Αρχείο ετικέτας ΜΜΕ

Μια συγγνώμη θα ακούσουμε κι από εσάς;

Η τέταρτη εξουσία, αυτή των ΜΜΕ σε συνδυασμό με την εξέλιξη της τεχνολογίας, είναι αδιαμφισβήτητο πως έχει αποκτήσει πολύ μεγάλη δύναμη. Ειδικά με το Internet, ο αριθμός των πηγών πληροφόρησης για τα δρώμενα είναι πραγματικά μεγάλος. Παρατηρείται λοιπόν το εξής: Ο κάθε ένας εντοπίζει συγκεκριμένες ιντερνετικές σελίδες που τον αντιπροσωπέυουν π.χ. ιδεολογικά και διαβάζει όλες τις ειδήσεις μέσα από αυτές. Την γενική πληροφόρηση όμως, την λαμβάνει ακόμα από τα “συμβατικά” ΜΜΕ, δηλαδή τις εφημερίδες, την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Ειδικά οι συμπολίτες μας που ίσως λόγω ηλικίας δεν έχουν εμπειρία και επαφή με το διαδίκτυο παραμένουν πιστοί στα συμβατικά αυτά ΜΜΕ.

Ας δούμε λοιπόν την συμπεριφορά μιας όχι ασήμαντης μερίδας του δημοσιογραφικού κόσμου ειδικά την περίοδο 2012 – 2014. Και αναφέρω τα χρόνια 2012 – 2014 γιατί τότε για πρώτη φορά, τα δύο μεγάλα κόμματα της χώρας συνεργάστηκαν εποικοδομητικά για μια σοβαρή λύση του προβλήματος. Πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό ακόμα και τα ξένα ΜΜΕ δεν είχαν την Ελλάδα σε πρωτοσέλιδα με αρνητικές παραπομπές και γενικά είχε ηρεμήσει η κατάσταση. Τότε λοιπόν αρκετοί δημοσιογράφοι στα τηλεοπτικά πάνελ και στα ραδιόφωνα ασκούσαν μια απίστευτα αρνητική ακόμα και επιθετική κριτική στις προσπάθειες που γινόταν για να βγούμε από την κρίση. Τότε αλλά και νωρίτερα άρχισανε να βγαίνουν στα πάνελ και να χαίρουν προβολής διάφοροι “ειδικοί” που ανέπτυσσαν με ωραία, επαναστατικά λόγια τις θεωρίες τους περί περήφανης διαπραγμάτευσης, σύγκρουσης με τους δυνάστες-δανειστές μας και γενικά αντίστασης στα βήματα των αριστερών ειδώλων της εποχής του εμφυλίου.

 Ενώ λοιπόν ήταν φανερό πως με τις ψευτομαγκιές και τους ψευτοτσαμπουκάδες η χώρα κατευθυνόταν σε λάθος δρόμο, ορισμένοι δημοσιογράφοι, από συγκεκριμένα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ μας έλεγαν ότι επιτέλους ορθώσαμε ανάστημα και πως κάνουμε περήφανη διαπραγμάτευση. Στα δημοσιογραφικά πάνελ τα “κοστολογημένα” εν Θεσσαλονίκη και “παράλληλα” προγράμματα που παρουσίαζαν οι εκπρόσωποι της ΠΦΑ-Πρώτη Φορά Αριστερά-  γινόταν αποδεκτά, χωρίς όμως να μπορεί να δωθεί μια τεκμηριωμένη απάντηση ως προς την εφαρμογή τους. Αντιθέτως οι κυβερνητικοί ήταν τις περισσότερες φορές “ανήμποροι” να ξεμπροστιάσουν την αριστερή ουτοπία και όταν υπερασπίζονταν την πολιτική τους βαφτίζονταν ακροδεξιοί, καταστροφολόγοι, νεοφιλελεύθεροι (σικ) κτλ.

Τα πεπραγμένα της ΠΦΑ είναι πολλά και γνωστά σε όλους. Παρ’ ολ’ αυτά παρατηρούμε ακόμα και σήμερα δημοσιογράφους – πρωτίστως στα κυβερνητικά κανάλια – να αφήνουν τους κυβερνητικούς σχεδόν αλώβητους. Ελάχιστη ένταση στις συζητήσεις, ελάχιστες διακοπές, σχεδόν καμία ειρωνία. Κοινώς καμία σχέση με την συμπεριφορά επί “Σαμαροβενιζέλων”. Για παράδειγμα, φανταστείτε να είχε την συμπεριφορά του Παύλου Πολάκη ο Άδωνις Γεωργιάδης και να έλεγε για δημοσιογράφο πως κανονικά έπρεπε να τον χώσει 3 μέτρα κάτω απ΄την γη. Σκεφτείτε ΝΔκρατες βουλευτές να κάνουν δημόσιες δηλώσεις, όπως κάνουν οι Συριζαίοι, πως οι Έλληνες ήρθε η ώρα να συνηθίζουν στις ουρές ή ότι πρέπει να τρώνε γεμιστά. Πως τα ξενοδοχεία δεν ειναι ιδιοκτησία των ξενοδόχων ή πως η εποχή που κάποιος έχει μαγαζί και ήταν αφεντικό του εαυτού του τελείωσε. Πως οι θάνατοι λαθρομεταναστών στα σύγχρονα αριστερά κέντρα υποδοχής-κολαστήρια τους κάνουν πιο σοφούς! Μέχρι και σήμερα θα τις βλέπαμε να παίζουν στις ειδήσεις και οι ροζ δημοσιογράφοι θα τους σταύρωναν νυχθημερόν.

Τις τελευταίες μέρες κάνουν πάλι την εμφάνισή τους σε τηλεοπτικά κανάλια γνωστοί “δραχμολάγνοι” που ίσως με την ασφάλεια που τους παρέχει ένα δεύτερο διαβατήριο, μια κατοικία ή οι καταθέσεις τους στο εξωτερικό, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να μιλάνε περί επιστροφής της χώρας σε εθνικό νόμισμα. Και είναι οι ίδιοι, γνωστοί και άγνωστοι δημοσιογράφοι, που τους προβάλλαν πριν 2-3 χρόνια. Λες και δεν έμαθαν το μάθημά τους. Λες και δεν έγιναν όσα έγιναν. Λες και οι τότε θεωρίες τους δεν διαψεύστηκαν. Λες και νομίζουν πως έχουμε πάθει αμνησία και θέλουν να εξαφανίσουν την κριτική μας ικανότητα.

Γενικά ακούμε συνέχεια τους δημοσιογράφους να ρωτάνε (και καλά κάνουν) τους εκάστοτε πολιτικούς αν αισθάνονται την ανάγκη να πούνε μια συγγνώμη στον λαό για το χάλι που έφτασε η χώρα. Δεν έχω ακούσει ακόμα όμως έναν δημοσιογράφο να βγεί να ζητήσει αυτός μια συγγνώμη. Συγγνώμη που χρησιμοποίησε την δύναμη που του έδωσαν τα ΜΜΕ, ώστε να πατήσει στην απελπισία μιας μεγάλης μερίδας συνανθρώπων μας, βοηθώντας τους λαϊκιστές των Συριζανελ να υφαρπάξουν την εξουσία και να στρίψουν το τιμόνι της χώρας σε μια ακόμη καταστροφική, όπως φαίνεται, πορεία.

Αν κρίνω όμως από την μέχρι σήμερα στάση της πλειοψηφίας τους, μια τέτοια συγγνώμη δεν θα έρθει ποτέ και ο πάλαι ποτέ σοφός λαός θα παραμείνει απλά ένας “σοφός” λαός.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ (c.oikonomopoulos@conservativegreece.com)