιτική στρέβλωση που υπάρχει στην Ελλάδα είναι πρωτοφανής. Η πλειονότητα του λαού πιστεύει ότι ο Στάλιν ήταν ένας δημοκρατικός ηγέτης και ότι ο Χίτλερ ήταν ένας δεξιός δολοφόνος. Τέτοιου είδους παραδείγματα υπάρχουν εκατοντάδες και αυτό συμβαίνει επειδή εδώ και δεκαετίες οι δεξιοί φοβούνται ή αδιαφορούν. Δε βρέθηκε ένας να πει ότι ο Στάλιν ήταν ένας αρχιφασίστας που άφησε πίσω του 45.000.000 νεκρούς, δεν βρέθηκε κάποιος να εξηγήσει ότι ο Χίτλερ ήταν εθνικοσοσιαλιστής και ουδεμία σχέση είχε με την δεξιά.
Έτσι λοιπόν κατάφερε να χρεωθεί όλα τα κακά του τόπου και ποινικοποιήθηκε στην συνείδηση του κόσμου. Φυσικά την ευθύνη για αυτήν την κατάσταση την φέρουν οι ίδιοι οι δεξιοί. Ο καθηγητής που φοβήθηκε τους συνδικαλιστάκους και τροποποίησε την ιστορία, ο φοιτητής που φοβήθηκε τον καθηγητή, ο γονιός που αδιαφόρησε για την πολιτική και κοινωνική διαπαιδαγώγηση του παιδιού του, ο φίλος που βαρέθηκε να τα εξηγήσει στον “κολλητό του”. Και φυσικά ο πολιτικός που προτίμησε την ασφάλεια της καρέκλας τους από το να παρουσιάσει την ωμή αλήθεια.
Η αριστερά από την στιγμή που ανέλαβε την εξουσία ξεφτιλίζεται διαρκώς και παρουσιάζει τον πραγματικό ιδεολογικό της χαρακτήρα. Είναι ιστορική ευκαιρία για την πατρίδα να ξεμπερδέψει μια για πάντα από την ιδεολογική τρομοκρατία της αριστεράς και να επαναφέρει την ορθότητα στην πολιτική σκέψη του λαού. Το μόνο που χρειάζεται είναι πραγματικοί μαχητές που θα υπερασπιστούν και θα προπαγανδίσουν τις ιδέες της δεξιάς ιδεολογίας. Τους διαθέτουμε?

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ (c.tsokanis@conservativegreece.com)

Ξυπνήστε μωρέ!

Αυτοί εδώ οι Συριζαίοι, που κάποιοι ηλίθιοι από τους Ελληνες, τους πρόσφεραν τον σβέρκο τους για να τους περάσουν τον ζυγό του κομμουνισμού, δεν είναι της γης οι κολασμένοι.

Δεν είναι αυτοί που ζουν από το επίδομα της ανεργίας. Ούτε αυτοί που δεν θα χορτάσουν ψωμί από το επίδομα απορίας, που τους πέταξε ο Τσίπρας, βαφτίζοντας το 13η σύνταξη.

Αυτοί που μας κυβερνούν δεν είναι οι μεροκαματιάρηδες, με το μυστρί και το πηλοφόρι. Ο Παππάς Μαξίμου το μόνο πηλοφόρι που δουλεύει καλά και το χειρίζεται άριστα είναι η λάσπη, που πετάει στα μούτρα της ψοφοδεούς αντιπολίτευσης που δηλώνει πως μπορεί να συγκυβερνήσει με τον ΣΥΡΙΖΑ αρκεί να μετέχει κι αυτή στην κυβέρνηση ή ότι μπορεί να μετέχει και ο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ σε οικουμενική κυβέρνηση, με αντάλλαγμα να σβηστεί ότι ο Μπούλης έσυρε την Ελλάδα στα τέσσερα…

Αυτοί οι κομμουνιστές της συμφοράς έχουν στις ξένες τράπεζες εκατομμύρια δολάρια και ευρώ κι ελβετικά φράγκα και δεν είναι οι δήθεν απόγονοι των κατατρεγμένων της υπαίθρου, από την ελληνική χωροφυλακή. Δεν είναι καν οι απόγονοι εκείνων που τα αριστερά φρονήματά τους, τους στέρησε αξιώματα. Αυτοί με τα εκατομμύρια στον λογαριασμό τους παίζουν τους ιδεολόγους κυβερνήτες της δικής μας άδειας τσέπης.

Στο προπαγανδιστικό “πόθεν έσχες” που κάθε χρόνο παρουσιάζουν, δεν δηλώνουν ποτέ το πόθεν. Δεν φταίνε αυτοί. Αυτό είναι το αποτέλεσμα της συμπαιγνίας και της αλληλοκατανόησης της πολύχρωμης κομματικής ελίτ, που θέλει να το παίζει παιδί του λαού.

Μήπως ξέρει κανείς τί είχαν πριν γίνουν υπουργοί και βουλευτές οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ; Ή δεν υπάρχουν και στους άλλους κάποιοι που με κληρονομιά από θείες βρίσκονται με ακίνητα; Δήθεν είναι το έσχες που δηλώνουν βουλευτές και υπουργοί.

Όμως, φέτος το έσχες των υπουργών και βουλευτών και …βολευτών ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να θρέψει από μόνο του τα δύο εκατομμύρια Ελλήνων, που η δίχρονη πολιτική Τσίπρα καταδίκασε να φυτοζωούν, ή να στέκουν στην ουρά της φιλάνθρωπης Εκκλησίας για ένα πιάτο φαγητό.

Ο Τσίπρας και το μισό υπουργικό συμβούλιό του, αγκαλιά με τον Ιερώνυμο, ίσως να ξεγελά τις γριούλες που πάνε στην εκκλησία για αποκούμπι. Δεν ξεγελούν όμως όλoυς τους άλλους και κάποιους έντιμους συριζαιους ότι είναι θεομπαίχτες!

Το παραμύθι των αγωνιστών κομμουνιστών ΣΥΡΙΖΑ, των έντιμων παιδιών του λαού, των αλληλέγγυων, των λαθρομεταναστών, τέλος.

Η δακρύβρεχτη επίδειξη ανθρωπισμού με τα γεμιστά της Θεανούς, στις δικές μας πλάτες, οι δηλώσεις των εγγονιών του Βελουχιώτη και ανιψιών του Τσε και του Κάστρο, τέρμα!

Ξυπνήστε μωρέ το 2017, αν δεν θέλετε να μας δέσουν χειροπόδαρα!

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΟΥΚΑΤΟΣ