Πολιτικό φαινόμενο

Την Τετάρτη διεξήχθησαν οι φοιτητικές εκλογές για το 2017, με ακόμη μία θριαμβευτική νίκη της ΔΑΠ- ΝΔΦΚ. Η δεξιά παράταξη έλαβε ποσοστό 46% στα ΑΕΙ και 51% στα ΑΤΕΙ της χώρας.
Η αλήθεια είναι πως το αποτέλεσμα των εκλογών δεν προκαλεί έκπληξη σε κανέναν πλέον. Από τις εκλογές του 1987, οπότε και κατέκτησε την πρωτιά για πρώτη φορά, δεν έχει χάσει την εμπιστοσύνη των φοιτητών και σπουδαστών της χώρας.
Είναι βεβαίως πρωτόγνωρο για κάποιον συνδικαλιστικό φορέα που ανήκει στον δεξιό χώρο να κατακτά συνεχώς πρωτιές, σε μία χώρα αριστεροκρατούμενη όπως η Ελλάδα. Ασχέτως με κυβερνήσεις, με λιτότητα ή ανάπτυξη, με μνημόνια ή όχι, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ φαντάζει αδύνατο να χάσει.

Τι είναι όμως αυτό που της δίνει μία τέτοια δυναμική; Είναι τα πάρτυ, για την οποία την κατηγορούν όλοι όσοι προσπαθούν να μειώσουν τις τεράστιες επιτυχίες της; Μήπως είναι η τύχη ή η εσφαλμένη κρίση των φοιτητών επί τρεις συνεχόμενες δεκαετίες;

Θα μου επιτρέψετε να θεωρώ τα ανωτέρω αστειότητες. Μιλάμε για ένα εκλογικό σώμα το οποίο βρίσκεται στην ανώτερη βαθμίδα εκπαίδευσης, με ολοκληρωμένη μόρφωση και αρκετά αναπτυγμένη κριτική σκέψη. Και μιλάμε επίσης για σχέση εμπιστοσύνης η οποία ανανεώνεται κάθε χρόνο, όχι ανά τετραετίες.

Ναι, υπάρχουν πολλά κακά και άσχημα τα οποία μπορεί να προσάψει κάποιος στην ΔΑΠ, όπως και σε κάθε άλλη φοιτητική παράταξη, αλλά το να προσπαθεί να περιορίσει αυτό το πολιτικό φαινόμενο στα πάρτυ, απλά τον κάνει γραφικό και κατώτερο των περιστάσεων.

Διότι πρόκειται περί πολιτικού φαινομένου, να καταφέρνει μία παράταξη να διατηρεί τον χώρο από τα άκρα δεξιά μέχρι το κέντρο χωρίς να διασπάται. Όσες προσπάθειες έγιναν για να υπάρξει κάποια παράταξη στον χώρο αυτό έπεσαν στο κενό. Βεβαίως ο κυριότερος λόγος για τον οποίο επιτυγχάνει είναι η πίστη της στις ιδέες που πιστεύει. Ιδέες καθαρά φιλελεύθερες και Ευρωπαϊκές, τις οποίες υποστηρίζει ανοικτά και υπερήφανα. Ανοικτές σχολές, σύνδεση αγοράς εργασίας με τα πανεπιστήμια, τέλος στις καταλήψεις, κατάργηση του ασύλου. Προτάσεις της ΔΑΠ από το μακρινό 2007, όταν ακόμη και τώρα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας φοβούνται να μιλήσουν γι’ αυτά!

Επιμένω πάντως, πως σημαντικό ρόλο παίζει και το κοινό στο οποίο απευθύνεται. Άνθρωποι μορφωμένοι, που έχουν ζήσει μόνοι τους, που έχουν κοπιάσει και έχουν καταφέρει να βρίσκονται σε ένα ίδρυμα, που θέλουν να προοδεύσουν και να ανελιχθούν στους τομείς τους.

Θα πρότεινα λοιπόν στην αξιωματική αντιπολίτευση και σύντομα επόμενη κυβέρνηση της πατρίδας, να προσπαθήσει να μάθει από την ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Αν μη τι άλλο να επιδείξει τον απαραίτητο σεβασμό σε αυτά τα παιδιά που πολλές φορές παίζουν κορώνα γράμματα τις ζωές τους για τις ιδέες μας. Σίγουρα υπάρχουν άτομα που θέλουν να εκμεταλλευτούν καταστάσεις, όπως υπάρχουν σε κάθε πολιτική οργάνωση, υπάρχουν όμως και άτομα που απλά κάνουν αυτό που πιστεύουν σωστό και είναι η πλειονότητα. Όσοι το έχουμε ζήσει, το γνωρίζουμε πολύ καλά.

Υ.Γ. Δε θα ασχοληθώ με τους χαϊδεμένους δολοφόνους με τα τσεκούρια, ούτε με την ανυπαρξία της κυβέρνησης. Το σημαντικό γεγονός ήταν και θα παραμείνει η νίκη των φιλελεύθερων ιδεών.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ (c.tsokanis@conservativegreece.com)

Προστασία υπολογιστή (μέρος πρώτο) – Υπερθέρμανση

Οι περισσότεροι χρήστες ηλεκτρονικού υπολογιστή όταν ακούν τη φράση “προστασία υπολογιστή” αυτό που τους έρχεται στο μυαλό είναι το antivirus, πράγμα πολύ χρήσιμο, αλλά όχι και αρκετό από μόνο του. Τα προβλήματα και οι ζημιές που μπορεί να προκληθούν σε έναν υπολογιστή δεν προέρχονται απαραίτητα από κακόβουλες σελίδες και λογισμικά, αλλά και από κακή χρήση, ή πρακτικές αμέλειες τόσο στο λογισμικό, όσο και στο ίδιο το μηχάνημα, που ο περισσότερος όμως κόσμος συνήθως δεν γνωρίζει καν και άρα δεν συνειδητοποιεί το κακό που ενδεχομένως κάνει.

Συγκεντρώσαμε λοιπόν τα σημαντικότερα από αυτά που θεωρούμε πως θα πρέπει να εφαρμόζονται, ώστε να εξασφαλίζεται η καλύτερη δυνατή συντήρηση του υπολογιστή μας.

  1. Πολύ συχνά μας τυχαίνει να τερματίσουμε τη λειτουργία του σταθερού ή φορητού ηλεκτρονικού υπολογιστή μας και αμέσως να θυμηθούμε πως κάτι ξεχάσαμε να κάνουμε με αποτέλεσμα να πατήσουμε το κουμπί εκκίνησης ξανά, χωρίς να του δίνουμε το χρόνο που χρειάζεται για να λήξει την μία διαδικασία και να ξεκινήσει την επόμενη. Επομένως, την επόμενη φορά που θα θελήσετε να ανοίξετε τον υπολογιστή σας αμέσως μετά που τον κλείσατε, μην το κάνετε αμέσως, αλλά δώστε του πρώτα μερικά δευτερόλεπτα.
  2. Ο ηλεκτρονικός υπολογιστής αποτελεί ένα αρκετά σύνθετο μηχάνημα, το οποίο κατά τη λειτουργία του μπορεί να “τρέχει” παράλληλα πληθώρα εργασιών. Ως εκ τούτου – και όπως θα έχετε όλοι παρατηρήσει – υπερθερμαίνεται. Ειδικά οι φορητοί υπολογιστές θερμαίνονται σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό, μιας και τα ηλεκτρονικά εξαρτήματα στο εσωτερικό τους βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους, χωρίς να επιτρέπουν στον αέρα να περνά και να τα ψύχει. Η υπερθέρμανση μειώνει σαφώς τις επιδόσεις του υπολογιστή προκαλώντας δυσλειτουργίες, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί ακόμα και να τον οδηγήσει σε βλάβη αχρηστεύοντάς τον.

Επομένως πρέπει να γνωρίζουμε όλα εκείνα τα σημάδια που μας δείχνουν ότι ο υπολογιστής μας έχει αρχίσει να υπερθερμαίνεται, ώστε να αποτρέψουμε τα χειρότερα. Τα σημάδια αυτά είναι τα εξής:

  • Σε πρώτη φάση, αυξάνεται ο θόρυβος του μηχανήματος. Οι σύγχρονοι υπολογιστές είναι σχεδόν αθόρυβοι σε συνθήκες φυσιολογικής θερμοκρασίας. Όταν κάνουν φασαρία σημαίνει πως το ανεμιστηράκι τους πασχίζει να ψύξει τον υπολογιστή λειτουργώντας ασταμάτητα. Από την άλλη πλευρά, εάν δεν το ακούτε καθόλου για πάνω από μία ημέρα, αλλά όταν ακουμπάτε το μηχάνημά σας είναι ζεστό, τότε πρέπει αμέσως να καταφύγετε σε τεχνικό – μιας και λογικά θα έχει χαλάσει εντελώς το ανεμιστηράκι, κατάσταση ιδιαίτερα επιβλαβής για την υγεία του υπολογιστή σας.
  • Σε δεύτερη φάση, οι επιδόσεις του υπολογιστή πέφτουν και οι λειτουργίες του επιβραδύνονται. Τα προγράμματα “τρέχουν” αργά και ίσως παρατηρήσετε και τον κέρσορα να κολλάει ενώ τον κινείτε. Σε αυτό το στάδιο, εάν δεν δράσετε αμέσως, το πιθανότερο είναι το σύστημά σας να καταλήξει στην “μπλε οθόνη” που είμαι σίγουρος πως κανένας μας δεν θέλει να βλέπει στον υπολογιστή του, ή ακόμα και στην ξαφνική λήξη της λειτουργίας.

Τι κάνουμε όμως όταν αντιληφθούμε κάποιο από τα παραπάνω; Αρχικά πρέπει να προφυλαχθούμε από την υπερθέρμανση. Κατ’ αρχήν φροντίστε να μην έχετε τον υπολογιστή σας κοντά σε θερμαινόμενα σώματα και αν αυτό είναι αδύνατο, φροντίστε να του παρέχετε παραπάνω πηγές ψύξης. Σε γενικά πλαίσια πρέπει πάντα να παρατηρείτε που βρίσκονται οι γρίλιες εξαερισμού του υπολογιστή σας και να προσέχετε να μην καλύπτονται – εάν ωστόσο το μηχάνημά σας θερμαίνεται υπερβολικά και πάλι, επενδύστε αμέσως στην αγορά μιας καλής βάσης για το laptop σας, φτιαγμένη από μέταλλο (βοηθά στην καλύτερη απαγωγή της θερμότητας) και φυσικά με εγκατεστημένους ανεμιστήρες σε αυτή. Μην ξεχνάτε πως χρησιμοποιώντας τον φορητό υπολογιστή με βάση, μειώνονται και οι κίνδυνοι στο να τον ακουμπάτε επάνω σε κρεβάτια, ή στα πόδια σας.

Δευτερευόντως, από τις πρώτες κιόλας ενδείξεις υπερθέρμανσης του υπολογιστή σας απευθυνθείτε σε τεχνικό υπολογιστών για τον καθαρισμό του εσωτερικού του. Με λίγα χρήματα θα έχετε σίγουρα αποτελέσματα. Δεν σας συνιστώ σε καμία περίπτωση να ανοίξετε το μηχάνημα μόνοι σας. Το πιο πιθανό είναι να προξενήσετε ανεπανόρθωτη βλάβη σε αυτό. Δεν είναι καν σχεδιασμένα για να τα ανοίγουν απλοί χρήστες και σε κάθε περίπτωση κανείς δεν θα το καθαρίσει επαρκώς από μόνος του. Χρειάζονται ειδικά εργαλεία και επαγγελματική μεθοδολογία.

Τέλος, καλό θα ήταν τον εν λόγω καθαρισμό να τον επαναλαμβάνετε – αν όχι ανά εξάμηνο – σίγουρα κάθε χρόνο και να αποφεύγεται τη χρήση του υπολογιστή σας σε δωμάτια με πολύ σκόνη ή χώρους καπνιστών. Ο καπνός περιέχει κάποια έλαια τα οποία κολλούν μεταξύ τους τα μόρια της σκόνης και όταν αυτά εισέρχονται στο κύκλωμα του υπολογιστή σας, καλύπτουν ακόμα μεγαλύτερες επιφάνειες. Επίσης, ποτέ μην έχετε το κουτί του σταθερού υπολογιστή σας κάτω στο πάτωμα, καθώς έτσι σίγουρα μαζεύει περισσότερη σκόνη. Υπάρχουν γραφεία με ειδική υπερυψωμένη βάση για τον πύργο του υπολογιστή.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΨΩΜΑΣ (p.psomas@conservativegreece.com)

Μεταπτυχιακά της αριστερής ιδεοληψίας

Το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων με υπουργό τον κύριο Γιαβρόγλου ετοιμάζει ένα νέο πολυνομοσχέδιο ρύθμισης για τα μεταπτυχιακά. Οι ρυθμίσεις που προβλέπει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ φέρνει νέα ταξικά μέτρα που πρόκειται να προκαλέσουν τεράστιες διαβρώσεις στη λειτουργία των μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών.

Πιο συγκεκριμένα, η κυβέρνηση προτείνει το 40% των μεταπτυχιακών φοιτητών να φοιτά δωρεάν στους μεταπτυχιακούς κύκλους σπουδών με βάσει οικονομικά κριτήρια, προσφέροντας ανταποδοτικές υπηρεσίες στα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Επίσης, προτείνει τα μέλη ΔΕΠ να μην πληρώνονται για τις διδακτικές τους υπηρεσίες.

Τι πραγματικά σημαίνουν όμως αυτές οι προτάσεις; Προκειμένου να λειτουργήσει ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών χρειάζονται οικονομικοί πόροι, οι οποίοι μέχρι στιγμής προκύπτουν από τα δίδακτρα των μεταπτυχιακών φοιτητών. Μέσω των διδάκτρων πληρώνονται τα μέλη ΔΕΠ, αλλά και οι εξωτερικοί συνεργάτες των Πανεπιστημίων, οι οποίοι επιμελούνται σεμινάρια και εργαστηριακές ασκήσεις. Φυσικά, μέρος των χρηματικών πόρων χρησιμοποιείται για την αγορά επιστημονικών εργαλείων και για την διατήρηση των εγκαταστάσεων των Πανεπιστημίων. Έχει αναρωτηθεί η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ πώς θα καλυφθεί το οικονομικό κενό του 40% των φοιτητών που θα φοιτήσουν δωρεάν στα μεταπτυχιακά; Γιατί μέσα στο ίδιο το πολυνομοσχέδιο, όπως ακούγεται από κύκλους του υπουργείου Παιδείας θα καταστεί σαφές πως το κράτος δεν θα χορηγήσει καμία κρατική υποτροφία και οι σχολές των Πανεπιστήμιων που θα προκηρύξουν μεταπτυχιακά θα πρέπει να εξασφαλίσουν μόνοι τους, τους απαραίτητους πόρους για να λειτουργήσουν. Εφόσον λοιπόν η κυβέρνηση δεν προτίθεται να καλύψει το 40% του κενού με κρατικές υποτροφίες, τι θα γίνει;

Σε αυτό το σημείο πρέπει να γίνει κατανοητό πως η ανταποδοτική εργασία των φοιτητών στις δομές των Πανεπιστημίων δεν λύνει το πρόβλημα του οικονομικού κενού, καθώς πρώτον δεν υπάρχουν κενές θέσεις εργασίας και δεύτερον και σημαντικότερο ακόμα και αν υπήρχαν δεν θα έφερναν χρήματα στο ταμείο των Πανεπιστημίων, οπότε αυτή η απλουστευμένη λογική της κυβέρνησης θα παραμείνει άκαρπη. Δυστυχώς, με βάση το κομμουνιστικό τους πλάνο, το 60% των φοιτητών θα πληρώσει τα δίδακτρα και των υπόλοιπων 40%. Με απλά λόγια, ένα μεταπτυχιακό που σήμερα κοστίζει κατά μέσο όρο 3.500 ευρώ ανά φοιτητή, αναγκαστικά θα διπλασιαστεί φτάνοντας στις 7.000 ευρώ ανά φοιτητή προκειμένου να καλυφθεί το κενό. Αυτή η κατάσταση με τη σειρά της θα οδηγήσει στο κλείσιμο των μεταπτυχιακών καθώς οι Έλληνες φοιτητές και οι οικογένειες τους δε θα είναι σε θέση να εξασφαλίσουν 7.000 ευρώ από τον οικογενειακό προϋπολογισμό τους.

Το καταστροφικό τους πλάνο όμως δεν σταματά εδώ. Τα μέλη ΔΕΠ και οι εξωτερικοί συνεργάτες θα χάσουν ώρες εργασίες από τη στιγμή που τα μεταπτυχιακά θα σταματήσουν να λειτουργούν βλέποντας το εισόδημα τους να συρρικνώνεται σημαντικά. Αυτή η κατάσταση θα έχει ως αποτέλεσμα οι καθηγητές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης να χάσουν το κίνητρο τους για διδασκαλία στα Πανεπιστήμια της Ελλάδας και θα αναγκαστούν να ζητήσουν εργασία σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού. Συνεπώς, αυτό το νέο κύμα μετανάστευσης των καθηγητών θα οδηγήσει τη χώρα μας στην φτωχοποίηση του επιστημονικού δυναμικού της.

Η κυβέρνηση έχει χάσει κάθε έλεγχο σε επίπεδο τόσο οικονομικό όσο και κοινωνικό. Προσπαθεί λόγω ιδεοληπτικής εμμονής να διαχωρίσει τους φοιτητές σε πλούσιους και φτωχούς ξεχνώντας πως μόνη της, τα χρόνια της διακυβέρνησης της, έχει καταφέρει να μετατοπίσει όλους τους Έλληνες (και μέσα σε αυτούς και τους φοιτητές) από τη μεσαία τάξη στην κατώτερη τάξη. Κάθε μια δική τους λανθασμένη πολιτική, φέρνει ντόμινο καταστροφών.

ΑΘΗΝΑ ΠΑΠΠΑ (a.pappa@conservativegreece.com)

ΑΚΡΑίες συναινέσεις…

Ένα πραγματικά κωμικοτραγικό γεγονός συνέβη προχθές στην Βουλή των Ελλήνων. Την ώρα που η αριστερά προτείνει νέα καταστροφικά μέτρα εναντίον του Ελληνικού, το υποτιθέμενο ακροδεξιό κόμμα επιτίθεται σε βουλευτή της συντηρητικής δεξιάς!

Αφορμή ήταν το γεγονός ότι ενώ μιλούσε ο κ. Κασιδιάρης, έκανε το «λάθος» να περάσει από μπροστά του ο κ. Δένδιας. Ο βουλευτής της Χ.Α. του επιτέθηκε λεκτικά και έπειτα αποπειράθηκε να χειροδικήσει εναντίον του. Μάλιστα, οι υπόλοιποι βουλευτές της Χ.Α. έβριζαν τον κ. Δένδια, αλλά και τον κ. Σαμαρά!

Οι ύβρεις τους και γενικώς οι τακτικές τους δε μου προκαλούν καμία έκπληξη. Είναι γνωστοί για το ήθος τους όλα αυτά τα χρόνια. Αυτό που έχει τεράστια εντύπωση όμως, είναι πως άνθρωποι που κινούνται κοντά στον χώρο της δεξιάς, δεν επιτίθενται στην αριστερή, καταστροφική κυβέρνηση αλλά στην αντιπολίτευση.

Υβρίζουν τους Σαμαρά και Δένδια, οι οποίοι επί κυβερνήσεως με πρωθυπουργό τον πρώτο, χειρίστηκαν εξαιρετικά το θέμα της λαθρομετανάστευσης. Και γιατί αναφέρω το λαθρομεταναστευτικό; Διότι είναι η σημαία της Χ.Α. όλα αυτά τα χρόνια. Πώς γίνεται λοιπόν, αντί να επαινούν αυτούς που το έλυσαν, να τους επιτίθενται; Ο λόγος είναι ξεκάθαρος. Η Χ.Α. δεν έχει καμία σχέση με την δεξιά. Αποτελεί ένα φασιστικό μόρφωμα. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο επιτίθεται περισσότερο στην αντιπολίτευση παρά στην κυβέρνηση. Η φασίζουσα νοοτροπία τους, τους οδηγεί στην σύμπλευση. Όπως όταν συνεργάστηκαν για να ρίξουν την κυβέρνηση Σαμαρά, όπως όταν συνεργάστηκαν στο ψευδεπίγραφο δημοψήφισμα.

Η θεωρία των δύο άκρων επαναλαμβάνεται και επιβεβαιώνεται συνεχώς. Τα προσχήματα είναι διαφορετικά αλλά το διακύβευμα το ίδιο: Η κατάλυση της αστικής δημοκρατίας.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ (c.tsokanis@conservativegreece.com)

Ως πότε παλικάρια θα ζούμε στη σκλαβιά!

Ως πότε παλικάρια θα ζούμε στη σκλαβιά!

Το σύνθημα αποδεικνύεται διαχρονικό. Δεν έπαψε να μας εκφράζει εδώ και διακόσια χρόνια. Άλλη σκλαβιά η άλλοτε από τους Τούρκους. Άλλη η τωρινή από τους ίδιους μας τους εαυτούς.

Βρέθηκα στη Βαρκελώνη για μερικές μέρες. Τριάντα δύο εκατομμύρια τουρίστες το χρόνο σε μια πόλη σαν τη Θεσσαλονίκη. Τι προσόντα διαθέτει η πόλη? Μια μεσαιωνική πόλη πανέμορφη, πεντακάθαρη οργανωμένη. Ένας Γκαουντί μόνος υποστηρικτής πίσω από κάθε αξιοθέατο. Ούτε αρχαία μνημεία, ούτε κάποιο σπουδαίο τεχνολογικό επίτευγμα, ούτε συγκλονιστικές παραλίες, ούτε κάποια ξεχωριστή εμπειρία εκτός ίσως από το Messi live! Sold out τα εισιτήρια για τη Sagrada Familia. Σχεδόν sold out για τον αγώνα της Barcelona στο Camp Nou των εκατό χιλιάδων θέσεων. Πανάκριβη διαμονή, ακριβό φαγητό.

Συλλογίζομαι τη χώρα μου. Η βόλτα στο μυαλό μου ξεκινάει από την Ακρόπολη, τη διαδρομή μέχρι το Μοναστηράκι με τα αρχαία να κατακλύζουν το οπτικό πεδίο, την εκδρομή στους Δελφούς, φτάνει μέχρι το πάρκο του Αριστοτέλη στα Στάγειρα. Δεν προλαβαίνω να τα σκεφτώ όλα είναι τόσο πολλά… Ανατριχιάζω αλλά δεν ξέρω ακριβώς για ποιο λόγο. Μάλλον θα είναι από τη χαρά και την ευγνωμοσύνη που νοιώθω να ζω σε τέτοια ευλογημένη χώρα. Ή μήπως είναι η θλίψη που με διαπερνά όταν τη βλέπω να διαλύεται και να σέρνεται στο χείλος του γκρεμού, ζητώντας από τους πολίτες να αφυπνιστούν και να αντιδράσουν την τελευταία στιγμή?

Δεν έχει έρθει άραγε αυτή η τελευταία στιγμή? Δεν ήρθε η ώρα που θα πρέπει να σκεφτεί κάποιος πολύ απλά και να καταλάβει ότι δεν ασχολείται ο κάτοικος της Βαρκελώνης με τους ¨κακούς ξένους¨ της Ισπανίας, δεν ψάχνει φανταστικούς εχθρούς, δεν ξοδεύει χρόνο και κόπο να στήσει μια αρπαχτή αντί να στήσει ένα επιχειρηματικό σχέδιο. Δεν κλείνει η Sagrada Famillia ούτε με τους γερανούς από πάνω να δουλεύουν κανονικά, ούτε κάνουν απεργία όποτε τους βολεύει, παρά διώχνουν κόσμο μόνο λόγω sold out των εισιτηρίων. Και όχι, δεν καπνίζουν σε χώρους που απαγορεύεται. Στο γήπεδο των εκατό χιλιάδων θεατών δεν βρέθηκε ένας που να άναψε τσιγάρο. Κι εκεί δεν απαγορεύεται. Σχεδόν δέκα δις υπολογίζονται τα έσοδα από τους επισκέπτες εκτός Ισπανίας μόνο, όσο τα μέτρα σχεδόν 2 μνημονίων. Φρέσκο, εισαγόμενο χρήμα που δεν τοκίζεται και δεν επιστρέφεται.

Θύμωσα αυτή τη φορά. Γύρισα στην Ελλάδα με πολύ θυμό για τους συμπολίτες μου. Δεν με απασχόλησε τι ψηφίζουν οι κάτοικοι της Βαρκελώνης. Πήγα εκεί, άφησα τα χρήματά μου για τις υπέροχες υπηρεσίες που μου πρόσφεραν, λόγω του καταπληκτικού μάρκετινγκ και της οργανωμένης δουλειάς ώστε να φεύγουν ευχαριστημένοι οι επισκέπτες. Και τελικά να γυρίζουν δυστυχισμένοι στην πατρίδα τους, την ένδοξη Ελλάδα, που έχει καταντήσει σκλαβωμένη στις αρπαχτές, την τεμπελιά, το βόλεμα, τις συντεχνείες με τις απεργίες τους, στους αργόσχολους δημόσιους υπαλλήλους (με εξαιρέσεις) και φυσικά, σκλαβωμένη στους καρεκλοκένταυρους από κάθε πλευρά, που εναλλάσσονται στην εξουσία υποκρινόμενοι πως νοιάζονται για το καλό της χώρας.

Ως πότε παλικάρια θα ζούμε στη σκλαβιά. Ας ξυπνήσουμε επιτέλους!

ΛΕΝΑ ΚΑΣΣΑΜΠΑΛΙΔΟΥ (l.kassampalidou@conservativegreece.com)