Η πολιτική νωθρότητα και η Νέα Δημοκρατία

Η αίσθηση που κυριαρχεί αυτή την εποχή στη βάση της Νέας Δημοκρατίας είναι ότι το κόμμα δεν αντιπολιτεύεται. Η βάση βράζει για το γεγονός ότι ο Τσίπρας αυξάνει φόρους, κόβει συντάξεις, διορίζει μετακλητούς, λέει ψέματα, οδηγεί τη χώρα σε άλλο ένα καλοκαίρι του ’15 και κανείς δεν του αντιστέκεται. Η βάση βράζει γιατί δεν υπάρχει μια δυναμική απάντηση στο πολιτικό θράσος του ΣΥΡΙΖΑ έστω και για την τιμή των όπλων.

Κάποιοι θεωρούν ότι η πολιτική νωθρότητα της Νέας Δημοκρατίας οφείλεται σε κρυφή συμφωνία στο ανώτατο επίπεδο. Κάποιοι ότι εγκρίνουν τα μέτρα του ΣΥΡΙΖΑ, μιας και η Συντηρητική Παράταξη θα ακολουθήσει την ίδια πολιτική. Κάποιοι ότι ο Κυριάκος δεν τραβάει. Ο πραγματικός λόγος όμως που η Νέα Δημοκρατία έχει υιοθετήσει αυτό το προφίλ νωθρής αντιπολίτευσης είναι οι δημοσκοπήσεις. Η Συντηρητική Παράταξη καλπάζει ενώ η κυβέρνηση παλεύει ακόμα και για διψήφιο ποσοστό. Ο ΣΥΡΙΖΑ αυτοδιαλύεται στη βάση του, όσο τα ανώτατα στελέχη ψηφίζουν τα πάντα ώστε να κρατήσουν για ακόμη ένα μήνα τα πλεονεκτήματα της βουλευτικής ιδιότητας. Ποιος ο λόγος λοιπόν να σηκώσει τους νόμους η Αξιωματική Αντιπολίτευση και να συσπειρώσει τους ‘τελειωμένους’;

Δυστυχώς οι δημοσκοπήσεις αδυνατούν να αποτυπώσουν το κλίμα που υπάρχει αυτή την στιγμή στην Ελληνική κοινωνία. Η πλειοψηφία των πολιτών τείνει να θεωρεί ότι όλοι ίδιοι είναι. Ότι αφού συμφωνούν στα μνημόνια σημαίνει ότι θα εφαρμόσουν και τις ίδιες πολιτικές. Ότι ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ είναι απλά οι δύο διαφορετικές όψεις ενός νομίσματος. Ότι και τα δύο κόμματα κάνουν ό, τι πει ο Σόιμπλε. Οι χαμηλοί τόνοι και η αντιπολιτευτική νωθρότητα το μόνο που κάνουν είναι να ταυτίζουν τη ΝΔ ακόμα περισσότερο με το ΣΥΡΙΖΑ. Όσο λοιπόν ο Κυριάκος Μητσοτάκης ρίχνει τους τόνους, άλλο τόσο οι πολίτες δεν θα πιστεύουν στη ΝΔ, ακόμα κι αν την ψηφίσουν από ανάγκη. Το αποτέλεσμα είναι ότι στην πρώτη δύσκολη μεταρρύθμιση που θα προσπαθήσει να εφαρμόσει η Νέα Δημοκρατία σαν κυβέρνηση, θα έχει απέναντι της την κοινή γνώμη. Την ώρα που οι Σκουρλέτηδες και οι Κατρούγκαλοι σαν αντιπολίτευση θα αλωνίζουν στα καφενεία, θα οργανώνουν διαμαρτυρίες, θα βρίζουν στα πάνελ και θα κάνουν τα πάντα για να ξαναέλθουν στην εξουσία.

Η ΝΔ θα πρέπει περισσότερο να αντιπολιτεύεται με βάση αυτά που θα βρει όταν έρθει στην εξουσία και όχι τις δημοσκοπήσεις. Ήρθε η ώρα λοιπόν η Συντηρητική Παράταξη να περάσει από την νωθρότητα στη δράση. Η ώρα να πείσει τους πολίτες. Να βγει δυναμικά μπροστά από το Κοινοβούλιο έως το πιο απομακρυσμένο καφενείο και την τελευταία κουζίνα. Ναι, η πολιτική ιστορία στην Ελλάδα ανέκαθεν γράφονταν από τις ιδεολογικές ζυμώσεις που έγιναν σε κουζίνες!

Αδιαμφισβήτητα ο κίνδυνος ατυχήματος καραδοκεί όσο ο Αλέξης Τσίπρας είναι στην Πρωθυπουργία. Σε μια τέτοια περίπτωση οι χαμηλοί τόνοι θα καταστήσουν συνένοχη τη Νέα Δημοκρατία στη συνείδηση του λαού στην έξοδο από το Ευρώ. Όσες καλές προθέσεις κι αν βρίσκονται πίσω από την τακτική της πολιτικής νωθρότητας.

Αξίζει λοιπόν για μερικές δημοσκοπήσεις να μπαίνουν σε κίνδυνο οι διαχρονικές πολιτικές παρακαταθήκες και η υστεροφημία της Δεξιάς Παράταξης;

ΑΡΗΣ ΗΛΙΑΣ (a.ilias@conservativegreece.com)

Συνέλθετε όσο είμαστε όρθιοι ακόμα…

Σαφώς και οι διαφορές μου με την διοίκηση της ΟΝΝΕΔ είναι πολύ μεγάλες σχετικά με το ποια πρέπει να είναι η στάση μιας δεξιάς νεολαίας απέναντι στην καταστροφική αριστερή κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Περίμενα όμως ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι είναι ικανοί να σκεφτούν τα απλά. Τελικά, εάν κρίνω από την αλλόκοτη απόφαση για διεξαγωγή εσωκομματικών εκλογών, μάλλον έκανα λάθος.

Η αξιολόγηση δεν κλείνει, ο Τσίπρας είναι στριμωγμένος στην γωνία, καταρρέοντας δημοσκοπικά. Η ΟΝΝΕΔ και η ΝΔ θα έπρεπε να συσπειρώνονται και να επιτίθενται συνεχώς και αδιάκοπα στην κυβέρνηση. Πρωτίστως, η αξιωματική αντιπολίτευση και συγκεκριμένα ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης θα έπρεπε να έχουν βγάλει τον κόσμο και κυρίως τη νεολαία στους δρόμους! Το δικό τους και το δικό μας μέλλον διακυβεύεται.

Ας πούμε όμως ότι η περίφημη αστική τους ευγένεια δεν το επιτρέπει. Η ΟΝΝΕΔ όφειλε να κάνει ανοίγματα στην κοινωνία. Να προπαγανδίζει τις ιδέες της, να στηλιτεύει τις απαράδεκτες ιδέες αυτών που μας κυβερνούν. Να έρχεται σε επαφή με τον κόσμο, τον πραγματικό, αυτόν που πονάει. Να πρωτοστατεί στην μάχη για την απενοχοποίηση της δεξιάς και όχι να υποκύπτει στην ιδεολογική τρομοκρατία της αριστεράς. Αντί όλων αυτών, αποφάσισαν να διεξάγουν και πάλι εσωκομματικές εκλογές για να μοιράσουν κι άλλες καρέκλες.

Λυπάμαι κύριοι, έτσι δεν μπορείς και δεν δικαιούσαι να θεωρείσαι ούτε σύγχρονη, ούτε Ευρωπαϊκή νεολαία. Οι εκλογές αυτές θα επιφέρουν μόνον γκρίνια και εσωστρέφεια. Άβυσσος η ψυχή του κομματικού…

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ (c.tsokanis@conservativegreece.com)

Αργοσβήνουμε στον …Άγιο Δομίνικο

Στις 25 Ιανουαρίου 2015 ο ελληνικός λαός αποφάσισε να τελειώσει (πολιτικά) μια και καλή με τον ίδιο του τον εαυτό κι έκοψε ΣΥΡΙΖΑ τις φλέβες του. Παρά το ότι το αίμα έρεε για ένα εννεάμηνο (μούφα διαπραγμάτευση, δημοψήφισμα, capital controls κλπ), εντούτοις ο Πανταχού Παρών του έδωσε άλλη μία ευκαιρία το ίδιο μάλιστα έτος. Ο σοφός λαός είδε την ευκαιρία απ´ την ανάποδη: ό,τι δεν κατάφερα τον Γενάρη οφείλω να το καταφέρω τώρα, σκέφτηκε και με πιστόλι πλέον στις 20 Σεπτεμβρίου 2015 αυτοπυροβολήθηκε κάτω απ το σαγόνι.
Βέβαια ο πολιτικός, κοινωνικός και οικονομικός θάνατος, δεν επέρχεται (δυστυχώς) αυτοστιγμή, όπως ο άλλος. Είναι πολύ αργή και τρομακτικά βασανιστική διαδικασία, καθώς κυριολεκτικώς τον παρακολουθείς, τον ζεις, τον αισθάνεσαι και μαθαίνεις σιγά σιγά να συμβιώνεις με αυτόν τούτον τον θάνατό σου.

Αρχικώς τα μέλη που απαρτίζουν το σώμα, το οποίο ονομάζουμε Κράτος, αρχίζουν να εμφανίζουν σημάδια δυσανεξίας, η οποία γεωμετρικώς αυξάνεται μέχρι που τα βασικότερα εξ αυτών σταματούν να λειτουργούν ουσιαστικά και παραμένουν τυπικώς όρθια, απλώς για να ρουφάνε το αίμα των πολιτών. Οικονομία, Υγεία, Παιδεία, Τράπεζες, Κοινωνική Ασφάλιση, ΔΕΗ ευρίσκονται ακριβώς σε αυτήν την φάση σήμερα.

Κυριότατα όμως σ´ αυτήν τη φάση ευρίσκεται πλέον το σύνολον της Κοινωνίας, μιας και η παράξενη αυτή συμβίωση με τον επιγενόμενο θάνατο, έχει ασφαλώς και ψυχολογικά αποτελέσματα, πρωτίστως την κατάθλιψη, την απάθεια, την υποταγή αλλά και την άρνηση (ως ψυχιατρικό σύμπτωμα), τον υπέρμετρο εκνευρισμό, την μη κατανόηση του τι συμβαίνει γύρω σου, την ελπίδα ότι κάτι θα γίνει την τελευταία στιγμή, κλπ.
Κι όπως είναι απολύτως φυσιολογικό, όταν βουλιάζεις γοργά σε κινούμενη άμμο, απεγνωσμένα κοιτάς γύρω σου ψάχνοντας για ένα τόσο δα κλαράκι, έστω αδύναμο κατ’ όψιν αλλά με ρίζες βαθιές, για να πιαστείς και να προσπαθήσεις να τραβηχτείς την τελευταία στιγμή… Το «κλαράκι» αυτό στις κοινοβουλευτικές Δημοκρατίες συνηθίζουμε να το ονομάζουμε εν γένει ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ, που ειδικά στην χώρα μας τούτη την περίοδο που όλα σβήνουν γύρωθεν, φαίνεται να μην είναι ικανή να επιτελέσει όπως θα έπρεπε το σωτήριο έργο της.

Σε μία τέτοια φάση που οι Έλληνες πολίτες διώκονται απηνώς και απειλούνται κυριολεκτικώς με αφανισμό, τόσο από εσωτερικούς όσο και από εξωτερικούς εχθρούς, η Αντιπολίτευση και δη η Αξιωματική, θα έπρεπε καθημερινώς νυχθημερόν να προβαίνει σε κάθε μορφής αντίσταση στο καθεστώς. Ομάδες από Βουλευτές και Πολιτευτές έπρεπε να επισκέπτονται διαρκώς τις γειτονιές κάθε πόλης, τα καφενεία, τις πλατείες, τους μαζικούς χώρους, όχι τόσο για να εξηγούν προγράμματα και ιδέες αλλά κυριότατα για να ενισχύουν ψυχολογικά και να δίνουν δύναμη στους χειμαζόμενους πολίτες! Αντ αυτού, εξαντλούν την όποια δυναμική τους στα τηλεοπτικά παράθυρα και σε τσιτάτα στο τουίτερ… Δεν αρκούν αυτά κύριοι.

Η νεολαία του Κόμματος της συντηρητικής παράταξης, τα παιδιά της ΟΝΝΕΔ, που κάποτε κονταροχτυπιόντουσαν κυριολεκτικώς για μια αφίσα με τους κουμμουνιστές, θα έπρεπε σήμερα να ευρίσκονται σε κάθε σταθμό του μετρό, σε κάθε διόδιο στις εθνικές οδούς, σε κάθε τερματικό σταθμό λεωφορείων, σε κάθε ουρά στα ΑΤΜ μοιράζοντας φυλλάδια ελπίδας στον ελληνικό λαό! Αντ´ αυτού, περιχαρακωμένοι στις πολιτικάντικες νοοτροπίες του περασμένου αιώνα, συστήνουν πειθαρχικά συμβούλια για κάποιον που έκανε πλάκα στο τουίτερ! Ξεπεσμός…

Μ αυτά και μ αυτά, ο κόσμος, αφού δεν βρίσκει το «κλαράκι» στην Πολιτική το αναζήτησε σε έτερα δρώμενα. Έχει πράγματι την πλάκα του, αργοσβήνοντας στον βούρκο της Ελλάδας του ΣΥΡΙΖΑ, να ψηφίζεις εναγωνίως και μαζικώς για το ποιος θα «επιβιώσει» στον Άγιο Δομίνικο…
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ!!

ΑΓΓΕΛΟΣ Γ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (a.papadimitriou@conservativegreece.com)

Όταν οι Ινδοί ακολούθησαν τον Σωκράτη και οι Έλληνες τον Ένγκελς…

Ο Μ. Αλέξανδρος δαμάζει τον Βουκεφάλα*

Μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της ιδεολογικής ηγεμονίας της αριστεράς είναι ότι κατάφερε να αποκόψει από την ιστορική μας μνήμη τις παρακαταθήκες του Ελληνικού πολιτισμού. Έτσι λοιπόν, ενώ ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας εγκαινίαζε το μουσείο προς την τιμήν του Νίκου Μπελογιάννη, ο υπουργός Παιδείας έβαζε φρένο στη δημιουργία του Αγγλόφωνου τμήματος κλασσικών σπουδών.

Το πρόβλημα δεν είναι τόσο ότι ο κύριος Γαβρόγλου αδυνατεί να κατανοήσει την επιχειρηματική πλευρά του θέματος καθώς η πραγματοποίηση του σχεδίου θα φέρει τεράστια κέρδη στην ασθμαίνουσα Ελληνική οικονομία. Μια αγγλόφωνη σχολή κλασσικών σπουδών στην Ελλάδα θα αποτελέσει μαγνήτη για εκατοντάδες φοιτητές αλλά και ακαδημαϊκούς από όλο τον πλανήτη. Ποιος φοιτητής Αρχαίων Ελληνικών δεν θα ήθελε να διδαχθεί στη χώρα του Περικλή και ποιος καθηγητής φιλοσοφίας δεν θα ήθελε να διδάξει στα μέρη που περπάτησε ο Σωκράτης;

Δυστυχώς ο κύριος Γαβρόγλου και το υπόλοιπο επιτελείο της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα αδυνατούν να κατανοήσουν την σημασία των Ελληνικών σπουδών για το σύνολο της Ανθρωπότητας. Και αυτό όχι τυχαία. Για χρόνια οι κομματικοί ινστρούχτορες της αριστεράς έκαναν τα πάντα για να υποβαθμίσουν και να σκοτώσουν στη χώρα μας το μεγαλείο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Και η δρακογενιά του ΣΥΡΙΖΑ είναι το καλύτερο παράγωγό τους. Η γραμματεία των Αρχαίων Ελλήνων βασίζεται στην ελευθερία της σκέψης και στην αστείρευτη δημιουργικότητα του ανθρώπινου πνεύματος. Συστατικά επικίνδυνα εάν θέλεις να παράγεις καταρτισμένους και πειθαρχημένους πιονέρους.

Για αυτό λοιπόν η Αριστερή νομενκλατούρα σκότωσε στη χώρα μας τoν Ελληνικό πολιτισμό. Και αυτό το έγκλημα έγινε συστηματικά. Είτε σπάζοντας αγάλματα, είτε βανδαλίζοντας μνημεία, είτε τοποθετώντας τον Σωκράτη και τον Πλάτωνα στους προ-Μουσολίνι φασίστες (!). Το Ελληνικό Δαιμόνιο, το οποίο αναπτύσσεται μέσω της εντρύφησης στην Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία, δολοφονήθηκε για να αντικατασταθεί από μια στείρα αριστερή ιδεοληψία. Δεν είναι τυχαίο ότι στα ιδεολογικά μαθήματα της ΚΝΕ ο Αλέξης Τσίπρας διδάχθηκε τα πάντα για τον Σπάρτακο αλλά απολύτως τίποτα για τον Θαλή ή τον Μέγα Αλέξανδρο.

Ποιος ο λόγος λοιπόν στην Ελλάδα που ο Πρωθυπουργός της εμπνέεται από την ανθρωπιστική σκέψη του Μάο (!) να μιλάμε για Αρχαίους;

Ποιος ο λόγος να μάθουμε στα Ελληνόπουλα ότι η J. K. Rowling, η συγγραφέας του Harry Potter είναι απόφοιτος κλασσικών σπουδών;

Ποιος ο λόγος να γνωρίζουν οι πολιτικοί μας ότι ο Νεχρού, ένας από τους σπουδαιότερους πρωθυπουργούς της Ινδίας και από τους βασικούς ιδρυτές του κινήματος των αδεσμεύτων, θαύμαζε και επηρεάστηκε από τον Πλάτωνα;

Ποιος ο λόγος να μάθουν οι Ελληνίδες ότι το παράδειγμα της Λυσιστράτους οδήγησε στον τερματισμό των εμφύλιων συγκρούσεων στην Κένυα το 2009;

Ποιος ο λόγος να διδάσκονται οι φοιτητές μας ότι ο Μαχάτμα Γκάντι παρακινούσε τους Ινδούς στο απελευθερωτικό αγώνα τους λέγοντας ότι πρέπει να μάθουν να ζουν και να πεθαίνουν σαν τον Σωκράτη; Και ότι η πρώτη πράξη ανυπακοής κατά της αποικιοκρατίας που αποφάσισε το Ινδικό Κογκρέσο ήταν η δημόσια ανάγνωση και η διανομή της μεταφρασμένης στα Ινδικά από τον ίδιο τον Γκάντι, Απολογίας του Σωκράτους;

Ποιος ο λόγος να μάθουν οι ανθρωπιστές μας ότι ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ θεωρούσε ότι είναι ο σύγχρονος συνεχιστής του λαμπρού παραδείγματος της Αντιγόνης και ότι ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης και ο Επίκτητος αποτέλεσαν πηγές έμπνευσης του κινήματος της παθητικής αντίστασης κατά των φυλετικών διαχωρισμών;

Για αυτό Σύντροφοι ίσως είναι καλύτερα που βάζουμε συνεχώς εμπόδια στη δημιουργία πανεπιστημιακού τμήματος κλασσικών σπουδών. Ας αφήσουμε να τιμάνε και να διδάσκουν τους μεγάλους Έλληνες κλασσικούς στην Οξφόρδη, στο Κέιμπριτζ, στο Εδιμβούργο, στο Άμστερνταμ, στη Βοστόνη, στη Χαιδελβέργη, στη Σορβόννη, στο Τορόντο, στο Πεκίνο και στη Ρώμη. Ας μη μολύνουμε και την Αρχαία Ελλάδα όσο δεν έχουμε το πνευματικό υπόβαθρο να την κατανοήσουμε. Μέχρι να γίνει αυτό ας βάζουμε στεφάνια και ας τιμάμε τους “αγώνες” που έδωσε ο Μπελογιάννης για την εδραίωση της δημοκρατίας (!)…

* Ο “Ο Μ. Αλέξανδρος δαμάζει το Βουκεφάλα” είναι έργο του διάσημου Σκωτσέζου γλύπτη Sir Robert Steell προς τιμήν της οξύνοιας και του θάρρους του Μεγάλου Έλληνα Στρατηλάτη. Είναι τοποθετημένο στη Κεντρική οδό της παλιάς πόλης του Εδιμβούργου ακριβώς απέναντι από τον μεγαλοπρεπή ανδριάντα του Adam Smith

ΑΡΗΣ ΗΛΙΑΣ (a.ilias@conservativegreece.com)