Ανίκανος σε όλα

Ο πρωθυπουργός μας, γνωστός για την γελοιότητα που τον διακατέχει, θέλησε να “τρολάρει” στο διαδίκτυο τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκο Μητσοτάκη για μία ποδοσφαιρική του πρόβλεψη.

Ο Αλέξης Τσίπρας ασχολείται με το twitter την ίδια στιγμή που η χώρα βουλιάζει στην κρίση που ο ίδιος έφερε. Λουκέτα μπαίνουν σε επιχειρήσεις, όλο και περισσότεροι νέοι μένουν άνεργοι, η οικονομία πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, λαθρομετανάστες παρελαύνουν σε όλη την πρωτεύουσα. Παιδεία και υγεία μονίμως παραμελημένες.

Αντί λοιπόν να ασχολείται νυχθημερόν με το πώς θα λύσει έστω και ένα από τα ζητήματα αυτά, έχει το θράσος να κάνει πλακίτσα δημοσίως και να ειρωνεύεται τον κ. Μητσοτάκη. Συμπεριφέρεται σαν τρολ από τα υπόγεια της Κουμουνδούρου, ξέρετε, εκείνα που πληρώνει για να κάνουν την προπαγάνδα του, κρυμμένος πίσω από ένα πληκτρολόγιο, αντί να βγει έξω και να αντιμετωπίσει τους αγρότες για παράδειγμα. Τους ίδιους αγρότες στους οποίους αγόρευε ως άλλος Δημοσθένης πάνω σε αγροτικά, όταν ήταν ακόμη αγνός επαναστάτης.

Υπάρχει όμως και μία ακόμη ανάγνωση της χθεσινής δημοσίευσης του πρωθυπουργού. Δεν είναι ικανός να κάνει ούτε αυτό σωστά! Προσπάθησε ο δύσμοιρος να πει την εξυπνάδα του, αλλά η απάντηση που πήρε ήταν εμφατική και αποστομωτική. Ανίκανος σε όλα του!

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ (c.tsokanis@conservativegreece.com)

Είχαμε ανάγκη την ΕΛΣΤΑΤ;

Όποιος, μετά από 2,5 χρόνια αριστερής λαίλαπας, έχει απομείνει και μάχεται καθημερινώς για τον επιούσιο στην ιδιωτική πλευρά της Οικονομίας, δεν είχε ανάγκη από καμία ΕΛΣΤΑΤ να του παραθέσει την πραγματικότητα. Την βλέπει, την νιώθει, την βιώνει στανικά σ’ αυτό που ονομάζουμε Αγορά.

Ακόμη κι η κυκλοφορία στο κέντρο της πόλης υποχωρεί με γεωμετρικούς ρυθμούς. Σηκώνεις το χέρι για να ξύσεις το αυτί σου και ξάφνου σωριάζονται μπροστά σου καμιά δεκαριά ταξιτζήδες να πάρουν την κούρσα. Μπαίνεις σε κάποιο από τα εναπομείναντα καταστήματα του είδους να αγοράσεις ένα ζευγάρι παπούτσια κι αισθάνεσαι σαν σελέμπριτι στο κόκκινο χαλί των Όσκαρς.

Στα Δικαστήρια, που κάποτε δεν μπορούσες να διαβείς τους διαδρόμους χωρίς να σκουντουφλήσεις σε 100 άτομα, τώρα τελειώνεις την εργασία σου στο δεκάλεπτο. Γι’ αυτήν την ίδια εργασία που διεκπεραίωσες τάχιστα, θα πληρωθείς (αν πληρωθείς) μετά από πολλές παρακλήσεις… Οι μόνες δε αίθουσες που είναι γεμάτες είναι αυτές στις οποίες συζητούνται οι πτωχεύσεις….και ασφαλώς οι ποινικές υποθέσεις.

Η μεγαλύτερη θλίψη σε καταλαμβάνει όταν σε φέρει ο δρόμος σε κάποιες από τις πάμπολλες Στοές, που κοσμούσαν κάποτε το κέντρο της Αθήνας κι έσφιζαν από καταστήματα, καφέ, κόσμο… Άδειες πλέον, βρώμικες κι εγκαταλειμμένες στην τύχη τους χαρίζουν λίγη ζεστασιά στους ανέστιους και πένητες….

Αγορά, τόσο με την καθαυτό οικονομική σημασία όσο και με την κοινωνικοπολιτική έχει πάψει να υφίσταται εδώ και πολύ καιρό. Δεν υπάρχει απλώς ύφεση, μέγεθος μετρήσιμο, αλλά πλήρης κατάθλιψη και λύπη.. Μ αυτό το δεδομένο η ύφεση είναι ασφαλώς πολύ πιο μεγάλη από το ψυχρό νουμεράκι της ΕΛΣΤΑΤ…

ΑΓΓΕΛΟΣ Γ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (a.papadimitriou@conservativegreece.com)

Λέγεται Παιδεία, ηλίθιε!

André H. Dargelas (1828-1926), Σχολική τάξη

Και ποιος δεν ασχολήθηκε με το ατύχημα με την Porsche? Ρεπορτάζ επί ρεπορτάζ, άρθρα για τον τραγικό πατέρα, άρθρα για την υπαιτιότητα του υιού του «Mr Jumbo», για τα λάστιχα, για το οδόστρωμα. Φταίει ο πιτσιρικάς, φταίει η εταιρία των ελαστικών, φταίει η ίδια η Porsche που φτιάχνει γρήγορα αυτοκίνητα, φταίει ότι ο οδηγός είχε μεγάλο χαρτοφυλάκιο (;;;;;;;).

Η έλλειψη ενός πράγματος φταίει και λέγεται ΠΑΙΔΕΙΑ ηλίθιε!!
Στα πολλά που διάβασα μου έμεινε ένα άρθρο που προσπαθούσε να πείσει τους αναγνώστες ότι υπάρχει έλλειψη οδηγικής παιδείας στην Ελλάδα (νομίζω του gazzeta.gr) και δώστου από κάτω όλοι οι φωστήρες να διαφωνούν και να λένε ότι οι φτωχοί έχουν παιδεία ενώ οι πλούσιοι όχι γιατί οδηγούν γρήγορα αυτοκίνητα και δεν σέβονται τους άλλους απλά γιατί μπορούν, ασπαζόμενοι την μοναδικής βλακείας κοτσάνα του κ. Μανιού.

Ε λοιπόν στην Ελλάδα δεν υπάρχει μόνο έλλειψη οδηγικής παιδείας, υπάρχει γενική έλλειψη παιδείας. Είναι καθημερινό φαινόμενο γύρω μας από το πώς λες καλημέρα το πρωί στον γείτονα, από το αν σταματάς σε μια διάβαση, το αφ’ υψηλού βλέμμα στον άστεγο που προσπαθεί να φάει μέχρι την κλωτσιά που θα ρίξεις στο αδέσποτο που θα σε πλησιάσει. Ναι δεν φταις εσύ το ξέρω, έτσι έμαθες, όλοι μας έτσι μάθαμε. Αλλά εδώ κάτι πρέπει να γίνει, κάτι πρέπει να αλλάξει.

Για την παιδεία του καθενός ευθύνονται δύο πράγματα, πρώτα απ’ όλα η οικογένεια και μετά το σχολείο και μη βιαστείς να πεις «η δικιά μου οικογένεια είναι σωστή», φαύλος κύκλος είναι. Η σωστή διδασκαλία παράγει σωστούς ανθρώπους που με την σειρά τους γίνονται συνειδητοποιημένοι γονείς και εκπαιδευτικοί. Το σχολείο λοιπόν στην Ελλάδα του 2017 είναι απλά μια υποχρέωση που μισούν μαθητές και καθηγητές και το κάνουν και οι δυο γιατί τους το επιβάλουν, στους μεν οι γονείς τους, στους δε η τσέπη τους. Φυσικά υπάρχουν και καθηγητές που είναι επαγγελματίες και πραγματικά αγαπούν τα παιδιά και το μάθημα αλλά δυστυχώς είναι μετρημένοι και αποτελούν εξαίρεση.

Πρόσφατα μια μαμά «παλαιάς κοπής» μου είπε το εξής, «μα πώς μπορεί να κουμαντάρει ένας άνθρωπος 30 παιδιά; Πρέπει να σηκώσει και το χέρι του. Εμάς που μας έδερναν οι δάσκαλοι γίναμε χρήσιμοι άνθρωποι και σωστά πρότυπα». Όχι. Σε μια πρόταση υπάρχουν 2 τραγικά λάθη. Κατ’ αρχάς τα «σωστά πρότυπα» είναι οι σημερινοί «κακοί» δάσκαλοι. Αυτοί που έγιναν παιδαγωγοί γιατί τους ανάγκασαν να σπουδάσουν ή γιατί τους άρεσε στην αρχή αλλά μετά που κουράστηκαν το έριξαν στον συνδικαλισμό και υποστήριζαν οτιδήποτε τους επέτρεπε να δουλεύουν λιγότερο και να πληρώνονται περισσότερο αδιαφορώντας για το αν θα διδάξουν σωστά ή θα περάσουν σωστά πρότυπα ακόμα και στα ίδια τους τα παιδιά. Και δεύτερον, φυσικά και μπορείς να κουμαντάρεις μια τάξη αν είσαι σωστός παιδαγωγός και δεν βλέπεις το μάθημα σαν αγγαρεία. Άλλωστε αυτό σπούδασες. Θεωρώ ότι απλά οι περισσότεροι δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι η δουλειά τους είναι να πάρουν ένα παιδί και να του μάθουν εκτός από ιστορία μαθηματικά και γλώσσα, πώς να είναι σωστό μέλος της κοινωνίας. Να του πλάσουν τον χαρακτήρα και να το κάνουν να αναπτύξει κριτική σκέψη και άποψη. Με λίγα λόγια να το διαπαιδαγωγήσουν.
Πολλές φορές ο δάσκαλος θα πρέπει να είναι πάνω και από τον γονέα. Ο γονέας δεν είναι αντικειμενικός με το παιδί του, αυτή είναι η φύση του, ο δάσκαλος όμως θα πρέπει να είναι, και για να το κάνει αυτό θα πρέπει να ασχοληθεί με το κάθε παιδί ξεχωριστά. Να επενδύσει πάνω στους μαθητές του, όλα τα παιδιά έχουν το κουμπί τους αρκεί να το βρεις. Δεν πιστεύω ότι υπάρχουν καλά και κακά παιδιά. Πιστεύω ότι υπάρχουν καλοί και κακοί γονείς και δάσκαλοι. Και θεωρώ ότι δεν πρέπει να συνεχιστεί αυτή η παράδοση.

Από την άλλη όμως και τα παιδιά δε είναι άμοιρα ευθυνών. Μεγαλώνουν και βλέπουν το λάθος. Ζούμε σε μια εποχή που η πληροφόρηση είναι τέτοια που μας επιτρέπει να δούμε τον κόσμο και έξω από το σπίτι, την πόλη ή την χώρα μας. Μεγαλώνεις και βλέπεις ότι κάτι δεν πάει καλά σε αυτά που έμαθες , παρόλα αυτά συνεχίζεις να ακολουθείς το λάθος μοτίβο και να κρύβεσαι πίσω από την άποψη ότι όλοι αυτό κάνουν. Όλοι μολύνουν το περιβάλλον, όλοι ζητάνε ρουσφέτια, όλοι κερδίζουν εις βάρος του διπλανού τους γιατί όχι εγώ; σου έχω νέα! Κάνε εσύ την διαφορά και θα δεις ότι τελικά δεν είναι όλοι. Άλλαξε πρώτος εσύ, σταμάτα να κρύβεσαι στη μάζα και θα δεις πως αλλάζουν και οι γύρω σου.

Δεν είναι πολύ δύσκολο να αλλάξεις τον εαυτό σου, να τον κάνεις ανθρώπινο, να σεβαστείς τους γύρω σου. Παντού ακούς την φράση «κλασικός Έλληνας».Ε λοιπόν, σταμάτα να είσαι κλασικός Έλληνας. Αποτίναξε τον ωχαδερφισμό που μας έμαθαν και την σκέψη ότι αν αλλάξεις μόνο εσύ δεν θα αλλάξει τίποτα. Αν αλλάξεις εσύ και ο διπλανός σου και εγώ, τότε θα αλλάξει νοοτροπία μια ολόκληρη γενιά. Στην τελική αυτό δεν θέλουμε;

Σωτήρες έχουμε. Σωστοί πολίτες μας λείπουν με συνείδηση.

ΦΩΤΗΣ ΛΑΓΟΣ

Η Χρυσή Αυγή και ο …Κολόμβος

Για το φαινόμενο «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» (Χ.Α.) και την ερμηνεία του, έχει χυθεί πολύ μελάνι από πολλούς και για ποικίλους λόγους. Όμως δίνεται η εντύπωση ότι μάλλον επιδερμικά προσεγγίζεται. Οι περισσότεροι μένουν στο θέμα «λαθρομετανάστες». Ασφαλώς το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης απετέλεσε το μεγάλο βήμα εισόδου της Χρυσής Αυγής στην πολιτική σκηνή του τόπου, την αιχμή του δόρατος, αυτό όμως από μόνο του δεν αποτελεί επαρκή εξήγηση, ιδία δε όταν εδώ και πολύ καιρό άπαντες οι επικεφαλείς της είναι υπόδικοι με βαρύτατες ποινές να επικρέμονται επί των κεφαλών τους σε περίπτωση καταδίκης Το λογικό θα ήταν οι συμπολίτες μας,  βλέποντας το αληθές πρόσωπο της Οργανώσεως, να απέχουν. Όμως οι μετρήσεις δεν αποδεικνύουν  ότι η Χ.Α. χάνει δυνάμεις αλλά μάλλον το αντίθετο! Τι συμβαίνει λοιπόν; Μήπως ξαφνικά οι συμπολίτες μας  βρίσκουν διασκεδαστικό στο να χαιρετούν ναζιστικά και να κάνουν παρελάσεις νυχτερινές με πυρσούς στις  Θερμοπύλες;

Μία από τις μεγαλύτερες επιπτώσεις της εφαρμοζόμενης τα τελευταία έτη οικονομικής πολιτικής είναι η εξασθένηση της μεσαίας αστικής τάξης, που παραδοσιακώς αποτελεί την ραχοκοκαλιά της κοινωνίας. Τα γνωστά μέτρα που κάθε φορά λαμβάνονται (και κάθε φορά είναι η τελευταία φορά…) πλήττουν κατά κύριο λόγο αυτήν ακριβώς την τάξη, η οποία από μεσαία έχει μεταπέσει στην κατηγορία της «πενομένης». Έτσι, κοινωνικά συγκροτούνται  δύο τάξεις πολιτών:  Πλούσιοι και  νεόπτωχοι. Η δεύτερη περιλαμβάνει ποσοστό που προσεγγίζει το 70%.

Όμως, η διάλυση της μεσαίας τάξης επέφερε ταυτόχρονα και την εξασθένηση των Κομμάτων της Μεταπολιτεύσεως, που αντλούσαν, παραδοσιακά, δυνάμεις από αυτήν. Ήταν το περιώνυμο «Κέντρο», που εγκλωβίστηκε στο ΠΑΣΟΚ, και  εν συνεχεία, μεταβαπτιζόμενο σε «μεσαίο χώρο», μετατοπίστηκε  προς τη Νέα Δημοκρατία. Είναι αυτό το 10%, το οποίο, όπως έλεγε ο Κ. Σημίτης εκλέγει κυβερνήσεις.

Αφ’ ής στιγμής, επήλθε η διάλυση και δη με τον πλέον βίαιο τρόπο, εκείνον της οικονομικής κατάρρευσης,  πολίτες της πρώην μεσαίας τάξης εστράφησαν προς ακραίες μορφές πολιτικής έκφρασης και, «αγανακτισμένοι» πλέον στάθηκαν και στέκονται απέναντι σε πολιτικές δυνάμεις οι οποίες έχουν την ευθύνη –το μερίδιο που τους αναλογεί- για την κατάσταση στην οποία περιήλθε η χώρα.

Η συγκυρία θυμίζει την Γερμανία του μεσοπολέμου: Τα άκρα θα διογκώνονται όσο θα λαμβάνονται μέτρα τα οποία θα πλήττουν αλύπητα τους εναπομείναντες μεσαίους, δημιουργώντας ανεργία, ύφεση και ανέχεια. Τα άκρα θα υπόσχονται κάθαρση, όπως μπορεί να την εννοούν.  

Η φιλελεύθερη αστική Δημοκρατία, στέκεται μάλλον αμήχανη απέναντι στο φαινόμενο των δυο άκρων, διότι δεν  πρέπει να ξεχνάμε ότι αν η Χ.Α. κατέχει το ένα άκρο, δυνάμεις εντός του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται ακριβώς στο απέναντι. Φυσικά, έχει προβεί σε  νομικές ενέργειες που αφορούν στο ποινικό μέρος της δράσης της Χ.Α.  όμως στο πολιτικοκοινωνικό επίπεδο, λειτουργεί ωσάν να μην υπάρχει το συγκεκριμένο Κόμμα, ήτοι ωσάν να μην υπάρχουν 379.581 συμπολίτες που την ψήφισαν.

Τα ΜΜΕ, επίσης, αγνοούν τους εκπροσώπους του Κόμματος, δίνοντας έμφαση στις συμπεριφορές των βουλευτών και των στελεχών της που παρεκκλίνουν  απ’ αυτό το οποίο ονομάζουμε political correct. 

 Έτσι, πολίτες που έχουν δοκιμασθεί δεινώς από τα μνημόνια εκλαμβάνουν την στάση της πολιτείας ως φόβο απέναντι στην Χ.Α. Το αποτέλεσμα είναι η Χ.Α. να φαίνεται ότι αγωνίζεται ασυμβίβαστη και  για αυτό να αίρουν τις όποιες επιφυλάξεις τους.

Πώς άραγε  πρέπει να κινηθεί η αστική Δημοκρατία, για να αποδυναμώσει ένα πολιτικό μόρφωμα που παραπέμπει σε διχασμό; Απλό. Το Πολίτευμα οφείλει να αντιμετωπίσει ευθαρσώς και ξεκάθαρα, όχι κεκαλυμμένα την Χ.Α, πολλώ μάλλον που πολίτες επέλεξαν να είναι το τρίτο κόμμα στην Ελληνική Βουλή. Το αυτό ισχύει και για τον Τύπο, ο οποίος, έχων παντελώς αποκλείσει τους εκπροσώπους της Χ.Α. έχει καταφέρει, επί της ουσίας, την «θυματοποίησή τους» ! Σκεφθείτε, για παράδειγμα, σε μία εκπομπή μεγάλης τηλεθέασης να κληθούν και εκπρόσωποι της Χ.Α. να συζητήσουν για το αποτέλεσμα που θα επιφέρει στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα η εφαρμογή της QE… Αντιλαμβάνεστε τι θέλω να πω.

Σήμερα που η πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχει εξαντλήσει οικονομικά, κοινωνικά και ψυχολογικά τους Έλληνες, ο δρόμος προς την Χ.Α. για τους αγανακτισμένους είναι εύκολος.

Εάν προσθέσουμε στα παραπάνω και τις διεθνείς εξελίξεις που μεσολάβησαν το τελευταίο μόλις έτος, όπως το Brexit, αλλά και τις επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις σε χώρες κλειδιά του βασικού πυρήνα της ΕΕ, σχηματἰζεται η εικόνα πως οι ακροδεξιές δυνάμεις στο διεθνές γίγνεσθαι ενισχύονται.

Φρόνιμο είναι για την ελληνική δημοκρατία να διαπιστώσει τυχόν λάθη και παραλείψεις της. Να πάψει να αφήνει κενά τα οποία σπεύδει να καταλαμβάνει η Χ.Α. Άλλωστε, χιλιοειπωμένο μεν το ρητόν πλην αληθές: η φύση μισεί το κενό. Να μην αφήσουμε, Πολιτεία και πολίτες, να συμβεί  η μετάλλαξη του αυγού του  φιδιού, σε αυγό …του Κολόμβου! 

ΑΓΓΕΛΟΣ Γ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (a.papadimitriou@conservativegreece.com)

Μετά την Επόμενη Ημέρα

Τον τελευταίο καιρό βλέπουμε άλλη μια επικοινωνιακή καταιγίδα του ΣΥΡΙΖΑ. Τι κι αν η αξιολόγηση είναι ακόμα ανοικτή και οδεύουμε προς νέα βαριά μέτρα που θα πληρώσουν οι φορολογούμενοι και οι συνταξιούχοι; Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν σταματούν να διατυμπανίζουν με ναπολεόντειο ύφος στο εσωτερικό τους Ευρωπαϊκούς θριάμβους τους.

Όμως σε αυτή τη φάση, η κυβέρνηση δεν συνεχίζει τα επικοινωνιακά τρικ που μας είχαν συνηθίσει αυτά τα δύο χρόνια. Τα τρικ που έκαναν το άσπρο μαύρο και παρουσίαζαν σαν νίκες ακόμα και τις χειρότερες πανωλεθρίες τους. Τα τρικ που φόρτωναν στο “παλιό πολιτικό σύστημα” και στη “διαπλοκή” όλες τις αστοχίες του Αλέξη Τσίπρα. Τα τρικ που στόχευαν μέσω της επιθετικής ρητορικής να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη ώστε να μην μετατραπεί σε αντικυβερνητικό κίνημα η λαϊκή οργή.

Πλέον ο Στρατηγικός Σχεδιασμός του ΣΥΡΙΖΑ δημιουργεί το αφήγημα της επόμενης μέρας. Καθώς είναι φανερό ότι τη Δευτέρα των επόμενων εκλογών ο νικητής θα είναι και με μεγάλη διαφορά ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Όποτε αυτές κι αν γίνουν. Και ο Αλέξης Τσίπρας, ένας πολιτικός που διακρίνεται για το κρύο αίμα του και το τυχοδιωκτισμό του, το γνωρίζει αυτό πολύ καλά.

Για αυτό λοιπόν όσο πλησιάζουν οι εκλογές, άλλο τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ θα μιλάει για μεγάλες νίκες στη μάχη κατά των δανειστών. Νίκες που δεν έχουν αντίκρισμα στην τσέπη και στην καθημερινότητα των πολιτών εξαιτίας της τρόικας εσωτερικού. Νίκες που πέτυχε ο Αλέξης Τσίπρας για το καλό μας, αλλά υπονόμευσε ο Κυριάκος καθώς εξυπηρετεί σκοτεινά συμφέροντα.

Το αφήγημα της επόμενης ημέρας πλέκεται αργά και σταθερά, την ώρα που η Νέα Δημοκρατία επαναπαύεται από τις πρωτιές των δημοσκοπήσεων. Ο τακτικισμός της “κυβέρνησης που αντιπολιτεύεται” δεν στοχεύει μόνο σε πρόσκαιρα οφέλη. Αλλά είναι το εισιτήριο της πολιτικής τους επιβίωσης μετά την ήττα των ερχόμενων Εθνικών Εκλογών.

Αυτή τη στιγμή η εξουσία έχει δέσει τα χέρια των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μπορούν να εκμεταλλευθούν το λαϊκισμό στο έπακρο όσο είναι στην κυβέρνηση. Όταν όμως επιστρέψουν στην αντιπολίτευση, θα έχουν και πάλι την ελευθερία να εκμεταλλευθούν κάθε μέσο για να ξαναπάρουν την εξουσία.

Η Νέα Δημοκρατία διακηρύττει παντού ότι θα βγάλει τη χώρα από την κρίση προχωρώντας σε ριζοσπαστικές δομικές αλλαγές του κράτους. Βέβαια στην Ελλάδα μεταρρυθμίσεις δεν πέρασαν ποτέ χωρίς συγκρούσεις. Συνδικαλιστές, εργολάβοι, δημοσιογράφοι, καθώς όποια κάστα θιχτεί από τις φιλελεύθερες πολιτικές που θα εφαρμόσει ο Κυριάκος, θα βρεθούν απέναντι από τη Συντηρητική Παράταξη. Εκεί ο ΣΥΡΙΖΑ πατώντας πάνω στο αφήγημα των μεγάλων θριάμβων που πλέκει τώρα, θα προσπαθήσει να ξαναφτιάξει ένα νέας μορφής Αντι-μνημονιακό Μέτωπο. Ένα μέτωπο που θα τον ξαναφέρει στην εξουσία όσο πιο γρήγορα γίνεται και που θα αποτελέσει το εμπόδιο σε κάθε είδους προοδευτική αλλαγή.

Για αυτό λοιπόν και η Νέα Δημοκρατία αλλά και τα υπόλοιπα Ευρωπαϊκά κόμματα θα πρέπει από τώρα να απαντήσουν δυναμικά στην προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ. Να πατήσουν τον εθνο-λαϊκισμό σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην μπορέσει να σηκώσει κεφάλι μετά τις εκλογές. Βέβαια αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν σπάσουν το καλούπι της αστικής ευγένειας. Μια ψευδο-αστικής επί της ουσίας ευγένειας που στην Ευρώπη θα χαρακτηρίζονταν πολιτική δειλίας και νωθρότητας.

Οι ινστρούχτορες του ΣΥΡΙΖΑ ποτέ δεν άφησαν τα πράγματα στην τύχη τους. Για αυτό άλλωστε κατάφεραν να πάνε το κόμμα τους από το 3% στο 35%, εκμεταλλευόμενοι κάθε ευκαιρία, είτε ήταν η δολοφονία Γρηγορόπουλου είτε το κίνημα των Αγανακτισμένων. Αυτό ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους όσοι νομίζουν ότι μια εκλογική νίκη είναι αρκετή για να σκοτώσει το τέρας της Ελληνικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

ΑΡΗΣ ΗΛΙΑΣ (a.ilias@conservativegreece.com)